Het nieuwe jaar

Een van de bijzondere dingen van het nieuwe jaar is dat het in het begin leeg lijkt. De machinerie van het werk komt knarsend op gang, het stof van het oude jaar wordt uit de eerste dagen geklopt en als je de datum ergens opschrijft wil je nog wel eens vergissen met het juiste jaartal. Niet iedereen is aanwezig en als we elkaar zien brengen we de beste wensen over. Dit jaar vielen 2 en 3 januari op donderdag en vrijdag en veel mensen hebben die dagen vrij genomen. Als burgemeester ben je rondom de jaarwisseling wel aan het werk en ik ben blij dat in Lelystad oud en nieuw ‘relatief rustig’ is verlopen. In het maatschappelijk debat over vuurwerk lijkt er zich een duidelijke meerderheid voor een (gedeeltelijk) verbod op consumentenvuurwerk zich af te tekenen. Er lijkt een grens bereikt en uit historisch oogpunt is dat niet vreemd. Vanaf eind jaren zestig van de vorige eeuw wordt er in Nederland steeds meer en steeds zwaarder vuurwerk afgestoken, met alle risico’s en gevolgen van dien. Overal in Europa wordt er vuurwerk afgestoken, maar in Nederland zijn we onbetwist koploper. Bij zoveel incidenten, overlast, gewonden en schade is het goed dat we ons afvragen of dit feest nog wel een feest is en vervolgens wat kunnen we doen om het weer een mooi feest voor iedereen te laten zijn.

Op 6 januari was het mijn eerste officiële werkdag van het jaar en was ik bij de nieuwjaarsreceptie van de Royal Schiphol Group. Dick Benschop, CEO van de Royal Schiphol Group drong met de volgende woorden in zijn nieuwjaarstoespraak aan dat het kabinet haar belofte voor wat betreft Lelystad Airport moet nakomen: “Voor Lelystad en Schiphol is het meeste werk gedaan. Dat kan op korte termijn worden afgemaakt. Dat moet ook, want de tijd dringt. Mijn vraag aan de regeringscoalitie is om de belofte uit het regeerakkoord waar te maken en duidelijkheid te bieden.”

’s Avonds mochten we voor de nieuwjaarsreceptie van de Gemeente, de inwoners van Lelystad ontvangen en ik was blij dat veel mensen de moeite hadden genomen om het nieuwe jaar in te luiden. Ik heb met de aanwezige inwoners samen met oud burgemeesters Chris Leeuwe en Margreet Horselenberg op het veertig jarig bestaan van Lelystad als gemeente getoost en het Harmonieorkest werd in het zonnetje gezet omdat zij hun vijftig jarig bestaan mogen vieren. In mijn nieuwjaar speech heb ik aangegeven wat de kern van Lelystad voor mij is. Het is de stad die gericht is op de toekomst en het vormgeven van die toekomst. Mensen die hier wonen willen dat het beter wordt, mensen die hier komen wonen willen dat het mooier wordt. Kwaliteit is hierbij zowel het uitgangspunt als een leidraad.

Dinsdagavond was ik bij de herbenoeming voor een tweede termijn van mijn collega Jan van Zanen als burgemeester van Utrecht. Het was bomvol in het stadhuis. Ik heb hem natuurlijk van harte gefeliciteerd!

Woensdag was ik terug op de werkvloer. Zelfs een mobiele werkvloer. Ik mocht namelijk een middag mee op een ambulance. Zie ook mijn bericht op facebook hierover. Een enerverende middag met twee gedreven professionals Gaby Moons en Arnold Bel voor wie ik nog meer waardering heb gekregen dan ik al had. Het was een mooie leerzame middag.

Op donderdag mocht ik al weer iets leuks doen: een verrassingsbezoek bij het Inloophuis van het IDO aan de Oostzeestraat in de Waterwijk. Iedereen was blij verrast en buitengewoon hartelijk. Bovendien viel ik met de neus in de boter (als iemand dat spreekwoord nog gebruikt) omdat Sandi Alnakoula een presentatie gaf over haar stage op het inloophuis op MBO niveau 2 voor haar begeleider Bettina de Vries (MBO college Lelystad/Lelytalent) en de coördinator van het inloophuis Dennis Held. Hier zit een bijzonder verhaal aan omdat Sandi afkomstig is uit Syrië en pas anderhalf jaar in Nederland woont. Ze sprak goed Nederlands, hield een vlotte presentatie en kreeg een “goed” als beoordeling. Mooi en proficiat! Haar ambitie is om uiteindelijk tandheelkunde te gaan studeren. Na de presentatie nog een rondleiding gekregen van de coördinator en met verschillende bezoekers en vrijwilligers gesproken. Een hartverwarmende plek.

Vrijdag was ik bij mijn moeder. Op 10 januari zou mijn vader jarig zijn geweest en het was voor mijn familie een mooi moment om bij zijn leven en betekenis voor ons stil te staan.

Op zaterdag was ik weer terug in Lelystad voor een van de evenementen waarmee het jaar begint. Het BKL-gala. Gezellige en stijlvolle avond, de BKL award ging naar Applaus en de BKL trofee naar Daklaplak Europe. Zondag hebben we de verjaardag van de vader van Carolien gevierd. Terug in Lelystad was het business as usual: dus stukken lezen voor de komende week 🙂

Maandag en dinsdag neem ik voor het gemak even samen. Maandag voor het grootste gedeelte gevuld met interne overleggen en dinsdag college, bobsessies en raad. De tweede helft van het politieke seizoen is definitief begonnen en gelijk al goed op stoom.

Jullie hebben het waarschijnlijk al gemerkt. Ik ben met wat grotere stappen door de week gegaan. Dat hoort een beetje bij een nieuwe start van een jaar, maar het geeft ook de gelegenheid iets meer over een onderwerp te vertellen. De kop van het nieuwe jaar is er af en ik heb er zin in om voor Lelystad mijn bijdrage aan haar toekomst te leveren.

Naar het einde van het jaar

Dit is de laatste blog van het jaar . Ik werk deze week nog en ben de dagen rondom kerst en oud en nieuw vrij. Tijdens oud en nieuw zelf natuurlijk niet. Met veel plezier zal ik nog verslag doen over afgelopen week en in januari pak ik de draad weer op. Ik zou willen beginnen met nuttige informatie voor de donkere dagen. Het is helaas zo dat in deze periode het aantal woninginbraken de afgelopen jaren is gestegen. Gemeente en politie werken intensief samen in de strijd tegen de woninginbraken. Dit doen we onder andere door de inzet van zogeheten MobEye’s. Dit is een mobiel inbraakalarmsysteem, met daarin een bewegingsmelder. Zodra deze beweging detecteert, stuurt deze een melding naar de politie die direct in actie kan komen. Gaat u binnenkort op vakantie en denkt u dat u een grote kans heeft op een inbraak, informeer dan naar de mogelijkheden door een mailtje te sturen naar mobeye.lelystad-zeewolde@politie.nl

Vanzelfsprekend hoop ik dat iedereen de ellende van inbraken bespaart blijft en dat iedereen mooie feestdagen heeft. Terug naar afgelopen week. Na het sporten was mijn eerste afspraak bij het echtpaar Jonkman die zestig jaar geleden in het huwelijk waren getreden. Ik heb ze van harte gefeliciteerd en doe dat van deze plek nog een keer.

Na een paar afspraken op het stadhuis was ik later in de middag bij het Instituut Fysieke Veiligheid (IFV) in Arnhem voor het in ontvangst nemen van het eerste exemplaar van hun jaarboek getiteld ‘Lessen uit crises en mini-crises 2018.’ Het doel van het IFV is werken aan de kwaliteit en de organisatie van de dienstverlening van de rampenbestrijding en crisisbeheersing in Nederland. Voorop staat de veiligheid van iedere burger in Nederland. In dit licht geven ze een jaarboek uit en dit was de zevende editie. Van de 14 mini-crises die in het boek worden beschreven speelden er zich 2 af in Lelystad, te weten de situatie rondom de dieren in de Oostvaardersplassen en het failliet van het IJsselmeerziekenhuis. Het boek is geschreven voor bestuurders en professionals werkzaam op het terrein van crisisbeheersing en veiligheidsmanagement. Ikzelf heb aan de bijeenkomst nog een bijdrage geleverd door te vertellen wat een burgemeester kan doen als de verantwoordelijkheden binnen de crisissituatie vooral bij andere partijen liggen.

Donderdag was een afwisselende dag. ’s Ochtends was er Districtelijke Integrale Samenwerking (DIS) Flevoland, een bestuurlijk overleg tussen gemeente, politie, Openbaar Ministerie, de belastingdienst en Districtelijk Team Ondermijning (DTO). Centraal staat hierbij hoe ondermijnende criminaliteit kan worden bestreden door samenwerking tussen de verschillende instanties.

Daarna op weg naar Den Haag voor een bestuursvergadering van de VNG. Natuurlijk stonden ook nu weer de gemeentefinanciën op de agenda.

Vervolgens in een flink tempo weer terug naar Lelystad voor City Marketing Live. Zoals het hoort aan het einde van een jaar werden er prijzen uitgereikt aan evenementen en initiatieven die veel voor Lelystad hebben betekend. Ik heb er op facebook al over bericht. De promotie award ging naar Hiswa te water. Andere genomineerden waren De lichtjesparade en Seabottom Lelystad. De aanmoedigingsprijs van ECL ging naar Lely Road to Lowlands Paradise en de positiviteitsprijs naar Ger Koreman. Iedereen gefeliciteerd en alle andere genomineerden heel erg bedankt voor jullie inspanningen.

Daarna nog naar KNRM waar ik twee vertrekkende opstappers van het eerste uur mocht bedanken voor hun grote inzet: André en Tom nogmaals heel erg bedankt voor alles.

Vrijdag was een dag van volop in beweging. Het begon met sporten en nog een keer een vergadering in Den Haag. Ditmaal van het cultuurfonds van de BNG. Vanuit Den Haag afgereisd naar Vlissingen waar vanuit het werk van Carolien een eindejaarsdiner was van de Brandweer. We hebben daar overnacht.

Omdat op maandagochtend het kort geding over het boerenprotest diende in de rechtbank Lelystad was er in het weekend overleg met de politie ter voorbereiding op  eventuele acties. Gelukkig bleef het maandag rustig.

Zondagmiddag was er de Santa Run 2019. Lopend of wandelend konden deelnemers 3 of 5 kilometer afleggen. De opbrengst gaat naar een goed doel, namelijk een vakantiekamp aan het Bovenwater voor kinderen die manteltaken verrichten. Leuk evenement en goed georganiseerd door de Lelystadse Rotaryclubs.

‘s Avonds was er de lichtjesparade. Voor een opgewekte foto van mijzelf met kerstmuts verwijs ik naar facebook. Het was weer een mooi evenement en graag wil ik iedereen die aan de parade heeft meegewerkt een groot compliment geven. Ik mocht nog een stukje mee in de arrenslee.

Tussen de vele weekstartoverleggen door, mocht ik maandag het echtpaar Muijs feliciteren met hun 65-jarig huwelijk. Dertien keer een lustrum, indrukwekkend! Nogmaals van harte gefeliciteerd. Maandag was er ook een naturalisatieceremonie. Aan maar liefst 41 mensen werd het Nederlandschap verleend. Proficiat.

Dinsdag was er college en raad. Ook hier de laatste vergaderingen van het jaar. Het is mooi om te zien hoe al die betrokkenen bij het besturen van Lelystad, zich zo willen inzetten voor hun stad.

Omdat het de laatste blog is van het jaar wil ik nog iets delen wat er donderdag plaats heeft gevonden: de uitreiking van het Draaginsigne Gewonden (DIG) aan veteraan Marco Tessers. Het draaginsigne wordt als zichtbaar teken van respect en dank uitgereikt aan hen die tijdens oorlogen of vredesmissies lichamelijk of geestelijk gewond zijn geraakt. Marco Tessers is tweemaal naar Bosnie en eenmaal naar Kososvo uitgezonden in de jaren negentig van de vorige eeuw. Hij diende in 1994, een jaar voor de val van de enclave, in Sebrenica. De ervaringen van deze missies waren dusdanig ingrijpend dat de diagnose Posttraumatisch Stress-stoornis bij hem is gesteld. Het draaginsigne is van zilver en kruisvormig en heeft de volgende Latijnse spreuk: “vulneratus nec victus”, oftewel ‘gewond, maar niet verslagen’.

Met deze bijzondere plechtigheid sluit ik het laatste blog van dit jaar af. Ik wens iedereen prettige feestdagen, een mooie jaarwisseling en alvast de beste wensen voor 2020.

Veiligheid

Ik begon woensdag met sporten. Zoals jullie weten vind ik dit een goed gewoonte en randvoorwaarde om mijn werk goed te doen. Het werk bestond woensdag uit uiteenlopende zaken, waaronder een overleg van het bestuur van de Veiligheidsregio’s Flevoland en Gooi en Vechtstreek. Veiligheid is van en voor ons allemaal en iedereen heeft daarin een eigen verantwoordelijkheid.

 Echter een burgemeester als bestuursorgaan heeft voor wat betreft het handhaven van de openbare orde en veiligheid speciale verantwoordelijkheden en bevoegdheden. Denk daarbij aan de algemeen handhaving van de openbare orde, maar ook het uitvaardigen van een Noodbevel of Noodverordening. Er is een subtiel onderscheid tussen de laatste twee. Een noodbevel wordt ingezet bij bijvoorbeeld oproer of een ramp en een Noodverordening is een bindend voorschrift voor een aantal personen in bijzondere omstandigheden. Denk hierbij bijvoorbeeld aan het ruimen van een bom uit de Tweede Wereldoorlog, waarbij voor de duur van de ruiming mensen wordt opgedragen uit de buurt te blijven. Deze bevoegdheden zijn terug te vinden in de Gemeentewet of op de site van het Genootschap van Burgemeesters. Daarnaast zijn er nog meer wettelijke taken en bevoegdheden die onder de burgemeester vallen, bijvoorbeeld in het kader van preventief fouilleren en de Opiumwet. Daarover schrijf ik een andere keer.

 De vergadering van woensdag ging over de mogelijke ontwrichtende effecten van de digitalisering op de gemeentelijke dienstverlening. Denk daarbij aan de hack bij de gemeente Lochem afgelopen juni. Was die gelukt dan had de gemeentelijke dienstverlening stil gelegen en waren de herstelkosten zeer hoog geweest. Doel was namelijk bestanden versleutelen die pas na betaling weer werden vrij gegeven. Bewustzijn voor wat betreft het probleem en het ontwikkelen van goed beleid staan voorop.

 Donderdag waren er meerdere overleggen op het stadhuis en zat ik in Den Haag voor een wel heel Lelystads onderwerp: Lelystad Airport. Het ging hier om de Stuurgroep Lelystad Airport een overleg met het Rijk waarbij ook de Provincie is aangesloten. Het was een voortgangsoverleg waarbij alle aspecten richting de opening van Lelystad Airport aan bod komen. Ik vind het wel altijd leuk om even in Den Haag te zijn. In de buurt van het ministerie van I&W ligt bijvoorbeeld de koninklijke bibliotheek en het Literatuurmuseum. Ooit werd in dat museum de stofzuiger van Simon Vestdijk (belangrijk Nederlands schrijver uit de 20e eeuw) tentoongesteld. Het verhaal gaat dat hij op het moment dat hij ging schrijven de stofzuiger aanzette. Het brommende gezoem zorgde ervoor dat alle andere geluiden in zijn beleving werden weggefilterd, zodat hij geconcentreerd kon werken. Ruis geeft rust,  waar dingen al niet goed voor zijn . Niet dat ik altijd tijd heb om langs zaken te gaan als ik Den Haag ben, ook deze keer niet, maar heel af en toe is er wel iets te combineren.

 Vrijdag was een gevarieerde dag met onder andere een vergadering van het dagelijks bestuur van de VNG en een bijeenkomst van de Themagroep Veiligheid van de G40 in Almere. Op de agenda stond onder meer Ondermijning en een presentatie van de GGD over verwarde personen. Ondermijning is een complex probleem maar de meest eenvoudige omschrijving is dat de onderwereld (georganiseerde criminaliteit) zich sluipenderwijs vermengt met de gewone wereld. Dit heeft een ondermijnend effect op allerlei maatschappelijke aspecten, waaronder het openbaar bestuur. Het kabinet heeft € 110 miljoen extra in de bestrijding ervan geïnvesteerd en Peter Noordanus, voorzitter van het Strategisch Beraad Ondermijning (SBO) praatte de vergadering bij over preventieve en repressieve maatregelen. Voor de beeldvorming: een van de activiteiten van de georganiseerde misdaad is het witwassen van geld. Het Financieel Dagblad berichtte in november dat dit in Nederland een omvang heeft van € 13 miljard. Het is een serieus probleem dat serieus moet worden aangepakt. Niet voor niets heeft het prioriteit binnen het Integraal Veiligheidsplan.

 Ook de zorg om en voor verwarde personen werd besproken aan de hand van onderzoek in Flevoland op dit gebied. Op basis van meldingen bij de politie is er een behoorlijke toename van deze mensen te zien de afgelopen jaren. Uit zowel het oogpunt van veiligheid en zorg is gesproken over wat er nodig is om tot een sluitende aanpak te komen.

 Zaterdag vierden Carolien en ik bij haar familie Sinterklaas. Dat was een leuke avond, maar tegelijkertijd werd ik overvallen door een forse verkoudheid. Ik heb de rest van het weekend het rustig aangedaan en zondag ook niet gesport helaas. Wel stukken gelezen natuurlijk.

 Maandag was mijn moeder jarig en had ik een vrije dag. Het was de eerste verjaardag zonder mijn vader en dat maakt zo’n gebeurtenis extra bijzonder en ineens wordt zo’n feestelijke dag ook wel een beetje verdrietig. Het was uiteindelijk een gezellige verjaardag en mijn moeder maakt het naar omstandigheden goed.

 Na de collegevergadering op dinsdag waren er twee werkbezoeken die beiden in de Veiligheidsportefeuille zitten: de brandweer en de politie. Bij de brandweer waren er voor het college presentaties over onder andere de Veiligheidsregio en Lelystad Airport, onderbroken door workshops. ’s Avonds ging de raad op bezoek bij de politie om goed voorgelicht te worden over de politie als organisatie en de inzet van wijk– en jeugdagenten. Als thema’s werden alcohol- en drugsoverlast en de situatie rond verwarde personen uitgediept. Het werkbezoek werd afgesloten met een bezoek aan de meldkamer. Het was een geslaagd en informatief werkbezoek.

Kracht en steun

Op vrijdagavond even na zes uur werd Lelystad opgeschrikt door het nieuws van een dodelijk ongeluk op de Larserdreef. Ineens waren een 67-jarige grootvader en zijn 4-jarige kleinzoon uit dit leven verdwenen. De 63-jarige grootmoeder werd zwaargewond. Voor mij zijn dit momenten waarvan ik stil word en naar woorden zoek. Ik besef het verdriet van de achtergebleven familieleden als het gevolg van dit verschrikkelijk ongeluk. Hun levens zijn in een moment volledig veranderd. Echt goed wordt het in feite nooit meer. Ik moet er nog vaak aan denken. Alle leven is zowel ontzettend kwetsbaar als heel erg kostbaar.

Bijzonder is overigens dat er een aantal mensen is geweest die direct na het ongeluk een erg belangrijke rol hebben gespeeld, nog voordat de hulpdiensten ter plaatse waren. Ongelooflijk knap dat zij direct adequate hulp hebben geboden. Complimenten! Dit compliment geldt overigens ook de hulpdiensten. Ik wens vanzelfsprekend alle mensen die betrokken waren bij de slachtoffers heel veel kracht en steun toe.

Met gepaste soberheid wil ik dan ook mijn week met jullie delen.

Woensdag begon met een vergadering het Nederlands Genootschap Burgemeesters (NGB) in Odijk. Ik ben secretaris van het NGB. Het NGB is de beroepsvereniging van burgemeesters in Nederland. Het NGB richt zich vooral op de ontwikkeling van de burgemeestersfunctie. In concreto betekent dat belangenbehartiging, het verzorgen van een opleidingsprogramma en het bevorderen en ontwikkelen van het netwerk door middel van congressen en bijeenkomsten. In de vergadering kwam onder andere aan de orde kwam hoe om te gaan het feit dat de benoeming van de burgemeester uit de grondwet is gehaald en in een ‘gewone’ wet moet worden geregeld. Al schrijvend over de NGB dacht ik nog even aan een reactie op facebook van een van de lezers van deze blog op mijn observatie dat het vak van burgemeester was veranderd. Dat vond zij een interessante discussie. Het vak is inderdaad veranderd. Zeker door de opkomst van sociale media waardoor alles zichtbaar wordt met het risico dat het beeld krachtig wordt neergezet en geloofd, maar niet altijd overeenkomt met alle feiten.

Die middag was er in Amersfoort de Stuurgroep Deltaprogramma Ruimtelijke Adaptatie. Ik ben hiervan lid, zo ook van de stuurgroep Deltaprogramma. Het Deltaprogramma heeft tot doel Nederland zo in te richten dat het klimaatbestendig en waterrobuust wordt en blijft. We houden ons bezig met vraagstukken hoe de ruime in te richten als gevolg van de ontwikkelingen in klimatologische omstandigheden. Daarbij moet worden gedacht worden aan zeespiegelstijging, piekbuien, temperatuurstijging en het feit dat het droger wordt. In het verlengde van de vergadering van woensdag vergaderde de stuurgroep Deltaprogramma op donderdag in Den Haag. Tijdens die vergadering werd ook vooruit gekeken naar de Bijzondere Algemene Ledenvergadering (BALV) van de VNG op vrijdag, waar het klimaatakkoord hoog op de agenda stond.

Zogezegd de BALV was op vrijdag. Van belang om te weten is dat Lelystad 2 moties heeft ingediend, die allebei zijn aangenomen, te weten: specifieke uitkering sport en een motie voor landsdekkende spoedeisende hulp. De strekking van de laatste motie is dat steeds meer streekziekenhuizen en gemeenten te kampen krijgen sluiting van de Spoedeisende Hulp. Lelystad is zelf daar een goed voorbeeld van. Dit draagt bij aan het gevoel van onveiligheid van de bewoners toegankelijkheid en bereikbaarheid van de zorg. Het ontbreken een SEH doet de zorgvraag en zorgbehoefte tekort. Aan de VNG wordt gevraagd de motie ter kennisname te brengen aan regering en Tweede Kamer en de onderzoeken wat een mogelijk voor wat betreft acute zorg in perifere gebieden.

Centraal stond verder het klimaatakkoord dat de regering sloot in juli en daar stemden de gemeenten mee in. De gemeenten geven wel een duidelijk boodschap aan het Rijk. Ze leveren graag hun bijdrage aan duurzaam Nederland, maar kunnen dit niet zonder het Rijk. Afspraken moeten worden nagekomen en de energietransitie moet haalbaar, betaalbaar en uitvoerbaar blijven.

Los van de BALV waren diverse interessante sessies, waaraan bestuurders konden deelnemen. Onder andere over preventie van radicalisering

Zaterdag was er Sint voor elk kind. Ieder jaar weer groot feest zoals ik op facebook heb laten zien. Ook op Facebook te zien de feestelijke opening van ‘ons winkeltje’ aan de Rode Klif 213. Het winkeltje is een initiatief van Mila en de opening werd mede verzorgd door rapper Brownie Dutch. Mijn moeder was mee naar de opening. Zij was een weekend bij Carolien en mij. Zondag ging zij weer naar huis en heb ik mij op de week voorbereid door stukken te lezen.

Maandag was echt een dag die bol stond met interne overleggen. Er was één extern overleg. Het bestuurlijk overleg over het de Drieslag, een interregionaal samenwerkingsverband tussen de Veiligheidsregio’s Flevoland, Gooi en Vechtstreek en Utrecht om de crisisorganisatie te verbeteren op drie onderwerpen, te weten: het versterken van continuïteit van dienstverlening en taakuitvoering, het borgen en versterken van de kwaliteit van de te leveren producten en diensten en de beheersbaarheid van kosten voor een interregionale crisisorganisatie en vakbekwaamheid.

Dinsdag stond in het teken van het college en raad. Berend Okma van de Christenunie nam na 5 jaar raadslid te zijn geweest afscheid van de raad. Ik heb hem namens de raad en college bedankt voor zijn inzet. Zijn vervangster is Annemieke Messelink Dijkstra. Ik wens haar veel succes met het raadswerk.

 

 

 

 

Bezoeken besturen en oude vrienden

Woensdagavond mocht ik bij de brandweer Flevoland om uiteenlopende redenen verschillende brandweerlieden feliciteren. Het was een van de bijeenkomsten waarvan ik op Facebook melding van heb gemaakt. Sommigen hadden een diploma ontvangen, anderen waren 20 of 25 jaar in dienst bij de brandweer. Iedereen nogmaals gefeliciteerd!

Donderdag mocht ik de voedselbank de Korenaar nieuwe stijl openen. De voedselbank is overgegaan op een winkelconcept omdat de mensen die bij de voedselbank werken, geloven dat de mogelijkheid om te kiezen het gevoel van eigenwaarde verhoogt (en ik denk dat ze daarin gelijk hebben). Dit uitgangspunt past bij een van de doelstellingen van de Voedselbank, namelijk kosteloos levensmiddelen verstrekken aan hen die dat financieel nauwelijks kunnen opbrengen. De andere is het voorkomen van verspilling van goed voedsel. De eerste voedselbank Nederland dateert uit 2002. Inmiddels zijn er door heel Nederland voedselbanken te vinden. In Lelystad werken meer dan 100 vrijwilligers bij de Voedselbank en is er steun vanuit het bedrijfsleven.

In de middag had ik een bestuursvergadering van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) in Den Haag. De VNG is de organisatie die alle gemeenten in Nederland (en overzeese gebieden) verbindt. Haar doel is de lokale overheid te versterken zodat de inwoners van een gemeente zo goed mogelijk worden bediend. De vergadering bestond voor een groot deel uit de voorbereiding op de bijzondere Algemene Ledenvergadering (bALV) die op 29 november plaats vindt. Een van de belangrijkste onderwerpen op de agenda is het Klimaatakkoord. Dit akkoord werd in juni gepresenteerd door het kabinet en omvat meer dan 600 afspraken om o.a. de effecten van broeikasgassen tegen te gaan. De VNG ziet dat niet als een in een beton gegoten akkoord, maar een vertrekpunt om samen met andere overheden en partners de komende dertig jaar de energietransitie uit te voeren. Verder kwam natuurlijk ook de problematiek in het sociaal domein aan de orde en ook de twee moties die de gemeente Lelystad had ingediend ten behoeve van de ledenvergadering.

Vanaf de Nassaulaan waar de VNG zit, ben je zo bij het Binnenhof. Hier had ik als vice-voorzitter van de G40 een kennismakinggesprek met CDA Tweede Kamerlid Harry van der Molen. Hij is voor het CDA onder meer woordvoerder voor Binnenlandse Zaken. Om de standpunten van de G40, waar Lelystad lid van is, goed over het voetlicht te brengen zijn goede relaties met volksvertegenwoordigers van groot belang. Het was een aangenaam en inhoudelijk goed kennismakingsgesprek.

De volgende dag had ik iets leuks. Ik mocht undercover. Nu heb ik iedere dag wel iets leuks, maar dat is vooral omdat ik van mijn werk hou. Dit was een van die dingen die leuk zijn om te doen. Ik ben bestuurslid van het cultuurfonds van de Bank Nederlandse Gemeenten (BNG). Het cultuurfonds heeft tot doel activiteiten te stimuleren op het gebied van kunst en cultuur die betekenis hebben voor gemeenten.

Dat doet het fonds onder andere door middel van prijzen ter beschikking te stellen. Een van die prijzen is de BNG erfgoedprijs ter waarde van € 25.000. Ik mag hierbij voorzitter van de jury zijn en een van de activiteiten die nodig zijn om tot een juiste afweging te komen is dat de jury een ‘undercover’ bezoek aan een van de genomineerde gemeenten brengt om met eigen ogen het erfgoed te kunnen zien. Vanzelfsprekend kan ik niet zeggen waar ik geweest ben, maar het was leuk om te doen en mooi om te zien dat Nederland zulk mooi erfgoed heeft. De genomineerden kan ik wel delen, want zijn publiekelijk bekend. Dat zijn Alkmaar, Appingedam, Noordenveld en Schouwen-Duivenland. De prijsuitreiking is op 22 april 2020 in Rheden, de prijswinnaar van 2019.

Aan het einde van de middag was ik weer terug in de stad die, weliswaar zonder oude molen of waag, in zijn geheel wel als modern erfgoed kan worden gezien: Lelystad; stad gemaakt op de tekentafel, stad van en voor iedereen.

Samen met Carolien heb ik bij de Rede gegeten met James van Lidth, burgemeester van Deventer tussen 1994 en 2007 en de toenmalige gemeentesecretaris Theo Bakhuizen. Ik ken hem goed uit de tijd dat ik wethouder van Deventer (2001-2009) was, James was ‘mijn eerste burgemeester’, van wie ik ook heel veel heb geleerd. We hebben gesproken over hoe het vak van burgemeester is veranderd sinds 20 jaar, mede onder invloed van sociale media.

Zaterdag mocht ik Sint Nicolaas verwelkomen in het Lelycentre. Hoewel de goedheiligman het de afgelopen week natuurlijk erg druk heeft gehad, toonde hij geen spoor van vermoeidheid en had hij aandacht voor alle kinderen. Er werd gezongen en gesprongen en het was erg gezellig. ’s Avonds was ik bij Maestro-Lelystad. Een dirigeerwedstrijd waarbij bekende Lelystedelingen met het dirigeerstokje in de hand het muzikaal tegen elkaar opnemen om zo de Maestro titel te verkrijgen. Deelnemers waren Frans Loos, Jop Fackeldey, Janneke Sparreboom, Tony Merkelbach, Wim Botter en Meta Jacobs. Het was spannend, maar de jury riep Tony Merkelbach tot winnaar uit.

Zondag had ik geen afspraken, maar las ik natuurlijk wel veel stukken voor de komende week.

Maandag stond in het teken van interne afspraken.

Dinsdag werd de stad opgeschikt door een gebroken waterleiding die er voor zorgde dat niemand meer over stromend water kon beschikken. Zelf zat ik om kwart voor acht bij de tandarts, mijn kies kon nog gevuld worden omdat er nog een heel klein beetje water was. Gelukkig was Vitens in staat de leiding te repareren voor het middaguur. De veiligheidsregio had voor de zekerheid een crisisteam ingericht, maar dat bleek uiteindelijk niet nodig te zijn. Het was voor de meeste mensen even ongemakkelijk, maar de meeste zaken gingen zoals ze gepland waren door.

Zo ook bijvoorbeeld de collegevergadering.

Dinsdagavond was er de training morele oordeelsvorming voor raadsleden. Een training in het kader van integriteit. Het ging deze avond over de zorgvuldigheid van een besluit: hoe kom je tot een juiste weging van alle rechten en belangen die bij een politiek vraagstuk op het spel staan. Om raadsleden in het nemen van de juiste beslissing te ondersteunen werd er een tool in vorm van een stappenplan aangeboden. In de loop werd aan de hand van een concrete situatie bekeken hoe de genoemde tool ook in de praktijk kan werken.

 

Afscheid en betekenis

Op 1 november overleed mijn vader Wabe Adema en op 7 november hebben wij afscheid van hem genomen. De overlijdensadvertentie heb ik op facebook geplaatst en van heel veel mensen heb ik op facebook steunbetuigingen ontvangen. Daarnaast waren er nog veel reacties via Instagram, de email en via kaarten en bloemen. Ik wil graag iedereen bedanken. Omdat ik iedereen via deze blog over de gezondheid van mijn vader op de hoogte heb gehouden, wil ik er kort nog iets over zeggen. Een ouder verliezen raakt het fundament van iemands leven. Je ouders zijn er vanaf de beginjaren bij en leggen zo dat fundament. Als een ouder komt te overlijden dan is het net alsof je even op een been staat en opnieuw balans moet zoeken. Dat kost, merk ik, energie. Mijn vader was een man die gek was op zijn gezin en zeer geïnteresseerd in wat er zich in de wereld afspeelde. Mijn oudste herinnering aan hem is dat we fietsten door het Amsterdamse bos in Amstelveen, een van de laatste dat hij wakker werd en vroeg hoe het met de Brexit was. Op zijn afscheidsdienst werden mooie woorden gesproken en leuke anekdotes gedeeld. Ik onderschrijf ze allemaal. Mijn vader hield ook wel van een beetje regie houden en had voor zijn eigen afscheid een brief geschreven. Carolien heeft deze voorgelezen. Ik wil er drie uitspraken uit met u delen. Hij had een mooi leven (met hoogte en dieptepunten) gehad en we moesten niet te lang om hem treuren. Tot slot wenste hij iedereen alle goeds toe. Het tekent de mens die mijn vader was. Ik zal met liefde aan hem terugdenken.

Daarna herneemt onvermijdelijk het leven weer zijn normale gang en een van die routes waarlangs het leven loopt heet werk. Ik doe een greep uit de werkzaamheden van de afgelopen tijd. De eerste behandeling van de programmabegroting is afgerond op 5 november. Ik vond dat ik daar als voorzitter van de raad niet kon wegblijven.

Verder was ik op 12 november bij het Captain’s ontbijt dat plaats vond in de Koploper, met als thema vitaal ondernemen. Onder andere het sportbedrijf verzorgde een interessante presentatie over hoe iemand door haar of zijn drukke leven heen in vorm en gezond kan blijven.

Woensdag de 13e vergaderde het dagelijks bestuur van de G-40 en was ik bij de brandweerkamer in Veenendaal. Op 14 november was het Deltacongres en het Deltaprogramma beleefde zijn tweede lustrum. Ik heb er op facebook al over gesproken. Dit was het 10e congres en ik ben alle tien keer erbij geweest. De start was een indrukwekkend verhaal van Ria Geluk die als kind van 6 de watersnoodramp in 1953 in Zeeland meemaakte. Ze stelde de terechte vraag: weet iedereen in Nederland anno 2019 wel wat hij/zij moet doen als het water komt. Het Deltaprogramma zelf is er natuurlijk op gericht te voorkomen dat er ooit weer zo’n ramp plaatsvindt maar helemaal uitsluiten kan nooit. Ik heb in mijn deelsessie gesproken over klimaatadaptie (over lokale aanpak van aanpassen aan het weer). De dag erna mocht ik team geel van de Jeugdbrandweer Lelystad huldigingen. Ze waren een aantal weken geleden landskampioen geworden. Een taak die ik met veel plezier en trots heb uitgevoerd. Jongens en meisjes, nogmaals gefeliciteerd met deze topprestatie!

Zaterdag Sinterklaasdag. Ik mocht als burgemeester de goedheiligman verwelkomen in Bataviahaven en later bezocht de kindervriend ook het stadshart. Het was bij beide bijeenkomsten een vrolijk en gezellig kinderfeest. Ik zag een sint en veel pieten die vol aandacht waren voor de kinderen. Ik zag moeders met verwachtingsvolle peuters op hun arm en vaders met nieuwsgierige kleuters op hun schouders.

Die avond werd er een nieuwe Prins Carnaval gekozen in het buurtcentrum De Joon, waar ik helaas niet bij kon zijn. Het ging om de verkiezing van Prins Joon XXI en het feest werd opgewekt ondersteund door de zanger Wil de Brouwer en Dweilorkest de Valkenier. Wim Botter is de nieuwe Prins! Proficiat!

Maandagochtend startte met de gebruikelijke interne overleggen. Halverwege de ochtend mocht ik het echtpaar Van Dijk-Joosten feliciteren met hun 60-jarig huwelijk, altijd een van de leukste taken van een burgemeester: nogmaals van harte gefeliciteerd!

Om 12.30 was ik in Hilversum present voor de bestuursconferentie van het Regionaal Veiligheidscollege Midden-Nederland. Op de agenda stond onder andere “De verbinding van veiligheid met zorg” met als invalshoek hoe de uitvoeringspraktijk op het snijvlak van zorg en veiligheid kan worden doorontwikkeld. Spreker was onder andere Liesbeth Spies, landelijk portefeuillehouder GGZ bij de VNG.

Aan het eind van de middag had ik nog afspraken op het stadhuis. Van 16.00 uur tot 18.00 uur de regietafel van Lelystad Next Level, gevolgd door het presidium en een overleg met de griffie.

Dinsdag college en voorbereiding op de tweede behandeling van de Programmabegroting in de raad. Er was veel belangstelling vanuit de samenleving, de publieke tribune zat vol. De programmabegroting werd aangenomen en raad, college en ambtelijke organisatie gaan vanzelfsprekend met volle inzet op de publieke taken het komend jaar verder.

 

 

 

 

 

Over een soldaat en zorg

Veel van mijn week werd bepaald door het ziekbed van mijn vader. Vrijdag werd duidelijk dat mijn vader de “ziekte van Kahler” heeft. Ik zal er verder niet veel over zeggen, maar het bepaalde veel van de invulling van de afgelopen dagen.

Daarnaast was er geen college en dat ontsloeg mij van mijn leesplicht in het weekend. Ik had nu wel gelegenheid iets meer te vertellen over veteraan John Primerano en zaken die ik bestuurlijk wel kon doen iets verder uit te diepen.

Allereerst bereikte mij het droeve bericht van het overlijden van John Primerano (1924-2019). John Primerano was een veteraan uit de Tweede Wereldoorlog, die als parachutist betrokken was bij Operation Market Garden, het offensief waarmee de geallieerden in september-oktober 1944 een doorbraak wilden forceren in het Duitse front. Dit jaar was Market Garden 75 jaar geleden en dat is indrukwekkend herdacht. John Primerano had een hechte band met Veghel en Eerde. Hij was in 1943 op 18-jarige leeftijd in dienst gegaan en behoorde tot de 101e Airborne Division. Zijn eerste sprong was op 13 september 1944. De bedoeling was dat zijn bataljon zou landen nabij Veghel met als doel Eerde te veroveren. Zijn onderdeel landde echter bij Heeswijk-Dinther en John raakte buiten bewustzijn bij de landing. Bovendien kwam hij onder zijn parachute terecht en werd niet gevonden door zijn medesoldaten. Die vertrokken zonder hem richting Veghel. Toen hij bijkwam werd hij geholpen door de bewoners van een nabij gelegen boerderij. Op hun aanwijzingen vond hij zijn eenheid terug en verbleef een paar dagen in Veghel. Daarna trok het Bataljon door naar Eerde, waar zwaar werd gevochten en John in zijn eentje kilometers telefoondraad aanlegde om te kunnen communiceren. Na Veghel en Eerde vocht John nog bij de Waal, in het Ardennenoffensief en in Duitsland. Tijdens het Ardennenoffensief verloor hij zijn beste vriend. John kwam ieder jaar naar de herdenking van Market Garden en vertelde groep 8 van de basisschool over zijn ervaringen. De ervaringen van John zijn beschreven in het boek “Down to the wire”, ik heb het boek een paar jaar geleden van John gekregen. Hij was geliefd in Veghel en Eerde. John Primerano was een jongen van 19 jaar oud toen hij in Nederland vocht voor onze vrijheid, hij zou op 24 oktober 95 jaar zijn geworden. Ik denk met warmte en respect aan hem.

Maandag was ik op het stadhuis. De belangrijkste afspraak van die dag was met de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (WRR). De WRR had een gesprek op het provinciehuis en de gemeente organiseerde een tour door Lelystad en ik werd geïnterviewd over de stad en het zorgdossier. De WRR is een onafhankelijk adviesorgaan. De WRR informeert en adviseert de regering over sectoroverstijgende vraagstukken die grote impact hebben op de samenleving. De adviezen zijn gebaseerd op wetenschappelijke onderzoek en gericht op een lange termijn perspectief. Het advies van de raad is voor de regering zwaarwegend. Eén van de dossiers waaraan de WRR momenteel werkt draagt de titel ‘Houdbare zorg’. De centrale vraag hierbij is: Hoe zorgen we ervoor dat de gezondheidszorg ook in de toekomst houdbaar blijft? Nederlanders vinden een goede gezondheid een van de belangrijkste voorwaarden voor een goed leven. Een kwalitatief hoog en toegankelijk zorgstelsel is voor iedereen van groot belang.

Maar het stelsel staat door diverse ontwikkelingen onder steeds grotere druk: o.a. meer zorgvraag geeft hogere zorguitgaven en toenemende druk op mantelzorger en zorgpersoneel. In 2018 hebben de ministers van Financiën en Medische Zorg en Sport aan de WRR een domein overschrijdend advies gevraagd betreffende de houdbaarheid van de zorg op de langere termijn. Vragen die de WRR hierbij stelt zijn: Wat verwachten we van onze gezondheidszorg? Hoeveel mag dat kosten, en hoe gaan we dat besluiten? Wat zijn de maatschappelijke baten? Hoe houden we de zorg op lange termijn houdbaar?

Lelystad heeft met het failliet van het ziekenhuis in 2018, het proces van de doorstart en het traject van de ‘Toekomst van de zorg in Flevoland’ veel ervaring en inzicht verworven over het zorgdomein. Mede voor die inzichten kwam de WRR bij ons op bezoek. Om hen een breder inzicht te geven over Lelystad waardoor het effect van het wegvallen van een ziekenhuis scherper in beeld zou komen, zijn de aanwezige wetenschappers meegenomen op een stadstour die speciaal voor hen was uitgestippeld. De WRR heeft kennis mogen nemen van de geschiedenis van de stad, de plannen die Lelystad hebben gevormd en beïnvloed en hoe wij de toekomst zien. Voormalig gedeputeerde Andries Greiner functioneerde als gids en praatte met veel gevoel voor de stad de bezienswaardigheden en geschiedenis van de stad aan elkaar. ’s Avonds was er nog een diner pensant, waarin het zorgvraagstuk verder werd uitgediept.

Als gevolg van de ontwikkelingen rondom het ziekbed van mijn vader, schrijf ik voorlopig geen blog.