Veiligheid

Woensdag mocht ik een lezing geven voor de Rotary in Lelystad over ondermijning. De simpelste definitie van ondermijning is de vermenging van de criminele wereld met de niet-criminele wereld, oftewel de onderwereld raakt vermengd met de bovenwereld. Criminelen maken gebruik van de diensten van de bovenwereld en infiltreren en beïnvloeden zo onze samenleving. Normen vervagen en het gevoel van veiligheid en leefbaarheid neemt af, de integriteit van het openbaar bestuur komt onder druk te staan. Diverse leden van de serviceclub waren verrast dat het overal (dus ook in Lelystad) zo uitgebreid voorkomt. Voor het grotere beeld: veel ondermijnende criminaliteit is gerelateerd aan de handel in drugs en het op een of andere manier witwassen van het geld wat ermee wordt verdiend.

Mijn eerste twee overleggen op donderdagmorgen stonden in het teken van veiligheid en (weer) ondermijning. Allereerst was er de stuurgroep Lelystad Airport-Veiligheid, die zoals de naam van de vergadering doet vermoeden gaat over veiligheid in en om het vliegveld. Veiligheid kent grofweg twee aspecten die allebei aan de orde komen in deze vergadering: safety en security. Safety staat voor veiligheid en security voor beveiliging. Iemand die over veiligheid gaat, houdt zich bezig met het minimaliseren van risico’s op het gebied van veiligheid om zo ongevallen, incidenten of erger te voorkomen. Iemand die over beveiliging gaat houdt zich bezig met de analyse van de bedreigingen van de organisatie (bv terrorisme, computercriminaliteit) en maatregelen daartegen. Veiligheid en beveiliging moeten goed op elkaar worden afgestemd omdat hun perspectieven kunnen verschillen. Een simpel voorbeeld: uit veiligheidsoverwegingen zou je alle in -en uitgangen van een gebouw zo open mogelijk willen hebben, omdat in geval van brand iedereen makkelijk kan vluchten. Uit beveiligingsoverwegingen wil je juist de toegang tot een gebouw niet gemakkelijk maken. Het spreekt voor zich dat het veiligheidsvraagstuk voor een vliegveld een complexe zaak is, dat goed moet worden geïmplementeerd.

Het tweede overleg was kortweg het DIS-overleg. Dit staat voor Districtelijke Integrale Stuurgroep. Ik ben voorzitter van dit overleg. In dit overleg wordt de casuïstiek besproken met betrekking tot ondermijning. Aan de vergadertafel zitten naast mijzelf, de officier van justitie, de politie, de belastingdienst en het RIEC (Regionaal Informatie en Expertisecentrum, een dienst die zich specifiek bezig houdt met de bestrijding van ondermijnende criminaliteit). We bespreken de aanpak van de lopende zaken, wie welke inzet pleegt en hoeveel capaciteit ermee gemoeid is.

In de middag was ik in Den Haag voor een vergadering van het bestuur van de VNG.

Terug in Lelystad mocht ik donderdagavond aanzitten bij een dinér pensant (met deelnemers uit onderwijs, bedrijfsleven, overheid en leerlingen van het MBO college) in de Stadsboerderij Boer Kok over regionale circulaire economie, georganiseerd door het MBO College. Circulaire economie staat voor een economisch systeem dat gericht is op zo optimaal mogelijk hergebruiken van producten, onderdelen en grondstoffen. Door maximaal hergebruik behouden deze producten, onderdelen en grondstoffen zo lang mogelijk hun waarde. Gastspreker van de avond was voormalig astronaut André Kuipers die, zoals bekend is, zeer begaan is met de leefbaarheid van onze planeet.

Op vrijdag had ik een kennismakingsgesprek met Thea Wieringa, de nieuwe directeur van Intermetzo, Justitiële Jeugdinrichting Lelystad (JJI). Zij begint per 1 april. In mijn nieuwjaarsspeech heb ik er nog aan gerefereerd dat ik blij was dat we de JJI voor Lelystad hebben weten te behouden. De JJI is als enige justitiële jeugdinrichting in Nederland gespecialiseerd in de behandeling van licht verstandelijk beperkte (LVB-) jongeren met complexe psychische en psychiatrische stoornissen. Gelukkig is deze expertise niet wegbezuinigd. Scheidend interim-directeur Volkert Batelaan vergezelde Thea Wieringa en van hem heb ik afscheid genomen.

In de middag een van de aardigste taken van een burgemeester, het feliciteren van bruidsparen met hun 60-jarig huwelijk, zie ook facebook. Bij toeval waren er twee op een dag (ze waren al eerder zoveel jaar getrouwd, maar door een volle agenda dit ingepland op vrijdag). Allereerst was ik op bezoek bij het echtpaar van Senten-Stapper en daarna bij het echtpaar Koopmans-Eijlders. Nogmaals van harte gefeliciteerd!

Behalve wat mails beantwoorden en het lezen van stukken voor de komende week, had ik in het weekend geen noemenswaardige afspraken.

Op maandag kwam het thema veiligheid onder andere terug in een overleg veiligheid in het voortgezet onderwijs. Samen met wethouder Elly van Wageningen en bestuurder Barry Lommen hebben we de stand van zaken doorgenomen. Daarnaast stond maandag in het teken van bestuurlijk-ambtelijke overleggen.

Na de collegevergadering op dinsdag ben ik op uitnodiging van het provinciebestuur van Noord-Brabant samen met gedeputeerde Fackeldey en Carolien naar ’s-Hertogenbosch gegaan voor de 56e editie van het Oetelconcert. ‘s-Hertogenbosch heet gedurende de carnaval Oeteldonk en daarvan is de naam van het concert afgeleid. Het Oetelconcert is een sfeervol concert dat door henzelf als klassiek en carnavalesk wordt omschreven. Zoals de foto’s op facebook laten zien, was het erg gezellig.

Als afsluiter van deze week wil ik graag nog even vooruit verwijzen naar het Flevopenningengala op vrijdag 21 februari. Sinds 2004 reikt de Stichting Flevopenningen prijzen uit aan Flevolandse ondernemingen die onder meer succesvol, vernieuwend, duurzaam en inclusief zijn en die van economische betekenis zijn voor Flevoland. Premier Mark Rutte zal – ijs en weder dienende – de Flevopenning Toponderneming uitreiken. Voor meer informatie verwijs ik naar de website https://flevopenningen.nl/

 

Werk en storm

Regelmatig sport ik op woensdagochtend en dat meld ik, om redenen van relevantie, niet altijd. Voor vandaag vond ik het een mooie opening, met de mededeling daarbij dat het me fitter maakt en helpt in mijn functioneren. Nu ter zake! 🙂

Woensdag stond voor een deel in het teken van de veiligheid. Er was zowel een vergadering van Externe Stuurgroep Veiligheid als een Interne Stuurgroep Veiligheid. Om met de eerste te beginnen: aan deze vergadering nemen deel de brandweer, politie, Welzijn Lelystad, de GGD, Centrada, GGZ en het Openbaar Ministerie. De leidraad van het overleg is het Integraal Veiligheidsplan (IVP) 2018-2022. Op de agenda stonden onder andere het Veiligheidsbeeld Lelystad en de nieuwe opzet Jongerenwerk. Als belangrijke meerwaarde voor dit overleg zie ik dat alle organisaties op bestuurlijk niveau vanuit hun eigen perspectief met elkaar overleggen over de veiligheid van Lelystad.

Daarna was het de beurt aan de Interne Stuurgroep Veiligheid. Dit is een informerend overleg waar wethouders deelnemen die binnen hun portefeuille een relatie hebben met veiligheid. Denk daarbij aan de raakvlakken zorg en veiligheid of jeugd en veiligheid. Ook hier werd de inrichting van het Jeugdwerk besproken en kwam de tussenevaluatie van het IVP aan bod. De winst van dit overleg zit ‘m in het delen van beleid in de verschillende stadia van ontwikkeling. Collegeleden kunnen hun vragen stellen en input leveren. Op deze manier wordt het een rijker beleidsstuk dat gedragen wordt door iedereen.

Op donderdag had ik bestuursvergadering van de G40, het samenwerkingsverband van 40 (middel)grote steden op een aantal gezamenlijke stedelijke vraagstukken. Ik ben daarvan vicevoorzitter. Het was een interessante agenda. Zo hebben we een aantal kernboodschappen besproken waarmee we op een bepaald thema naar buiten toe willen communiceren. Denk daarbij onder andere aan de verhouding G40 en het rijk, wonen, preventie en juiste zorg. Daarnaast stond een actueel punt op de agenda, herijking van het gemeentefonds. Het Gemeentefonds is een begrotingsfonds waaruit gemeenten worden gesubsidieerd om hun taken uit te voeren. De herijking is nodig omdat in de afgelopen decennia de verdeling was scheef gegroeid, zo is de veronderstelling. Hoewel langzaam de contouren van het nieuwe model zichtbaar worden, is er nog geen eindresultaat, al lijkt de tendens dat de middelen worden herverdeeld van kleine naar grote steden, van oost naar west en van het platteland naar de stad. Wat in ieder geval blijkt is dat er vrijwel overal een fors tekort is op het sociaal domein. Dus naast verdeling moet het zeker ook gaan om meer geld vanuit het rijk. In het Binnenlands Bestuur verschenen een aantal interessante artikelen over de herijking. Voor de mensen die zich hierin willen verdiepen verwijs ik hiernaar.

In de middag had ik afspraak met de (plv) directeur-generaal Bert van Delden om onder andere Lelystad Next Level onder de aandacht te brengen van het rijk. Hierover hoop ik in latere blogs meer informatie te geven.

Terug in Lelystad mocht ik een stadscompliment uitreiken. Ik heb hierover op facebook al het een en ander gedeeld. De aanleiding was het zware verkeersongeluk op 29 november 2019 dat aan twee mensen (een grootvader en zijn kleinzoon) het leven kostte. De drie mensen die het stadscompliment ontvingen waren het eerst op de plaats van het ongeluk en hebben met moed en compassie zo goed mogelijk hulp geboden. Het was een sobere plechtigheid en ik mocht namens de familie de dank uitspreken richting mevrouw Zandvliet en de heren Brakkee en Ott. Namens de familie was er een vertegenwoordiger aanwezig.

Bij de locatie van de Flevolandse Theatervereniging JTL in de Kamp mocht ik het startsein geven voor de kick-off van Lelystadse editie van de Samenloop voor Hoop. Na 2018 is dit de tweede editie van dit evenement dat een initiatief is van het KWF voor iedereen die iets tegen kanker wil doen. In het weekend van 5 en 6 september is er een 24-uurs wandelestafette waar er samen met lotgenoten wordt stil gestaan bij kanker, maar ook het leven wordt gevierd. Voor wie meer wil weten: https://www.samenloopvoorhoop.nl/alle-samenlopen/flevoland/lelystad-2020/

’s Avonds werd Lelystad opgeschrikt door een grote brand bij manege X-tern. Gelukkig vielen er geen slachtoffers en werden alle 53 paarden gered.

Op vrijdag had ik een vergadering van de stuurgroep Deltaprogramma Ruimtelijke Adaptie. Ik heb het wel eens eerder toegelicht maar het Deltaprogramma Ruimtelijke Adaptatie is een gezamenlijk plan van gemeenten, waterschappen, provincies en het Rijk. Het Deltaplan versnelt en intensiveert de aanpak van wateroverlast, hittestress, droogte en de gevolgen van overstromingen. Ik ben blij dat ik via deze nevenfunctie een bijdrage kan leveren aan oplossing van deze problematiek.

Zaterdag was ik samen met Carolien in Groningen, de stad waar ik heb gestudeerd en goede herinneringen aan heb. We hebben het Forum bezocht dat bedoeld is als ontmoetingsplek voor bewoners en bezoekers van de stad en in november 2019 is geopend. Het was de moeite van het bezoek waard.

Zondag was een rustige dag voor mij, al werd Lelystad nog wel opgeschrikt door een grote brand op Noordersluis. Natuurlijk triest dat het bedrijf is afgebrand, maar er waren gelukkig geen mensen gewond of erger.

Ook maandag stond in het teken van een veiligheidsoverleg, namelijk het Bestuurlijke Stuurgroep strategische programma Drieslag dat onder de noemer “samen kwalitatief sterker” werkt aan samenwerking tussen de veiligheidsregio Utrecht, Gooi -en Vechtstreek en Flevoland. De maandag bestond verder uit veel interne overleggen en de dag eindigde qua werk al met al om 22.00 uur.

Dinsdag stonden zoals altijd voornamelijk in het teken van college en raad met wat kleine overleggen tussendoor. Volgende week is een wat rustiger week dan anders omdat het de voorjaarsvakantieweek is en dat is altijd te merken.

Hoe oefen je een ramp?

Ik wil deze blog beginnen om even stil te staan bij het overlijden van Auke Pluim. Hij is 66 jaar geworden. Auke was decennia lang persfotograaf in Deventer en kan om een beeld te geven qua rol vergeleken worden met Fotostudio Wierd in onze stad. Ik kende Auke al lang en had tijdens mijn wethouderschap in Deventer veel met hem van doen. Hij was een van de bekende gezichten in het Deventer straatbeeld en een fotograaf die zijn werk met passie deed.

De bestuurlijke dag begon woensdag met een overleg met wethouder Nelly Den Os en Rita Verdonk over hoe de zorg het beste kan worden ‘(ont)regeld’. Rita Verdonk bezoekt in opdracht van het ministerie van WVS diverse gemeenten in het kader van “ (Ont)regel de Zorg” om te praten over de mogelijkheden om zorg zo goed mogelijk aan te bieden. Interessant gesprek over een complex vraagstuk. In de middag stonden nog twee overleggen gepland. Allereerst het Veiligheidsbestuur Flevoland, gevolgd door een gesprek met Ben Vermeer, directeur van het MBO College Lelystad over de samenwerking Onderwijs, Overheid en Arbeidsmarkt.

Op donderdag mocht ik om te beginnen cultuur opsnuiven. Als voorzitter van de jury voor de BNG Erfgoedprijs heb ik samen met mijn mede-juryleden geluisterd naar de pitches van de genomineerde gemeenten. Mooie verhalen over mooie Nederlandse plaatsen die ik in alfabetische volgorde nog even wil noemen, met daarbij de tip dat ze allemaal een bezoek waard zijn: Alkmaar, Appingedam, Noordenveld en Schouwen-Duiveland

Dit overleg was in Amersfoort, waar ik gelukkig kon blijven voor de volgende vergadering:  de taskforce GOC (taskforce georganiseerde criminaliteit). Lid van deze taskforce zijn (op de schaal van midden nederland) vertegenwoordigers van onder andere politie, openbaar ministerie, belastingdienst. Zelf vertegenwoordig ik de Flevolandse gemeenten in dit overleg. Aan de orde kwamen onder ander landelijke ontwikkelingen op het gebied van ondermijning en bestuurlijke weerbaarheid waarvoor inmiddels veel handreikingen zijn ontwikkeld.

Vrijdag stond in het teken van een grootschalige rampenoefening met als locatie Lelystad Airport. De ramp waarom het ging was: wat moet er gebeuren als een vliegtuig neerstort op de landingsbaan. In dit geval een vliegtuig met 192 mensen aan boord, passagiers inclusief bemanning. Er is sprake van veel slachtoffers, brand, gevaar voor de omgeving en chaos. Er wordt dan gelijk opgeschaald naar GRIP 3. Voor de meeste mensen zal de GRIP structuur onbekend zijn, dus enig uitleg is op zijn plaats. GRIP staat voor Gecoördineerde Regionale Incidentbestrijdings Procedure en betekent dat alle hulpdiensten in actie komen om een incident te bestrijden. Het gaat voor wat de hulpdiensten betreft om de brandweer, politie, GHOR (GGD) en de gemeente (bevolkingszorg). Bij GRIP 1 bestrijden de hulpdiensten gezamenlijk het incident en bij GRIP 2 is het gebied dat door het incident wordt geraakt groter dan het incident zelf. Er wordt er dan een zogeheten operationeel team ingericht om de bredere effecten van een incident te bestrijden. Bij GRIP 3 komt er Gemeentelijk Beleidsteam (GBT) onder voorzitterschap van de burgemeester in actie. Met vooral als doel de gevolgen voor de wat langere termijn (>12 uur) in beeld te brengen en uit te zetten. Naast de genoemde diensten nemen ook de Officier van Justitie en een Informatiemanager deel aan de vergadering. Daarnaast is het bij GRIP 3 ook aan de burgemeester te besluiten over bestuurlijke dilemma’s.
In dit geval zaten ook omdat het een vliegveld betreft, de directeur van het vliegveld en de Koninklijke Marechaussee aan tafel. Indien noodzakelijk worden andere specialismen ingeschakeld. Dat kan werkelijk van alles zijn.

Het is een beetje technisch verhaal, maar dan is het beeld duidelijk. Er gebeurt in zo’n oefening heel erg veel en dat is bijzonder leerzaam. Zeker omdat het hier het vliegveld betreft en dat, ook voor mij, een uniek locatie is. Het gaat bij deze ramp om goede communicatie en betekenis geven aan de inwoners over deze ramp en de gevolgen van de ramp op langere termijn.

Ik had een rustig weekend met wat privéactiviteiten. Zo was ik met mijn moeder en mijn zus Marleen op bezoek in Leeuwarden waar de Compagnie Carabosse optrad met Installation de Feu. Prachtig om te zien. Zondag mocht ik uit handen van Peter Hekking van het Sea Bottom Jazz Festival de eerste kaarten voor de editie 2020 ontvangen. Als locatie was het station gekozen en er werd een mini-concert gegeven. Als ik het goed heb begrepen staat de piano vaker op het station en kan iedereen laten horen hoe virtuoos zijn of haar pianospel is. Voor informatie verwijs ik naar de website https://seabottom.nl/

En natuurlijk stukken lezen voor de komende week…:)

Op maandag (zie facebook) mocht ik voor het eerst in Lelystad jeugdlintjes uitreiken aan twee jonge stadsgenoten, Inge Romeijn en Bryan Berkemeyer. De jeugdlintjes zijn in het leven geroepen om de positieve maatschappelijke inzet van jonge mensen te waarderen. Inge ontving het lintje omdat zij al jarenlang mantelzorger is en zich ook sterk maakt voor de positie van jonge mantelzorgers en Bryan kreeg het lintje onder andere voor zijn jarenlange inzet bij de Stichting Voedselbank Jediah. Proficiat Inge en Bryan.

Dinsdag was er de collegevergadering en verschillende interne overleggen. De dag werd afgesloten met het jaarlijks bestuursdiner van het Interprovinciaal Overleg, de Unie van Waterschappen en de VNG. Zoals de foto’s op facebook al lieten zien was ik daar onder andere met de commissaris van de Koning Flevoland Leen Verbeek en gedeputeerde Jop Fackeldey. Daan Roovers, de Denker des Vaderlands (en afkomstig uit Veghel :-)) zorgde voor een inspirerende beschouwing. Mooi moment om de blogweek mee af te sluiten.

 

 

Werk en een vrije middag

Woensdag begon een vertrouwd overleg: de bestuursvergadering van het Nederlands Genootschap van Burgemeesters. Dat is altijd een interessante vergadering, met een combinatie van politieke actualiteit en bespreking van wetsvoorstellen die voor het functioneren van een burgemeester van belang zijn. Denk daarbij bijvoorbeeld aan de Wet ter bevordering van de Integriteit. De burgemeester heeft krachtens haar rol als zowel voorzitter van het college als voorzitter van de raad een nadrukkelijke rol in het bevorderen van de integriteit.

Er zijn verschillende lezers van deze blog die mij adviseren op gezette tijden eens een middag vrij te nemen. Nou dat heb ik woensdagmiddag gedaan. Ik was in Veghel voor twee afspraken. De eerste was met zuster Jacobia van de zusters Franciscanessen. Deze orde vindt haar inspiratie in het leven en werk van de heilige Franciscus van Assisi die leefde en werkte tussen 1181 en 1226. In de traditie van de orde geven de zusters speciale aandacht aan de minder bevoorrechten in de maatschappij. Ik ken zuster Jacobia uit de tijd dat ik burgemeester was in Veghel, zij was in die tijd moeder-overste en het was een warm weerzien. Los daarvan blijft het heel bijzonder om te praten met een mens die haar leven dienstbaar heeft gemaakt een diepe religieuze overtuiging in combinatie met zorg voor mensen die niet in ideale omstandigheden verkeren.

Daarna was ik uitgenodigd door het Veghelse Gilde Sint Barbara dat haar veertigjarig bestaan vierde. Ik ben erelid van het Gilde. Het werd een gezellige avond. Bestuurlijk hoogtepunt was de ondertekening van de nieuwe statuten, waardoor het mogelijk werd dat ook meisjes en vrouwen lid mogen worden van het Veghelse Gilde.

De volgende dag was weer een gewone werkdag. Onder andere reisde ik naar Den Haag voor een vergadering van het VNG bestuur. De vergadering vindt plaats aan de Nassaulaan en als ik er aan kom moet ik altijd even denken aan ‘Eline Vere(1889)’, de debuutroman van Louis Couperus die zich in deze Haagse buurt zich afspeelt. Couperus is overigens, op de Maurtskade 11, er vlak bij geboren. Ook dit was overigens een prima vergadering, onder andere over gemeentefinanciën en vuurwerk. Terug in Lelystad was ik te gast bij de nieuwjaarsbijeenkomst van de Brandweer Lelystad. Ik had er op Facebook al melding van gemaakt. Vanuit deze blog wil ik hen nogmaals bedanken voor hun grote inzet het afgelopen jaar.

Op vrijdag had ik in de middag een vergadering op het Provinciehuis over de samenwerking met de Provincie in de Metropoolregio Amsterdam. Ter herinnering: De Metropoolregio Amsterdam is het samenwerkingsverband van de provincies Noord-Holland en Flevoland, 32 gemeenten en de Vervoerregio Amsterdam.  We hebben gesproken over elkaars verwachtingen en hoe de samenwerking het best kan worden vorm gegeven.

Later op de middag waren Carolien en ik te gast bij het ontsteken van het monument “Levenslicht” op Urk, in het kader van het feit dat Nederland dit jaar herdenkt dat ons land 75 jaar geleden werd bevrijd. “Levenslicht” is een monument van Daan Roosengaarde, gemaakt ter nagedachtenis aan de slachtoffers van de Holocaust.

Het thema van de bevrijding en de herdenking van slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog zal het komende jaar de nodige terechte aandacht krijgen. De Tweede Wereldoorlog heeft een enorme impact gehad op ons land en tot op de dag van vandaag zijn we bezig met het verwerkingsproces en het betekenis geven aan die periode. De excuses die onze premier tijdens de jaarlijkse nationale Holocaust Herdenking heeft aangeboden voor de houding van de Nederlandse overheid ten aanzien van de Jodenvervolging tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn daar mijn inziens een voorbeeld van. Ik heb eerder hier verteld dat mijn vader twee broers heeft verloren tijdens de bezetting en dat dit een diep spoor bij hem heeft achtergelaten. Bij iedere herdenking sta ik daar bij stil en is deze gebuertenis in mijn gedachten.

De vrijdag werd op Urk afgesloten met een nieuwjaarsdiner voor alle Flevolandse burgemeesters met het bestuur van de provincie Flevoland, zijnde de commissaris van de koning Leen Verbeek en de gedeputeerden. Het was een gezellig collegiaal etentje, waarbij we informeel konden bijpraten. Tijdens dit diner gaf het Zeekadettenkorps van Urk een presentatie over de betekenis van het korps. De zeekadetten van Urk hebben een goede band met onze Lelystadse zeekadetten, zo bleek ook uit de presentatie.

De Plaatselijke Commissie (PC) van de KNRM vergaderde op zaterdagmiddag. Onder andere hebben we gesproken over het Handboek Crisisbeheersing en de jaarcijfers 2019. Ook deze vergadering werd afgesloten met een nieuwjaarsbijeenkomst. Ik mocht de vrijwilligers toespreken en heb hen bedankt voor hun inzet het afgelopen jaar.

Van de zondag kan ik zeggen dat het een dag was met veel agendaruimte en deze dag bood de gelegenheid om af te reizen naar de Nieuwe kerk in Amsterdam om de Suriname tentoonstelling te bezoeken. Zeer de moeite waard. Verder eindigde de dag natuurlijk in…. het lezen van de stukken voor de komende week. 🙂

Zoals gezegd zijn de overleggen van maandag qua agenda grotendeels hetzelfde en hebben tot doel om de stand van zaken en de week te bespreken. Denk daarbij aan overleggen met de gemeentesecretaris, de griffier, het college (lunchoverleg), stafoverleggen en het Presidium. De laatste is niet iedere week, maar wel toevallig deze week.

Dinsdag stond grotendeels in het teken van de college -en raadsvergadering. In de middag heeft college nog vergaderd over Lelystad Next Level. We hebben verder nagedacht hoe de bestuurlijke strategie vorm te geven. Een boeiend traject.

 

 

 

Onverwachte gebeurtenissen

Het was een blogweek waar er twee keer iets onverwachts gebeurde. Allereerst kwamen er allerlei bevindingen uit het adviesrapport over de stikstof van het Adviescollege Stikstofproblematiek onder leiding van Johan Remkes in het nieuws voor de officiële presentatie. Toevallig begon mijn woensdag met de Stuurgroep Lelystad Airport en de hele vergadering ging natuurlijk over niets anders. Dit soort ‘lekken’ geeft direct een storm aan interpretaties (vaak tweets) waarin direct worden geroepen dat Lelystad Airport niet open mag gaan. In werkelijkheid is het een gewogen rapport waarin wordt geadviseerd dat en ik citeer: “voorwaarde voor groei van de sector is een vermindering van de huidige NOx-emissies. Oftewel, extra vliegbewegingen moeten gepaard gaan met maatregelen die leiden tot stikstofreductie.”  Het Adviescollege adviseert dat de luchtvaartsector gebruik mag maken van intern of extern salderen. In gewone taal: als de sector bijdraagt aan reductie van stikstof in andere sectoren telt dat ook mee. Het kabinet beraadt zich op een antwoord en ik zie voldoende aanknopingspunten en verwacht dat het Lelystad Airport gewoon opengaat.

De tweede onverwachte gebeurtenis was de cyberaanval op de software van Citrix, door veel gemeenten in Nederland gebruikt. Ook Lelystad. Hierover later meer.

Woensdagmiddag Strategisch beraad Roma. Op de agenda stond onder andere de integratie van deze groep in de samenleving, dus ook in Lelystad. In de avond was ik samen met wethouder Van Wageningen bij de 17e editie van de Watertafel georganiseerd door het Waterschap. Het thema was twintigers en water en de bestuurders mochten gasten in die leeftijd meenemen. Mijn gast was Meral Aktan raadslid van Jong Lelystad. De avond stond in het teken van hoe twintigers naar de wereld en het water kijken. Waar zien zij de uitdagingen en wat zijn hun oplossingen. Het was een interessante avond over een belangrijk thema.

Eens in het jaar heb ik een afspraak met Julia Mendlik, President van de Rechtbank Midden-Nederland, waaronder de rechtbank in Lelystad ook valt. Dat was deze keer op donderdag 16 januari. Het is een open gesprek waarin de stand van zaken wordt doorgenomen. Belangrijk onderdeel van het gesprek was onder andere de veiligheid. Na de moord op strafrechtadvocaat Derk Wiersum, die kroongetuige Nabil B bijstond in de zaak tegen Ridouan Tagho, is dat een prangend vraagstuk geworden. Wie moet er beschermd worden? En hoelang? Wat betekent dit voor mensen die moeten worden beschermd? Een ingewikkeld vraagstuk dat tot voor kort nauwelijks denkbaar was in onze samenleving, maar nu heel actueel is geworden.

In de middag was ik bij weer een waterbijeenkomst. Ditmaal van de SAMIJ en de locatie was heel toepasselijk Restaurant Aan Ut Water aan de IJsselmeerdijk. SAMIJ staat voor Samenwerkingsregeling Incidentbestrijding IJsselmeergebied. De SAMIJ is een netwerkorganisatie, met als doel het borgen van een adequaat functionerende incidentbestrijding in het IJsselmeergebied. Op de agenda stonden onder andere onderwerpen zoals risicobeheersing en samenwerkingsverbanden.

Op vrijdag heb ik kennis gemaakt met de nieuwe voorzitter van de Lelystadse Uitdaging Sacha Gaus. Nou kenden we elkaar al, maar als iemand een nieuwe rol gaat vervullen is het goed om daar met elkaar over in gesprek te gaan. Sacha volgt Meta Jacobs op. Meta heeft zich de afgelopen jaren enorm heeft ingezet, nogmaals complimenten en dank daarvoor! De Lelystadse Uitdaging is een spin in het web die stichtingen en verenigingen, met gesloten beurs, verbindt aan het lokale bedrijfsleven om zo samen mooie maatschappelijke initiatieven te realiseren. Tevens hebben we de jaarlijkse bijeenkomst voorbereid. Daarmee maak ik gelijk een sprong naar de laatste blogdag: Op dinsdag was ik bij die bewuste jaarlijkse sociale bijeenkomst van de Lelystadse Uitdaging, deze keer waren we te gast bij de Penitentiaire Inrichting Lelystad. Aanwezig zijn dan relaties, ambassadeurs, leden van de adviesgroep en sponsoren. Sacha Gaus werd voorgesteld als de nieuwe voorzitter en ik mocht de maatschappelijke waarde van een instelling zoals de Lelystadse Uitdaging onder de aandacht brengen. We hebben de bijeenkomst informeel afgesloten.

Terug naar de cyberaanval op de software van Citrix. Ook de gemeente Lelystad had last van een lek en dat is gelukkig snel en adequaat opgelost, al betekende het dat er voor een paar dagen op de thuiswerkplek vanaf andere plekken niet kon worden ingelogd.

Het brengt me wel op een veiligheidsthema wat de afgelopen jaren enorm in belang is toegenomen: cybercriminaliteit. Omdat alle instellingen, organisaties en inwoners de afgelopen jaren in vergaande mate zijn gedigitaliseerd is het veiligheidsvraagstuk enorm toegenomen. Het gaat daarbij niet alleen over gijzelsoftware, dataheling en andere misdrijven, maar ook over de aantasting van vitale sectoren zoals nutsbedrijven, infrastructuur en de overheid. Die mogelijke aantasting heeft ook gevolgen voor onze democratische samenleving en grondrechten. Reden tot zorg, maar ook een uitdaging die is onderkend en waar wij inwoners, overheid en bedrijfsleven de verantwoordelijkheid voor (moeten) nemen. Niemand wil ineens zonder drinkwater komen te zitten of in zijn of haar persoonlijke levenssfeer worden aangetast omdat gegevens in handen van de verkeerde mensen zijn gevallen.

Terug naar de week. In het weekend, zoals ik op facebook al heb gemeld, met mijn moeder een wandeling gemaakt bij Makkum Een heerlijke omgeving en het was erg gezellig. En, ook dat stond op facebook, het wekelijkse ritueel van het lezen van stukken :).

Voor maandag is het vermelden waard dat de Regietafel van Lelystad Next Level bijeenkwam. Het was een interactieve bijeenkomst waar wij hebben gewerkt aan de concretisering van inzet voor de komende periode. Ik zal jullie op de hoogte houden.

Dinsdag collegevergadering. Over de inhoud van de collegevergadering kan ik nooit iets in mijn blog schrijven. Soms heb ik wel eens een agendapunt geagendeerd genoemd, maar daar blijft het bij. Er is een formeel democratisch proces waardoor informatie met de raad en de stad wordt gedeeld. En daar heeft iedereen zich aan te houden

Het nieuwe jaar

Een van de bijzondere dingen van het nieuwe jaar is dat het in het begin leeg lijkt. De machinerie van het werk komt knarsend op gang, het stof van het oude jaar wordt uit de eerste dagen geklopt en als je de datum ergens opschrijft wil je nog wel eens vergissen met het juiste jaartal. Niet iedereen is aanwezig en als we elkaar zien brengen we de beste wensen over. Dit jaar vielen 2 en 3 januari op donderdag en vrijdag en veel mensen hebben die dagen vrij genomen. Als burgemeester ben je rondom de jaarwisseling wel aan het werk en ik ben blij dat in Lelystad oud en nieuw ‘relatief rustig’ is verlopen. In het maatschappelijk debat over vuurwerk lijkt er zich een duidelijke meerderheid voor een (gedeeltelijk) verbod op consumentenvuurwerk zich af te tekenen. Er lijkt een grens bereikt en uit historisch oogpunt is dat niet vreemd. Vanaf eind jaren zestig van de vorige eeuw wordt er in Nederland steeds meer en steeds zwaarder vuurwerk afgestoken, met alle risico’s en gevolgen van dien. Overal in Europa wordt er vuurwerk afgestoken, maar in Nederland zijn we onbetwist koploper. Bij zoveel incidenten, overlast, gewonden en schade is het goed dat we ons afvragen of dit feest nog wel een feest is en vervolgens wat kunnen we doen om het weer een mooi feest voor iedereen te laten zijn.

Op 6 januari was het mijn eerste officiële werkdag van het jaar en was ik bij de nieuwjaarsreceptie van de Royal Schiphol Group. Dick Benschop, CEO van de Royal Schiphol Group drong met de volgende woorden in zijn nieuwjaarstoespraak aan dat het kabinet haar belofte voor wat betreft Lelystad Airport moet nakomen: “Voor Lelystad en Schiphol is het meeste werk gedaan. Dat kan op korte termijn worden afgemaakt. Dat moet ook, want de tijd dringt. Mijn vraag aan de regeringscoalitie is om de belofte uit het regeerakkoord waar te maken en duidelijkheid te bieden.”

’s Avonds mochten we voor de nieuwjaarsreceptie van de Gemeente, de inwoners van Lelystad ontvangen en ik was blij dat veel mensen de moeite hadden genomen om het nieuwe jaar in te luiden. Ik heb met de aanwezige inwoners samen met oud burgemeesters Chris Leeuwe en Margreet Horselenberg op het veertig jarig bestaan van Lelystad als gemeente getoost en het Harmonieorkest werd in het zonnetje gezet omdat zij hun vijftig jarig bestaan mogen vieren. In mijn nieuwjaar speech heb ik aangegeven wat de kern van Lelystad voor mij is. Het is de stad die gericht is op de toekomst en het vormgeven van die toekomst. Mensen die hier wonen willen dat het beter wordt, mensen die hier komen wonen willen dat het mooier wordt. Kwaliteit is hierbij zowel het uitgangspunt als een leidraad.

Dinsdagavond was ik bij de herbenoeming voor een tweede termijn van mijn collega Jan van Zanen als burgemeester van Utrecht. Het was bomvol in het stadhuis. Ik heb hem natuurlijk van harte gefeliciteerd!

Woensdag was ik terug op de werkvloer. Zelfs een mobiele werkvloer. Ik mocht namelijk een middag mee op een ambulance. Zie ook mijn bericht op facebook hierover. Een enerverende middag met twee gedreven professionals Gaby Moons en Arnold Bel voor wie ik nog meer waardering heb gekregen dan ik al had. Het was een mooie leerzame middag.

Op donderdag mocht ik al weer iets leuks doen: een verrassingsbezoek bij het Inloophuis van het IDO aan de Oostzeestraat in de Waterwijk. Iedereen was blij verrast en buitengewoon hartelijk. Bovendien viel ik met de neus in de boter (als iemand dat spreekwoord nog gebruikt) omdat Sandi Alnakoula een presentatie gaf over haar stage op het inloophuis op MBO niveau 2 voor haar begeleider Bettina de Vries (MBO college Lelystad/Lelytalent) en de coördinator van het inloophuis Dennis Held. Hier zit een bijzonder verhaal aan omdat Sandi afkomstig is uit Syrië en pas anderhalf jaar in Nederland woont. Ze sprak goed Nederlands, hield een vlotte presentatie en kreeg een “goed” als beoordeling. Mooi en proficiat! Haar ambitie is om uiteindelijk tandheelkunde te gaan studeren. Na de presentatie nog een rondleiding gekregen van de coördinator en met verschillende bezoekers en vrijwilligers gesproken. Een hartverwarmende plek.

Vrijdag was ik bij mijn moeder. Op 10 januari zou mijn vader jarig zijn geweest en het was voor mijn familie een mooi moment om bij zijn leven en betekenis voor ons stil te staan.

Op zaterdag was ik weer terug in Lelystad voor een van de evenementen waarmee het jaar begint. Het BKL-gala. Gezellige en stijlvolle avond, de BKL award ging naar Applaus en de BKL trofee naar Daklaplak Europe. Zondag hebben we de verjaardag van de vader van Carolien gevierd. Terug in Lelystad was het business as usual: dus stukken lezen voor de komende week 🙂

Maandag en dinsdag neem ik voor het gemak even samen. Maandag voor het grootste gedeelte gevuld met interne overleggen en dinsdag college, bobsessies en raad. De tweede helft van het politieke seizoen is definitief begonnen en gelijk al goed op stoom.

Jullie hebben het waarschijnlijk al gemerkt. Ik ben met wat grotere stappen door de week gegaan. Dat hoort een beetje bij een nieuwe start van een jaar, maar het geeft ook de gelegenheid iets meer over een onderwerp te vertellen. De kop van het nieuwe jaar is er af en ik heb er zin in om voor Lelystad mijn bijdrage aan haar toekomst te leveren.

Naar het einde van het jaar

Dit is de laatste blog van het jaar . Ik werk deze week nog en ben de dagen rondom kerst en oud en nieuw vrij. Tijdens oud en nieuw zelf natuurlijk niet. Met veel plezier zal ik nog verslag doen over afgelopen week en in januari pak ik de draad weer op. Ik zou willen beginnen met nuttige informatie voor de donkere dagen. Het is helaas zo dat in deze periode het aantal woninginbraken de afgelopen jaren is gestegen. Gemeente en politie werken intensief samen in de strijd tegen de woninginbraken. Dit doen we onder andere door de inzet van zogeheten MobEye’s. Dit is een mobiel inbraakalarmsysteem, met daarin een bewegingsmelder. Zodra deze beweging detecteert, stuurt deze een melding naar de politie die direct in actie kan komen. Gaat u binnenkort op vakantie en denkt u dat u een grote kans heeft op een inbraak, informeer dan naar de mogelijkheden door een mailtje te sturen naar mobeye.lelystad-zeewolde@politie.nl

Vanzelfsprekend hoop ik dat iedereen de ellende van inbraken bespaart blijft en dat iedereen mooie feestdagen heeft. Terug naar afgelopen week. Na het sporten was mijn eerste afspraak bij het echtpaar Jonkman die zestig jaar geleden in het huwelijk waren getreden. Ik heb ze van harte gefeliciteerd en doe dat van deze plek nog een keer.

Na een paar afspraken op het stadhuis was ik later in de middag bij het Instituut Fysieke Veiligheid (IFV) in Arnhem voor het in ontvangst nemen van het eerste exemplaar van hun jaarboek getiteld ‘Lessen uit crises en mini-crises 2018.’ Het doel van het IFV is werken aan de kwaliteit en de organisatie van de dienstverlening van de rampenbestrijding en crisisbeheersing in Nederland. Voorop staat de veiligheid van iedere burger in Nederland. In dit licht geven ze een jaarboek uit en dit was de zevende editie. Van de 14 mini-crises die in het boek worden beschreven speelden er zich 2 af in Lelystad, te weten de situatie rondom de dieren in de Oostvaardersplassen en het failliet van het IJsselmeerziekenhuis. Het boek is geschreven voor bestuurders en professionals werkzaam op het terrein van crisisbeheersing en veiligheidsmanagement. Ikzelf heb aan de bijeenkomst nog een bijdrage geleverd door te vertellen wat een burgemeester kan doen als de verantwoordelijkheden binnen de crisissituatie vooral bij andere partijen liggen.

Donderdag was een afwisselende dag. ’s Ochtends was er Districtelijke Integrale Samenwerking (DIS) Flevoland, een bestuurlijk overleg tussen gemeente, politie, Openbaar Ministerie, de belastingdienst en Districtelijk Team Ondermijning (DTO). Centraal staat hierbij hoe ondermijnende criminaliteit kan worden bestreden door samenwerking tussen de verschillende instanties.

Daarna op weg naar Den Haag voor een bestuursvergadering van de VNG. Natuurlijk stonden ook nu weer de gemeentefinanciën op de agenda.

Vervolgens in een flink tempo weer terug naar Lelystad voor City Marketing Live. Zoals het hoort aan het einde van een jaar werden er prijzen uitgereikt aan evenementen en initiatieven die veel voor Lelystad hebben betekend. Ik heb er op facebook al over bericht. De promotie award ging naar Hiswa te water. Andere genomineerden waren De lichtjesparade en Seabottom Lelystad. De aanmoedigingsprijs van ECL ging naar Lely Road to Lowlands Paradise en de positiviteitsprijs naar Ger Koreman. Iedereen gefeliciteerd en alle andere genomineerden heel erg bedankt voor jullie inspanningen.

Daarna nog naar KNRM waar ik twee vertrekkende opstappers van het eerste uur mocht bedanken voor hun grote inzet: André en Tom nogmaals heel erg bedankt voor alles.

Vrijdag was een dag van volop in beweging. Het begon met sporten en nog een keer een vergadering in Den Haag. Ditmaal van het cultuurfonds van de BNG. Vanuit Den Haag afgereisd naar Vlissingen waar vanuit het werk van Carolien een eindejaarsdiner was van de Brandweer. We hebben daar overnacht.

Omdat op maandagochtend het kort geding over het boerenprotest diende in de rechtbank Lelystad was er in het weekend overleg met de politie ter voorbereiding op  eventuele acties. Gelukkig bleef het maandag rustig.

Zondagmiddag was er de Santa Run 2019. Lopend of wandelend konden deelnemers 3 of 5 kilometer afleggen. De opbrengst gaat naar een goed doel, namelijk een vakantiekamp aan het Bovenwater voor kinderen die manteltaken verrichten. Leuk evenement en goed georganiseerd door de Lelystadse Rotaryclubs.

‘s Avonds was er de lichtjesparade. Voor een opgewekte foto van mijzelf met kerstmuts verwijs ik naar facebook. Het was weer een mooi evenement en graag wil ik iedereen die aan de parade heeft meegewerkt een groot compliment geven. Ik mocht nog een stukje mee in de arrenslee.

Tussen de vele weekstartoverleggen door, mocht ik maandag het echtpaar Muijs feliciteren met hun 65-jarig huwelijk. Dertien keer een lustrum, indrukwekkend! Nogmaals van harte gefeliciteerd. Maandag was er ook een naturalisatieceremonie. Aan maar liefst 41 mensen werd het Nederlandschap verleend. Proficiat.

Dinsdag was er college en raad. Ook hier de laatste vergaderingen van het jaar. Het is mooi om te zien hoe al die betrokkenen bij het besturen van Lelystad, zich zo willen inzetten voor hun stad.

Omdat het de laatste blog is van het jaar wil ik nog iets delen wat er donderdag plaats heeft gevonden: de uitreiking van het Draaginsigne Gewonden (DIG) aan veteraan Marco Tessers. Het draaginsigne wordt als zichtbaar teken van respect en dank uitgereikt aan hen die tijdens oorlogen of vredesmissies lichamelijk of geestelijk gewond zijn geraakt. Marco Tessers is tweemaal naar Bosnie en eenmaal naar Kososvo uitgezonden in de jaren negentig van de vorige eeuw. Hij diende in 1994, een jaar voor de val van de enclave, in Sebrenica. De ervaringen van deze missies waren dusdanig ingrijpend dat de diagnose Posttraumatisch Stress-stoornis bij hem is gesteld. Het draaginsigne is van zilver en kruisvormig en heeft de volgende Latijnse spreuk: “vulneratus nec victus”, oftewel ‘gewond, maar niet verslagen’.

Met deze bijzondere plechtigheid sluit ik het laatste blog van dit jaar af. Ik wens iedereen prettige feestdagen, een mooie jaarwisseling en alvast de beste wensen voor 2020.