Nogmaals afscheid nemen, de ‘big five’ en ideeën ophalen op de motiemarkt

De afgelopen week heb ik iets rustiger aan gedaan, ik was een dag vrij, maar nu ik zo op de week van woensdag tot woensdag terugkijk, heb ik toch wel weer veel meegemaakt.

Woensdag had ik onder meer een ronde tafel gesprek met Lelystadse makelaars en projectontwikkelaars. We spraken over het gezamenlijk uitdragen van het imago van Lelystad en het benadrukken van de kwaliteiten (veel groen, bereikbaarheid, water(sport), gunstige prijs/kwaliteit verhouding). De markt trekt weer aan, ook in Lelystad en daar kunnen we met elkaar de vruchten van plukken, door met elkaar uit te dragen wat Lelystad zo bijzonder en aantrekkelijk maakt. En dat zijn niet alleen de eerder genoemde kwaliteiten, waar meestal de nadruk op ligt, maar ook de dingen die we als vanzelfsprekend beschouwen, maar die toch ook een belangrijke factor zijn als je het hebt over de aantrekkelijkheid van een stad. Zoals bijvoorbeeld de vele voorzieningen op het gebied van sport en de nabijheid van basisscholen, gezondheidscentra en ziekenhuis.

Donderdag was ik bij de werkconferentie van het Overleg Infrastructuur en Milieu (OIM) waarvan ik voorzitter ben. We spraken over de kansen die een nieuwe kabinetsperiode met zich meebrengt om een aantal essentiële ontwikkelingen op het gebied van de fysieke leefomgeving te versnellen.

En over welke adviezen het OIM het komende kabinet mee wil geven. Het OIM adviseert het kabinet en bestaat uit zeer uiteenlopende maatschappelijke organisaties, zoals ondernemingsorganisatie VNO-NCW, natuurorganisaties en Land- en Tuinbouw Organisatie Nederland (LTO).

’s Avonds had ik een diner in Brabant. Daar is het gebruikelijk dat de Commissaris van de Koning een keer per jaar een afscheidsdiner organiseert voor alle vertrekkende burgemeesters. Met 66 gemeenten, zijn dat er elk jaar aardig wat. Naast mij waren er zes andere burgemeesters met partner aanwezig. Onwillekeurig schoot er toch even door me heen dat het toch ondenkbaar zou zijn dat in Flevoland in een jaar tijd zes burgemeesters zouden opstappen… Overigens ben ik de enige van de ‘oud’ burgemeesters van wie afscheid werd genomen, die naar een andere gemeente is gegaan. De anderen gaan genieten van een (welverdiend) pensioen.

De dagen daarna was ik bezig met privézaken, waaronder het uitzoeken van een keuken voor het nieuwe huis en een bezoekje aan Aken.

Maandag had ik diverse overleggen en bracht ik ’s middag samen met wethouder Ed Rentenaar een bezoek aan de Oostvaardersplassen. Ik heb er al wel gewandeld, maar nu gingen we met een boswachtersauto van Staatsbosbeheer het gebied in en kregen we uitleg van boswachter Bertwin Bergman. Kenmerkend voor wat er zoal leeft in het gebied zijn de ‘big five’. Daarvan zagen we er vier: de vos, die oorspronkelijk helemaal geen nachtdier is, maar zich doorgaans alleen in het donker laat zien vanwege de verstedelijking en de nabijheid van de mens. Maar die hier in de Oostvaardersplassen dus wel weer gewoon overdag te zien is. De zeearend, die lange tijd niet meer in Nederland voorkwam en een aantal jaren geleden voor het eerst gespot werd in de Oostvaardersplassen en inmiddels al weer een aantal jaren zijn broedplaats heeft in het gebied. Inmiddels zijn het er dus ook al meerdere. Ook zagen we edelherten en heckrunderen. Alleen de paarden hebben we niet gezien. Die waren aan de andere kant, maar die zie je doorgaans goed vanuit de trein tussen Lelystad en Almere (niet voor niets verkozen tot mooiste treintraject van Nederland). Het natuurgebied Nieuw Land, waar de Oostvaardersplassen deel van uitmaakt, is trouwens een van de genomineerden bij de verkiezing mooiste natuurgebied van Nederland. Er kan nog tot en met 31 oktober worden gestemd op www.mooistenatuurgebied.nl!

Dinsdag had ik na het college diverse besprekingen, waaronder een kennismakingsgesprek met vertegenwoordigers van de woningbouwcorporatie Centrada.

Dinsdagavond was er in het stadhuis een motiemarkt. Inwoners van Lelystad konden hiervoor vooraf ideeën aanbrengen en op de avond zelf presenteren aan raadsleden en fractieleden van de politieke partijen. Het idee achter de motiemarkt is dat inwoners met het aandragen van ideeën direct invloed uit kunnen oefenen op het begrotingsproces. Want het is de bedoeling dat raadsfracties een idee dat ze zien zitten, adopteren en omzetten in een motie. Die motie kan vervolgens bij de raadsbehandeling van de programmabegroting in stemming worden gebracht en bij een meerderheid mee worden genomen in de plannen voor de komende jaren. In totaal werden dinsdagavond 32 ideeën gepresenteerd. Acht daarvan kwamen van jongeren, leerlingen van havo 4 van scholengemeenschap De Rietlanden.

Ik ben heel benieuwd welke plannen we bij de raadsbehandeling van de begroting (op 8 en 15 november) terug gaan zien.

 

 

Advertenties

Filmopnames, koffiebezoeken en een machtig mooie expositie

De afgelopen week mocht ik onder meer voor de camera om het Live Your Dream project te steunen, ging ik op koffiebezoek bij inwoners, liet ik mij bijpraten over de positie van de jeugdgevangenis, bracht ik een werkbezoek aan Kwintes en opende ik een expositie rondom het thema ‘macht’.

Woensdag had ik onder meer een kennismakingsbijeenkomst met de fractie van Groen Links. Op een prachtige locatie: de Groene Velden. Een mooi stukje Lelystad waar duurzaam ondernemen en wonen hand in hand gaan. Mooi om te zien bij El Placer, waar we te gast waren, hoe ambachtelijk biologische wijn wordt gemaakt.

’s Middags was ik voor de Stuurgroep Water onder leiding van minister Schultz in Den Haag, bij het ministerie van Infrastructuur en Milieu. Als voorzitter van de VNG (Vereniging Nederlandse Gemeenten) commissie Water ben ik lid van deze stuurgroep waarin de minister overlegt met vertegenwoordigers van provincies, waterschappen, drinkwaterbedrijven en gemeenten over kabinetsvoornemens en lopende zaken. Dit keer ging het onder andere over een nieuw af te sluiten bestuursakkoord Water voor een nieuwe kabinetsperiode en over de Delta aanpak waterkwaliteit en zoetwater. Een van de thema’s van het nieuwe bestuursakkoord zal ruimtelijke adaptatie zijn. Een complex begrip, maar het gaat over het feit dat er steeds vaker veel water valt in Nederland. Dat water moet ergens naar toe en je kunt de openbare ruimte zo inrichten dat je daar (veel meer) rekening mee houdt.

De donderdag had ik filmopnames voor het Live Your Dream project. De Live Your Dream Foundation, een Lelystads initiatief, is opgericht om grenzen te verleggen van chronisch zieken door middel van deelname aan wereldwijde sportevenementen. De organisatie wil met een eigen boot en een team van chronisch zieke en gezonde zeilers meedoen aan de volgende editie van de Volvo Ocean Race. Een mooi initiatief dat wij als gemeente van harte steunen.

Ook had ik die dag onder meer een kennismakingsgesprek met vertegenwoordigers van de penitentiaire jeugdinrichting Intermetzo. Voor de inrichting dreigt sluiting. Het voornemen van het Rijk om juist deze inrichting te sluiten, lijkt uitsluitend te zijn gebaseerd op bedrijfseconomische afwegingen. Terwijl de jeugdinrichting van Intermetzo in de afgelopen jaren als enige in het land expertise heeft opgebouwd op het gebied van licht verstandelijk beperkte jongeren. Daardoor heeft de Lelystadse inrichting niet alleen een regionale functie, maar voorziet deze ook in een landelijke behoefte. Een groot aantal jongeren wordt vanuit andere instellingen naar Lelystad doorverwezen. Alvorens er een definitieve afweging wordt gemaakt, zal daarom ook naar de inhoudelijke aspecten moeten worden gekeken en niet alleen naar de bedrijfseconomische aspecten. Ik hoop dan ook van harte dat bij de besluitvorming hierover, die na de Tweede Kamerverkiezingen plaatsvindt, een bredere afweging wordt gemaakt.

Ook had ik de afgelopen week mijn eerste koffiebezoeken bij leuke, spontane Lelystedelingen. Een hartelijk echtpaar met Friese ‘roots’ (en als getogen Friezin vind ik het natuurlijk altijd leuk om even onze gemeenschappelijke Fryske achtergrond te bespreken). En een Lelystedelinge die haar huis open stelt voor 24 uurs opvang van kinderen. Dit doet zij in samenwerking met (jeugd)zorgorganisaties Triade en Intermetzo.

Vrijdag had ik tijd om stukken te lezen en overleggen voor te bereiden en had ik in Amsterdam een overleg in het kader van de Tweede Kamerverkiezingen.

Het weekend was het eerste wat rustiger weekend na lange tijd, dat resulteerde natuurlijk meteen in een fikse verkoudheid. Neemt niet weg dat de vrije tijd een mooie gelegenheid bood voor “een rondje Lelystad”.

De maandag stond in het teken van wekelijkse overleggen, bijpraten met oude bekenden van onder andere provincie en Tweede Kamer met wie ik nu vanuit mijn nieuwe functie weer te maken krijg en nog weer wat kennismakingsgesprekken.

De dinsdagochtend is standaard gereserveerd voor het college. En dinsdagmiddag ging ik met wethouder Sparreboom op werkbezoek bij Kwintes.

Kwintes ondersteunt mensen met psychische en psychosociale problemen. Het activeringscentrum waar we een kijkje namen, functioneert als inloopplek voor deze mensen, maar ook voor mensen uit de buurt. Er kan tegen een geringe vergoeding een maaltijd worden gegeten, er is een winkeltje in het gebouw gevestigd, een leerwerkbedrijf en een atelier. Wat me opviel was de laagdrempeligheid. Een cliënte vertelde me dat ze erg veel aan de hulp van Kwintes heeft, zowel aan de praktische begeleiding als aan de weerbaarheidstraining ‘Rots en water’ die zij in het activeringscentrum heeft gevolgd.

Ook namen we een kijkje bij een begeleid wonen-project voor jongeren. De jongeren die hier zijn gehuisvest, mogen er maximaal twee jaar wonen en worden in die periode begeleid richting zelfstandigheid. Het is ontzettend mooi dat deze jongens en meisjes, in een enkel geval gaat het ook om voormalig dakloze jongeren, in een veilige omgeving geholpen worden om weer grip op hun leven krijgen.

Daarna mocht ik nog een expositie in het provinciehuis openen. Drie leden van de kunstenaarsvereniging Flevoland exposeren daar hun werk met als overkoepelend thema ‘macht’. Een thema dat je, net als kunst zelf overigens, aan het denken zet. Want was is macht? Anderen denken wel eens dat een burgemeester macht heeft. Maar dat is maar heel relatief. Als het goed is heeft een burgemeester gezag. Dat is heel wat anders. Gezag heb je met instemming van anderen. Macht hebben of de macht grijpen, gaat vaak ten koste van anderen.

De kunstenaars Aleksander Willemse, Ko van Velsen en Iris v’t Bosch hebben ieder op hun geheel eigen wijze het thema mooi verbeeld. Een machtig mooie expositie en zeker een bezoekje aan het provinciehuis waard!

Huwelijksjubilea, onder burgemeesters en een motie ‘vreemd’

Het was weer een gevarieerde week, waarin ik onder meer bij twee echtparen op bezoek ging die hun 60 jarige huwelijk vierden. Ik onder burgemeesters was en ook nog even terugging naar Veghel. Een school bezocht die door brand moest uitwijken naar een andere locatie. En mijn voorzittersplek in de raad even verruilde vanwege een motie ‘vreemd aan de orde van de dag’.

De woensdag begon met opnieuw een aantal kennismakingsgesprekken en een bezoek aan de heer en mevrouw Wilgehof, die eind september 60 jaar getrouwd waren. Voor mij zijn dat soort bezoekjes de krenten uit de pap. Je komt bij mensen thuis en hoort wat over hun levensgeschiedenis. Dat zijn altijd weer andere, maar steevast boeiende verhalen. Zo ook het verhaal van Hanny en Christiaan Wilgehof, die aardig wat van de wereld hebben gezien voordat zij zich in Lelystad settelden.

’s Middags ging ik naar Den Bosch, voor de bestuursvergadering van het Nederlands Genootschap van Burgemeesters (NGB), waarvan ik secretaris ben.

Ook donderdag was ik in Den Bosch, voor het symposium van het Veiligheidsberaad met als thema ‘De veerkracht van een samenleving na een aanslag’. Vervolgens vond het najaarscongres van het NGB plaats. Dit zijn altijd heel boeiende en nuttige bijeenkomsten, waarbij aan de hand van een thema -deze keer was het thema ‘meervoudige democratie’- veel informatie en ervaringen worden uitgewisseld. Sprekers waren onder anderen Wim van de Donk, commissaris van de Koning in Brabant en minister Ronald Plasterk.  Natuurlijk bespreken we tijdens zo’n bijeenkomst ook en passant, als burgemeesters onder elkaar, de dingen die ons bezig houden. Het is altijd weer prettig om even met collega’s de dingen uit te wisselen en van elkaar te leren.

Donderdagavond was ik weer even terug in Veghel om een cheque ter waarde van 2500,- (het bij mijn afscheid als burgemeester van Veghel ingezamelde bedrag) aan Veghel HartSave aan te bieden. Het was best gek, maar vooral ook heel erg leuk om weer even terug te zijn.

Vrijdagochtend had ik een gesprek met de bestuurder en de directeur van de school De Vogelveste. Aanleiding was de brand in het gebouw van De Vogelveste, waardoor leerlingen van die school nu tijdelijk les krijgen op een andere locatie, namelijk bij Het Spectrum. Hulde voor de manier waarop door beide scholen (die respectievelijk deel uitmaken van de onderwijsstichting voor het Christelijk Primair Onderwijs en Stichting SchOOL) is geschakeld en de leerlingen van De Vogelveste binnen enkele dagen bij Het Spectrum terecht konden. Een prima tijdelijke oplossing en er is goede hoop dat de leerlingen na de Kerst weer terug kunnen naar hun eigen vertrouwde schoolomgeving.

Maandag bracht ik een bezoek aan de heer en mevrouw Meester. Ook zij waren 60 jaar getrouwd. Betty en Rijk Meester zijn wat je noemt echte polderpioniers. In 1956 kwamen ze in Emmeloord wonen. Ze begonnen in de polder een eigen bedrijf en verhuisden 25 jaar geleden naar Lelystad, waar ze nog altijd met plezier wonen.

’s Avonds had ik eerst overleg met de agendacommissie van de raad, daarna met de fractievoorzitters (het presidium) en aansluitend een korte bijeenkomst met de VVD fractie in het kader van mijn kennismaking met alle raadsfracties.

De dinsdagmorgen was er collegevergadering en ’s avonds raad. Ik woonde de beeldvormende sessie bij over groot onderhoud waar wethouder John van den Heuvel een toelichting gaf op het Werkplan 2017 en het meerjarenprogramma. En ik schoof als portefeuillehouder aan bij de sessie diversen, waar onder meer beantwoording van schriftelijke vragen en een raadsbrief over de noodopvang in Lelystad, waar vanwege toegenomen capaciteit in de reguliere opvang (AZC’s) nu nog enkele tientallen aan Lelystad gekoppelde vluchtelingen verblijven, op de agenda stonden.

Tijdens de raadsvergadering mocht ik mijn plek aan het einde afstaan aan de vice voorzitter van de raad, Jack Schoone. De VVD had een motie ‘vreemd aan de orde van de dag’ ingediend, een motie over een niet geagendeerd onderwerp. Omdat de motie ging over het toekennen door de raad van een bevoegdheid aan de burgemeester, namelijk om te beslissen over de inzet van cameratoezicht in de openbare ruimte, moest ik mijn voorzittersrol van de raad even omruilen voor die van portefeuillehouder. De gemeentewet biedt de raad de mogelijkheid om de bevoegdheid om te beslissen over de inzet van cameratoezicht in de openbare ruimte via de APV in combinatie met een verordening bij de burgemeester neer te leggen. De motie werd aangenomen en de APV zal op dit punt worden herzien. Dat is handig, voor als het echt nodig is. Als burgemeester kun je dan sneller handelen (uiteraard altijd in overleg met politie en Openbaar Ministerie). Maar dat cameratoezicht in de openbare ruimte alleen in zeer uitzonderlijke gevallen een middel kan zijn en dat er dus zeer terughoudend mee om zal moeten worden gegaan, daarover was iedereen het wel eens. Eerst moet gekeken worden of er nog andere middelen zijn en ondernemers en particulieren kunnen natuurlijk ook altijd zelf camera’s plaatsen. Tevens realiseerde iedereen zich is dat er ook redenen van bijvoorbeeld opsporing kunnen zijn, waardoor het juist niet verstandig is (openbare) camera’s te plaatsen en dat ik daar niet altijd gezien dit belang in het openbaar over zal kunnen communiceren. En dat is natuurlijk best lastig.

Dilemma’s met pingpongballen en zorgen om veiligheid bewoners

Het was een bewogen week waarin pingpongballen symbool stonden voor de soms moeilijke keuzes waarvoor je als gemeentebestuur bij het opstellen van een begroting komt te staan en het belang van een veilige omgeving nog maar weer eens werd onderstreept.

Woensdag bezocht ik, nadat ik in het stadhuis onder meer de eed en belofte bij een aantal nieuwe medewerkers mocht afnemen, de Cornelis Lelylezing in het provinciehuis. Een boeiende kijk van socioloog en hoogleraar bestuurskunde Wim Derksen op de toekomst van Flevoland waarbij hij concludeerde dat Flevoland wel toekomst heeft maar niet per se in de bestuurlijke vorm, zo vond hij dat Almere zich op Amsterdam zou moeten richten. Over de richting van Lelystad deed hij geen heldere uitspraak. Franc Weerwind, de burgemeester van Almere, mocht een reactie geven en stelde het niet met deze opvatting van Wim Derksen eens te zijn. Zijn conclusie was: Flevoland (ook als provincie) heeft toekomst.

Donderdag was er een festival rondom de begroting (met hapjes en muziek) om inwoners meer te betrekken en een beeld te geven van de keuzes die het gemeentebestuur bij het opstellen van een begroting moet maken. Zo was er een stand met vazen met pingpongballen, waar bezoekers zich konden bezighouden met een andere verdeling van de (beïnvloedbare) budgetten. Dat je daarbij al snel voor lastige keuzes komt te staan, werd voor iedereen die zich eraan waagde wel duidelijk.

Vrijdag bracht ik samen met wethouder John van den Heuvel een bezoek aan het Werkbedrijf Lelystad. Ik was erg onder de indruk van de mooie structuur die we hier in Lelystad hebben staan. Onderwijs, werkbedrijf en werkgevers werken samen aan een doorlopende lijn van scholing naar werk. En dat werkt! De uitstroom is hoog en dat is mede te danken aan het enthousiasme van de ondernemers die zich als partner bij het werkbedrijf hebben aangesloten. Diezelfde ochtend waren ruim dertig ondernemers aanwezig om een partnercertificaat in ontvangst te nemen en ontving ik zelf, namens gemeente Lelystad, het honderdste partnercertificaat. Dit omdat we, naast 100% aandeelhouder, ook zelf partner zijn en werkgelegenheid bieden aan mensen met een grotere afstand tot de arbeidsmarkt. Neemt niet weg dat er nog een grote opgave ligt in Lelystad en het heel erg belangrijk is dat nog veel meer bedrijven zich open stellen voor mensen met een achterstand op de arbeidsmarkt.

’s Middags was ik in Utrecht om te praten over de aanpak van uitbuiting van Roma kinderen. Een probleem waar me met een aantal gemeenten, ministeries en ketenpartners al jaren bovenop zitten. Maar wat eigenlijk ook in bredere zin, namelijk criminele uitbuiting van alle minderjarigen, landelijke aandacht verdient.

De maandag begon weer met een aantal kennismakingsgesprekken. ‘s Middag was ik uitgenodigd bij de seizoensopening van het Waterschap Zuiderzeeland. Een feestje in eigen huis, want de waterschappers zijn vanwege renovatie aan het waterschaphuis tot het voorjaar van 2017 in het stadhuis gehuisvest.

Later die middag had ik met de fractie van Leefbaar Lelystad afgesproken bij een door hen gekozen locatie, namelijk Aan ut Water. Een mooie gelegenheid om van gedachten te wisselen over onder andere ontwikkelingen aan de kust en nader kennis te maken met de partij en de mensen.

‘s Avonds bracht ik samen met de teamchef van de politie en een woonconsulent van Centrada een bezoek aan een aantal bewoners van de Voorstraat, die na een vierde brand in de bedrijfspanden onder hun woningen ’s nachts geen oog meer dicht doen. De bewoners voelen zich niet meer veilig in hun eigen huis en dat is goed te begrijpen. Groot was dan ook mijn schrik toen ik diezelfde nacht nog van de politie vernam dat er opnieuw brand was. Voor de bewoners die niet langer willen blijven, heeft Centrada inmiddels een oplossing. En hopelijk leiden politieonderzoek en verscherpt toezicht ertoe dat nieuwe branden kunnen worden voorkomen en dat duidelijkheid komt over de achtergrond van de branden.

Dinsdag tenslotte stond de Programmabegroting 2017 op de collegeagenda en mocht ik ’s avonds het Jaarplan Veiligheid in een raadssessie toelichten. Een plan waarvan ik zelf natuurlijk ook pas net kennis heb kunnen nemen. Goed was het om te merken dat het thema veiligheid op veel aandacht kan rekenen. Veiligheid is tenslotte (mede) bepalend voor de kwaliteit van leven.