Polderpioniers, chocoladeletters en de kracht van het persoonlijke verhaal

Het was weer een week die bol stond van de festiviteiten, maar er waren natuurlijk ook veel serieuze zaken te bespreken. Zo had ik op woensdag diverse overleggen over veiligheidszaken, zoals over het Integraal Veiligheidsplan (IVP), waar we nog steeds mee bezig zijn. En in het Veiligheidsbestuur bespraken we brandweerzaken.

’s Middag was ik bij de Cornelis Lelylezing waar hoofdspreker Zef Hemel, hoogleraar grootstedelijke vraagstukken aan de Universiteit van Amsterdam, veel losmaakte met zijn visie dat de hele luchthaven Schiphol zich in de toekomst wel eens in de polder zou moeten vestigen. Mede-spreker Floris Alkema, Rijksbouwmeester, schetste een heel andere visie. Hoewel er op beide visies kritiek valt te leveren, slaagden de sprekers er in om je aan het denken te zetten. En dat is precies het doel van de Cornelis Lelylezing, die jaarlijks wordt georganiseerd en waarbij maatschappelijke, wetenschappelijke en tegelijkertijd actuele onderwerpen aan de orde worden gesteld. Onderwerpen als de klimaatverandering, voedselzekerheid, staatkundige vernieuwingen, immigratie-en vluchtelingen en de participatiemaatschappij. Voorzitter is oud-burgemeester Chris Leeuwe. Het was kortom een inspirerende bijeenkomst.

’s Avonds was ik bij de Lelystaddialoog over veiligheid. De Lelystaddialogen zijn een initiatief van Welzijn Lelystad, de Lelystadse politie, Stadmakerij, Bureau Gelijke Behandeling, Protestantse Gemeente Lelystad en RK parochie. De bijeenkomst in de Flevomeer bibliotheek leverde een mooi en goed gesprek over veiligheid op. Daarbij ging het ook vooral over wat je zelf kunt doen om de veiligheid in je leef- en werkomgeving te verbeteren. Aan het eind van de avond kreeg ik van alle deelnemers nog een persoonlijke boodschap mee. Deze worden meegenomen in het eerder genoemde IVP.

De volgende dag mocht ik samen met dijkgraaf Hetty Klavers een chocoladeletter, waarvan een deel van de opbrengst naar het goede doel gaat, in ontvangst nemen. Franc Heijcke, voorzitter van stichting Sint voor elk kind kwam de letters in het stadhuis overhandigen. Wie dit jaar chocoladeletters bestelt bij Chocolaterie Brouwer, steunt daarmee stichting Sint voor elk Kind. Van elke letter ontvangt de stichting een bijdrage om voor kinderen een mooie theaterdag te organiseren. Stichting Sint voor elk kind richt zich op kinderen van gezinnen die leven op (of onder) bijstandsniveau in Lelystad. Veelal komen zij niet toe aan culturele en sociale activiteiten en raken daarmee sociaal geïsoleerd. Deze kinderen missen kansen en kunnen bijvoorbeeld niet altijd meedoen met tradities zoals Sinterklaas. Stichting Sint voor elk kind zet zich sinds 2015 in om jaarlijks met behulp van donaties en steun van vrijwilligers voor deze kinderen een fantastisch sinterklaasfeest in theater Agora te organiseren. Met natuurlijk na afloop voor elk kind een cadeau. Waterschap Zuiderzeeland deed de eerste bestelling voor een grote hoeveelheid chocoladeletters.

’s Middag was ik bij de reünie van Lelystadse pioniers, die plaatsvond in het kader van 50 jaar Lelystad. Heel bijzonder was het om zo veel mensen te ontmoeten die een hoofdrol hebben gespeeld bij het ontstaan van Flevoland. Een mooi initiatief van Lelystedeling Dam Backer, zelf pionier en 40 jaar werkzaam geweest als tandarts in Lelystad. Tijdens deze bijeenkomst mocht ik ook vertellen dat de Koning positief heeft gereageerd op mijn uitnodiging om Lelystad te bezoeken in het kader van onze 50e verjaardag. Hij komt op 15 november naar Lelystad. Goed nieuws voor onze stad dus.

Verder ging ik op bezoek bij het echtpaar Peelen, dat die dag 60 jaar getrouwd was. Een leuk bezoekje aan een leuk, van oorsprong uit Amsterdam afkomstig, stel.

Ook bezocht ik ’s avonds het Open Podium in Utopodium. Elke derde donderdag van de maand houdt Utopodium Open Podium. Tijdens deze avonden kan (beginnend) talent zijn of haar kunsten vertonen en podiumervaring opdoen. Of het nu muziek, zang, dans of stand up comedy is. Iedereen is welkom om zijn of haar kunsten te vertonen. Een mooi initiatief van Lelystedelinge Coba Beugeling, in combinatie met Ron van Bron. In een jonge stad als Lelystad, die zelf nog volop in ontwikkeling is, vinden we het belangrijk om werk te maken van persoonlijke ontwikkeling en het inzetten van talenten.

Vrijdag brachten we als college met gasten uit Lelystad en uit de rest van Nederland een bezoek aan de Markerwadden. Erg leuk om dit mooie project aan onze relaties te laten zien. Maar ook voor mijzelf blijft het indrukwekkend om te zien hoe deze eilandengroep zich ontwikkelt en er langzaamaan in onze gemeente een nieuw stukje Nederland ontstaat.

De volgende dag mocht ik weer het water op, voor een oefening van de SAMIJ, de organisatie die zich bezighoudt met de veiligheid en rampenbestrijding op het water in het IJsselmeergebied (zie ook mijn vorige blog). Dit was trouwens geen straf want het was prachtig weer.

En het was zaterdag natuurlijk burendag. Dus ging ik op bezoek bij mijn eigen burendag, waarvoor Monique Vriend het initiatief nam. Ook nam ik op uitnodiging van Leo Veeger een kijkje bij de burendag in het Stadshart, waar ik diverse Stadshartbewoners sprak. Beiden wil ik hierbij complimenteren met de geslaagde bijeenkomsten!

Zondag was het weer gezellig druk in het Stadshart. Daar vond de start van de fietstocht Dwars door Lelystad plaats. Met maar liefst 500 deelnemers trokken we op de fiets door Lelystad en letterlijk dwars door gebouwen in Lelystad. De organisatie was in handen van de Live Your Dream foundation (LYD), die hiermee stilstond bij het eigen 10-jarig jubileum in combinatie met het 50-jarig jubileum van onze stad. De LYD stichting organiseert al tien jaar lang zeiltochten en andere sportevenementen voor chronisch zieke jongeren en jongvolwassenen. Drijvende krachten achter deze organisatie zijn Petra en Olaf Oosterman. Geweldig hoe zij en vele vrijwilligers en sponsoren deze prachtige fietstocht organiseerden.

Maandag had ik opnieuw diverse overleggen, zowel intern als met de provincie en brandweer, rondom het onderwerp veiligheid.

Dinsdag stelden we in het college onder andere de concept Programmabegroting voor 2018 en verder vast. Het is de laatste programmabegroting die dit college de raad aanbiedt. In het begin van deze bestuursperiode zetten de economische crisis en de daaropvolgende noodzakelijke bezuinigingen en de extra taken die op de gemeente afkwamen de gemeente onder zware financiële druk. Desondanks heeft Lelystad de absolute basis van de sociale- sport- en culturele infrastructuur in stand weten te houden. De begroting die nu aan de raad wordt aangeboden is meerjarig sluitend, maar bevat geen ruimte voor nieuwe structurele investeringen. Slechts voor enkele zeer wenselijke voorstellen stelt het college voor om incidentele middelen beschikbaar te stellen. Inwoners van Lelystad kunnen overigens ook dit jaar weer ideeën voor de begroting indienen. Deze worden op 10 oktober gepresenteerd tijdens de Motiemarkt.

’s Middags mocht ik aan twee Lelystadse veteranen het Draaginsigne Nobelprijs VN-militairen uitreiken. In 1988 is aan de dertien VN-vredesmachten die in de periode van 1948 tot 1988 een vredesoperatie uitvoerden, de Nobelprijs voor de Vrede toegekend. In de jaren tot 1988 heeft Nederland deelgenomen aan acht van die VN-vredesmissies. Als erkenning voor de Nederlandse veteranen van die acht vredesmachten is door de minister van Defensie in 2015 het Draaginsigne Nobelprijs VN-militairen ingesteld.  De veteranen die ik het draaginsigne mocht overhandigen, René Roos en Paul van den Hoogen, namen in de jaren tachtig deel aan de UNIFIL missie in Libanon.

Iemand die ook alles weet van hoe het is om deel te nemen aan een missie onder oorlogs- of vergelijkbare omstandigheden, is adjudant b.d. Harry Hanenburg. Hij werd zes keer uitgezonden en hield diezelfde dag in ons stadhuis voor college en fractievoorzitters een indrukwekkend verhaal over zijn ervaringen en de gevolgen voor zijn gezondheid en zijn persoonlijke leven. Hij vertelde ook over het belang van het vertellen van zijn verhaal, titel van deze lezing was dan ook ‘De kracht van het persoonlijke verhaal’.

Advertenties

Een nieuw blog, een nieuw cultureel seizoen en een nieuw politiek jaar

Vorige week stond ik stil bij het feit dat ik die woensdag precies een jaar burgemeester van Lelystad was. Vanaf vandaag pak ik het wekelijkse bloggen over mijn week van woensdag tot woensdag weer op. Ik zal niet zo uitvoerig meer ingaan op zo’n beetje mijn hele agenda, zoals ik tot nu toe heb gedaan. Ik denk dat ik het afgelopen jaar wel een aardig inkijkje heb gegeven in hoe een agenda van een burgemeester van een stad als Lelystad eruit ziet. Vanaf nu zal ik hier wekelijks wat zaken uitlichten die ik als burgemeester zoal meemaak.

Ik begin deze keer bij de maandag, een week geleden, want die dag werd mevrouw De Jong uit Lelystad honderd jaar. Ik ging bij haar op bezoek om haar te feliciteren en een bloemstuk te overhandigen. Ook had ik die dag overleggen met onder andere de brandweer en politie.

De dag daarop had ik een afspraak met lokale vertegenwoordigers van Koninklijke Horeca Nederland. Een goed overleg waarin wij diverse zaken bespraken, onder andere met betrekking tot een prettig en veilig uitgaansklimaat. In dat kader is er het convenant Veilig Uitgaan, dat in samenspraak met Koninklijke Horeca Nederland tot stand ik gekomen en waar veel horecaondernemers bij aan zijn gesloten.

Ook ging ik op bezoek bij het echtpaar Van der Weide om hen te feliciteren met hun 60-jarige huwelijk.

En natuurlijk was er weer de eerste gemeenteraadsbijeenkomst na het zomerreces. Voorafgaand aan deze vergadering stonden wij met elkaar stil bij het overlijden van Sibbele Ongering. Sibbele was van 2002 tot 2010 gemeenteraadslid voor de Inwonerspartij en medeoprichter en fractieassistent van OPAPlus. Een markant raadslid en Lelystedeling.

Verder was er die week een vergadering over de SAMIJ, waarvan ik voorzitter ben. SAMIJ staat voor Samenwerkingsregeling Incidentbestrijding IJsselmeergebied. Het IJsselmeergebied bestaat uit het IJsselmeer en het Markermeer, IJmeer, de Gouwzee en de Randmeren, inclusief het Zwartemeer. De SAMIJ is een netwerk waarin veel partijen actief zijn, die allemaal een eigen rol en taak hebben in de incidentbestrijding in het IJsselmeergebied. Dit zijn de veiligheidsregio’s en waterschappen rondom het IJsselmeergebied, Rijkswaterstaat, de KNRM, Reddingsbrigade Nederland, de Kustwacht en de Nationale Politie. De SAMIJ draagt zorg voor de bovenregionale bestuurlijke- en operationele afstemming, die nodig is voor een effectieve en efficiënte samenwerking tussen al deze partijen.

Woensdagavond had ik een afspraak met burgemeester Van Zanen van Utrecht (tevens VNG voorzitter), om diverse onderwerpen te bespreken.

En de volgende dag sprak ik Hanne Buijs, directeur van Lelystad Airport, over de zeer actuele ontwikkelingen. Goed om van haar te horen wat haar inzet is voor wat betreft de toekomst van Lelystad Airport. De komende weken zal men zich in politiek Den Haag nog uitgebreid buigen over dit dossier. En in dat kader was het natuurlijk vorige week ook goed nieuws dat demissionair staatssecretaris Sharon Dijksma in een brief aan de Tweede Kamer bevestigde dat alle inspanningen van het ministerie van Infrastructuur en Milieu erop gericht zijn om de luchthaven per april 2019 operationeel te laten zijn voor groot commercieel verkeer.

Ook maakte ik nader kennis met vertegenwoordigers van het Burgerplatform Lelystad. Zij vertelden onder meer dat zij nader onderzoek willen doen naar de cijfers achter allerlei scorelijsten, zoals het jaarlijkse onderzoek naar ‘Beste gemeenten’ van het weekblad Elsevier. Burgerplatform Lelystad wil uitzoeken hoe de uitkomsten van dit soort onderzoeken tot stand komen, wat de bepalende factoren zijn bij de scores.

Voorts had ik een leuk kennismakingsgesprek met de nieuwe hoofdingenieur-directeur (HID) van Rijkswaterstaat Midden-Nederland, Louis Schouwstra. Het is altijd goed om elkaar persoonlijk te kennen, dit bevordert de samenwerking en ik heb er alle vertrouwen in dat die goed zal zijn.

Vrijdag was ik in Middelburg voor een overleg en vergadering met het bestuur van het BNG Cultuurfonds. Het BNG Cultuurfonds kan jaarlijks tot circa een miljoen euro aan subsidie geven aan allerlei culturele projecten. Het BNG Cultuurfonds verleent in de eerste plaats subsidie voor reguliere projecten. Daarnaast stimuleert het BNG Cultuurfonds jong talent met prijzen op het vlak van theater, literatuur, jeugdcircus, beeldende kunst en dans. En er is een jaarlijkse prijs voor gemeenten op het gebied van cultureel erfgoed.

Het bestuur, waarin ik zit, opereert onafhankelijk en laat zich bij de beoordeling van de aanvragen adviseren door een adviescommissie die bestaat uit vertegenwoordigers uit diverse kunstdisciplines.

Het weekend stond natuurlijk in het teken van het fantastische Lelystart-festival. De start van het nieuwe culturele seizoen. Drie dagen lang stond het in het Stadshart bol van de activiteiten. En met dank aan de Lelystadse culturele instellingen in samenwerking met Citymarketing Lelystad, konden de meer dan 22.500 bezoekers genieten van diverse optredens, voorstellingen, cabaret, lezingen, markten, workshops, lekker eten en nog veel meer.

Deze week begon onder meer met opnieuw een bezoek aan een 60-jarig huwelijkspaar, de heer en mevrouw Nieuwland.

Ook mocht ik maandag bij het Nationaal Filmfestival voor Scholieren (NFFS), de gala-avond openen en een van de prijzen uitreiken. Ik vind het echt geweldig dat in Lelystad één keer per jaar scholieren uit heel Nederland bijeen komen om te laten zien wat voor talent zij op het gebied van films maken in huis hebben, maar ook om van elkaar en van professionals te kunnen leren. Dat past bij een jonge stad als Lelystad, een stad die zelf nog volop in ontwikkeling is en waar we het belangrijk vinden om werk te maken van persoonlijke ontwikkeling en het inzetten van talenten. Kunst en cultuur spelen daarbij een belangrijke rol.

De collegevergadering van dinsdag stond deels in het teken van de begroting die zijn afronding nadert.

En het was natuurlijk de derde dinsdag van september en dus Prinsjesdag. Eind van de ochtend ging ik naar Den Haag, waar ik aanwezig was bij de Prinsjesdagbijeenkomst Deltaprogramma 2018. Als voorzitter van de commissie Water van de VNG ben ik zelf nauw betrokken bij de totstandkoming van het Deltaprogramma 2018 en het eerste Deltaplan Ruimtelijke Adaptatie. Beiden werden gisteren gepresenteerd.

Ook bezocht ik de prinsjesdagbijeenkomsten van de werkgeversorganisatie VNO-NCW en van de VVD.

Bij alle drie de gelegenheden sprak ik weer veel mensen, ook in relatie tot Lelystad.

Mijn eerste jaar als burgemeester van Lelystad

Vandaag is het precies een jaar geleden dat ik werd geïnstalleerd als burgemeester van Lelystad. Die 13e september 2016 staat me bij als de dag van gisteren. Vooral het warme welkom waarmee ik werd onthaald, zal ik nooit vergeten en ervaar ik overigens ook nog vrijwel dagelijks.

Mijn eerste jaar als burgemeester van Lelystad. Een jaar dat voorbij lijkt te zijn gevlogen, maar waarin tegelijkertijd heel veel is gebeurd. Het was in verschillende opzichten een bijzonder jaar. Niet alleen voor mij persoonlijk, maar ook voor de stad zelf. Het lokale huis-aan-huis blad Flevopost verwoordde het mooi; ik viel met mijn “neus in de slagroom”. Nu doelde de Flevopost vorig jaar september daarmee op de vele feestelijkheden rondom Lelystart, de start van het culturele seizoen, waarin ik mij gelijk mocht storten. Maar sinds mijn installatie heb ik nog zo veel meer bijzondere en zelfs historische momenten mee mogen maken.

Zo mocht ik vorig jaar september als een van de eersten voet aan wal zetten op nieuw Lelystads grondgebied, de eilandengroep Marker Wadden. Gaf de Raad van State in januari de definitieve ‘go’ voor de uitbreiding van Lelystad Airport, een uitspraak waar halsreikend naar uit werd gekeken. Natuurlijk is niet iedereen onverdeeld enthousiast over de nabijheid van een grote internationale passagiersluchthaven en dat is ook te begrijpen, maar vanuit economisch perspectief (en dan gaat het o.a. over werkgelegenheid) is de doorontwikkeling van Lelystad Airport tot tweede luchthaven van Nederland enorm belangrijk. En was er in dat opzicht in mei het goede nieuws dat het van oorsprong Spaanse bedrijf Inditex, goed voor minimaal 400 extra banen, zich in Lelystad gaat vestigen. Een mooie aanwinst voor onze stad.

Ook mocht ik in mijn eerste jaar als burgemeester de aftrap geven voor het jubileumjaar dat nog altijd in volle gang is. Een jaar waarin het bol staat van de activiteiten en er veel aandacht is voor de relatief korte maar boeiende geschiedenis van onze stad.

De organisatie van dit jubileumjaar doen we op een typisch Lelystadse manier, namelijk met elkaar. In aanloop naar 2017 hebben we inwoners en organisaties uitgenodigd om ideeën aan te dragen en samen met ons het jubileumjaar vorm te geven. Met als resultaat een vol en gevarieerd activiteitenprogramma, het hele jaar door, met voor elk wat wils.

Typisch Lelystads, omdat dat de manier is waarop de eerste inwoners ook aan de slag gingen met en voor hun stad. Als er ergens behoefte aan was, dan stond er altijd wel iemand op die het (samen met anderen) ging organiseren. Zo ontstonden de eerste verenigingen, maar bijvoorbeeld ook de eerste ‘bioscoop’ in een zaaltje van de toenmalige Rijksdienst. Ter gelegenheid van het jubileumjaar worden veel pioniersverhalen weer opgerakeld. Stuk voor stuk prachtige verhalen die getuigen van stadstrots en de wil om er samen wat van maken.

En hoewel de stad natuurlijk in vijftig jaar tijd een enorme ontwikkeling heeft doorgemaakt, is dat laatste eigenlijk niet veranderd. Want wie ik ook spreek –en ik heb het afgelopen jaar heel veel Lelystedelingen gesproken, of het nu was tijdens de koffiebezoeken, bij werkbezoeken, bij de vele evenementen, in de contacten via sociale media of gewoon op straat- de betrokkenheid van inwoners bij de stad is enorm groot. Wie je ook spreekt, iedereen heeft wel een mening over en ideeën voor de stad. Zo bleek wel tijdens de Motiemarkt die we vorig najaar voor het eerst organiseerden en die in oktober weer plaatsvindt. En uit de vele bezoekers die het Mobiele Stadskantoor bezochten, waarmee we dit voorjaar de stad in trokken. En dat het vaak niet alleen bij ideeën blijft, maar Lelystedelingen ook graag hun steentje bijdragen aan een prettig leefklimaat, blijkt wel uit de talloze Mensen maken de buurt-projecten die verspreid over de hele stad geïnitieerd worden.

En natuurlijk, niet iedereen is even enthousiast. Er valt ook nog genoeg te verbeteren. In Lelystad wonen relatief veel mensen die het niet gemakkelijk hebben en moeite hebben om de eindjes aan elkaar te knopen. Maar ook op dat vlak zijn er veel positieve initiatieven, neem bijvoorbeeld het Winkeltje van MILA (Met Inzet Lukt Alles), een mooi project door en voor inwoners. En het IDO (Interkerkelijk Diaconaal Overleg Lelystad), waarbij mensen terecht kunnen voor bijvoorbeeld hulp bij schulden of gewoon voor een kopje koffie en een praatje. En ik realiseer me dat ik velen tekort doe door alleen deze twee mooie initiatieven te noemen.

De kracht van de samenleving en de wil om samen te werken aan een nog leukere en prettigere stad, dat is toch wel de rode draad van wat ik ben tegengekomen in het afgelopen jaar. Neem de kracht van de ondernemers in het Lelycentre, die na de grote brand in de nacht van Oud en Nieuw samen de schouders eronder zetten om zo snel mogelijk weer verder te gaan. En de samenwerking tussen alle betrokken partijen in het Stadshart, die begin dit jaar heeft geleid tot een Keurmerk Veilig Ondernemen voor het Stadshart.

Daarnaast is mij vooral opgevallen dat Lelystad al zo ontzettend veel heeft om trots op te zijn. Neem de vele natuur. En dan heb ik het niet alleen over de Oostvaardersplassen, het gebied dat internationale faam geniet, of het Natuurpark, de Hollandse Hout en het Zuigerplasbos. Nee, Lelystad heeft verrassend veel meer. Elke fietstocht weer ontdek ik nieuwe verrassend mooie plekken, soms midden in de stad! En dan zijn er de mooie bedrijven, zoals autobouwer Donkervoort, fietsgigant Giant en chocolaterie Brouwer, om er maar een paar te noemen. De Lelystadse kust, waar het heerlijk vertoeven is in en aan de havens, op het strand en op de terrassen. En de Marker Wadden, die komend weekeinde weer even opengesteld worden voor bezoekers en in de nabije toekomst ongetwijfeld een favoriete bestemming worden . En dan zijn er nog de vele evenementen, niet alleen in het kader van 50 jaar Lelystad, maar in Lelystad wordt sowieso het hele jaar door veel georganiseerd. Veel ook door Lelystedelingen zelf, zoals de grote publiekstrekkers Jordaan in de Polder en de Lelystadse Hippiemarkt. En – het al eerder genoemde – festival Lelystart, dat jaarlijks door de culturele instellingen in samenwerking met City Marketing Lelystad wordt georganiseerd en ons Stadshart drie dagen lang doet bruisen.

En zo kan ik nog wel even doorgaan. Maar veel heb ik natuurlijk ook al eerder beschreven hier, in mijn wekelijkse blog.

Een ding wil ik nog kwijt na een jaar nader kennismaken met mijn (Lely)stad, de stad waarvan ik nu een jaar burgemeester ben: het bevalt me goed!