Nieuw jaar

Zowel in de laatste week van het oude jaar als in de eerste week van het nieuwe jaar had ik verschillende interviews, waaronder een terugblik op het jaar in dagblad De Stentor en een live interview op Radio 1. Ook bezocht ik diverse bijeenkomsten. Zo was ik te gast bij de Winter Wonder Brunch van Lelystedelinge Mila Romijn. Samen met de vele vrijwilligers van de door haar opgerichte stichting M.I.L.A. (met inzet lukt alles) verzorgde zij een gezellige middag voor buurtbewoners, met verschillende optredens, een modeshow met kleding uit ‘t Winkeltje (ook een initiatief van stichting M.I.L.A.) en heerlijk eten dat was verzorgd door Brasserie De Houtrib (sinds kort De Brass genoemd) en Flantuas.

En was ik bij de nieuwjaarsrecepties van de gemeente Amsterdam, de provincie Flevoland, het Veteranencomité Lelystad.

Op 5 januari was de nieuwjaarsreceptie van gemeente Lelystad. Daar hield ik, zoals gebruikelijk, een nieuwjaarstoespraak en werd er – en dat is inmiddels ook een soort van traditie geworden – een nieuw geveldoek op het stadhuis onthuld, met mooie regels uit een gedicht van stadsdichter Thomas Gerla: Als je later groot bent, ongrijpbaar, toch zo dichtbij, word ik ooit zo groot als jij, door te leren, te inspireren. Je begint klein, groot zijn je dromen, daar waar je opgroeit, kunnen ze uitkomen. Dromen komen uit in Lelystad.

Een bijzonder tintje kreeg de nieuwjaarsreceptie, dit jaar, met de uitreiking van de Stadhuispenning aan Lelystedeling Ed Voigt. Waarom hij de Stadshuispenning kreeg, leest u hier in mijn nieuwjaarstoespraak:

Velen heb ik zojuist al even de hand geschud en mijn wensen overgebracht, maar ook vanaf hier wens ik u allen een mooi, voorspoedig en vooral gezond 2019!

Laat ik beginnen met te stellen dat we een roerig jaar achter de rug hebben. Lelystad maakt zich op voor een sprong voorwaarts, maar het is wel groeien met gedoe.

Die groei, die sprong voorwaarts is er onmiskenbaar, dat zien we in het aantrekken van de woningmarkt, de nieuwe bedrijfsvestigingen, de ommekeer in het Stadshart. Heeft u ook genoten van Lelystad geeft Licht? Fantastisch hoe onze inwoners samen met de nieuwe ondernemersvereniging ‘Hart van Lelystad’ de stad vol kreeg. We maken de draai. De leegstand daalt en Parkwijk wordt ontwikkeld. Het is nog kwetsbaar, maar met elkaar krijgen we de geest terug in het Stadshart. Het is een bewijs van de – in positieve zin – vechtlust van onze inwoners. Die vechtlust en het vertrouwen van onze stad hebben we nodig, juist nu!

Het jaar begon met een oplaaiende discussie over mogelijk uitstel van de opening van de luchthaven per april 2020 en eindigde daarmee. Het blijft toch een beetje een discussie die moeilijk uit te leggen is. Zeker, de ontwikkeling van een luchthaven moet plaatsvinden via een zorgvuldig proces, dat is van groot belang. Ik denk dat we het daar allemaal over eens zijn.

Vergunningtechnisch zijn we bijna klaar, er zijn maatschappijen die hardop zeggen naar Lelystad te willen ook als ze daar ruimte voor op Schiphol moeten maken, de regio rond Schiphol begint het belang van onze luchthaven ook voor haar eigen ontwikkeling te beseffen en de kamer….de kamer bedrijft politiek. En daar is ze voor, de kamer is er om alle voors en tegens af te wegen en dan tot een besluit te komen, op basis waarvan vervolgens afspraken worden gemaakt. En besluiten zijn er genomen, al in 2015. Op basis daarvan zijn er afspraken gemaakt en een betrouwbare overheid komt haar afspraken na! Ook als het gaat om Lelystad. We gaan er dus vanuit dat Lelystad Airport gewoon in 2020 open gaat.

En er speelde meer.

We kregen te maken met de effecten van de in alle hevigheid oplaaiende discussie over het beleid in de Oostvaardersplassen. Een beleid waarover wij als gemeente zelf niet gaan, maar omdat de Oostvaardersplassen voor het grootste deel binnen onze gemeentegrenzen ligt, kregen we te maken met demonstraties, die over het algemeen in goed overleg plaatsvonden, maar ook een aantal acties waarbij grenzen fors werden overschreden en die de gemoederen flink bezighielden.

En dan natuurlijk het ziekenhuis. Het plotselinge faillissement als een schok.

Het was tot op dat moment ondenkbaar dat Lelystad geen ziekenhuis meer zou hebben. Maar het werden spannende weken waarin het besef groeide dat het ondenkbare wel eens waarheid kon worden. Tegelijkertijd is dat ook het moment waarop ik opnieuw trots op onze stad en haar inwoners kon zijn. Lelystad omarmde letterlijk, onder aanvoering van onze gemeenteraad, het ziekenhuis en liet zien wat de kracht van de samenleving kan zijn. Patiënten, artsen, huisartsen verpleegkundigen, verloskundigen, het actiecomité, waarin verschillende organisaties verenigd zijn, samen zetten we de schouders eronder. We zijn er nog niet, de zorgverzekeraar en de minister zijn nog niet met ons klaar, wat ze zich overigens ook zelf realiseren.

Gelukkig werd met St Jansdal inmiddels een doorstart overeengekomen, waarmee een deel van de ziekenhuiszorg overeind blijft. Een belangrijk begin is er en we blijven ervoor strijden dat deze doorstart de basis vormt voor verdere uitbouw van het ziekenhuis naar een ziekenhuis dat ook voorziet in spoedeisende hulp, operatiekamers, bedden voor kort verblijf en op termijn acute verloskunde.

De inzet van de diverse hulpdiensten was juist ook door de zaken die ik zojuist heb genoemd fors afgelopen jaar. Bijzonder knap hoe onze hulpdiensten – politie, ambulance, brandweer en KNRM – goed inspelen op veranderende situaties en altijd voor ons klaar staan. Waardering en dank daarvoor!

Lelystad was, met name door deze drie onderwerpen, het afgelopen jaar veelvuldig in het nieuws. Je zou bijna vergeten dat er ook positieve aanleidingen, veel positieve aanleidingen waren waarmee we het nieuws haalden.

Zo was het natuurlijk het jaar waarin we het bestaan van 100 jaar Zuiderzeewet vierden en ter gelegenheid daarvan prinses Beatrix onze gemeente bezocht en met de Groene Draeck in Bataviahaven een vlootschouw afnam.

En diezelfde Bataviahaven was dit jaar ook het decor van de eerste HISWA te water. Zij wonnen dan ook de promotie award.

Ook kregen we er als Lelystad een nieuw stuk land bij. De Marker Wadden werd dit jaar deels voor het publiek geopend. Dat zeg ik zo tussen neus en lippen door, maar daarmee herhaalt Lelystad haargeschiedenis. Opnieuw maken we land uit water en opnieuw experimenteren we met nieuwe technieken, in dit geval als doel om het water in het Markermeer weer te laten leven. Marker Wadden, bijzonder zowel onder als boven water. Een natuurparadijs voor vissen en vogels en een heerlijk recreatie-eiland. Gewoon – in onze gemeente.

Tegenover dat nieuwe land staat onze jonge historie. Lelystad kreeg haar eerste monument, een deel van het Werkeiland werd tot gemeentelijk erfgoed aangewezen. En daarmee is de cirkel weer rond. We eren er onze pioniers mee, en gaan door met pionieren.

En, ‘last but not least’, we kregen een nieuwe gemeenteraad en college. Het coalitieakkoord kreeg de titel ‘Een sprong voorwaarts’. Waarmee een link is gelegd tussen de uitgangspunten en beleidskaders voor deze bestuursperiode en het traject ‘Lelystad Next Level’, dat afgelopen jaar van start is gegaan. Een traject waarin we samen optrekken met de provincie Flevoland, het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en vertegenwoordigers uit verschillende sectoren.

Het doel van Lelystad Next Level is dat Lelystad zich ontwikkelt tot een aantrekkelijke en duurzame stad, een stad die financieel gezond en zelfstandig is. Een stad waarin alle inwoners meedoen, het onderwijs goed is en waarin je prettig woont.

Op het terrein van vijf hoofdthema’s: ‘Sociaal sterk’, ‘Onderscheidend onderwijs’, ‘Uitstekende woonmilieus’, ‘Next Level economie’ en ‘Natuur, recreatie en toerisme’ buigen vertegenwoordigers uit de betreffende sectoren zich over wat er nodig is om Lelystad een sprong voorwaarts te laten maken. Het gaat om benutten van kansen, het scheppen van voorwaarden en het wegnemen van belemmeringen.

Maar misschien nog wel meer, Lelystad Next Level staat voor ons gezamenlijk geloof in de stad. Niet alleen van mij, van ons college of onze gemeenteraad maar ook van provincie en Rijk, vele deskundigen en uiteindelijk het belangrijkste van allemaal, onze inwoners en bedrijven. Next Level is een manier om met zijn allen het geloof in onze stad inhoud te geven, dat geloof om te zetten in een strategische agenda en er met zijn allen voor te zorgen dat we de komende 5 a 10 jaar die sprong voorwaarts ook echt gaan maken! Dat dat heel wat inspanning vereist, werd dit jaar waarin vanzelfsprekendheden als goede zorg opeens op losse schroeven kwamen te staan, eens te meer duidelijk. Groeien met gedoe. Daar begon ik mee en sluit ik mee af.

Groeien met gedoe. Lelystad, de stad die niets cadeau krijgt. Lelystad de stad die twee stappen vooruit zet en dan weer een forse stap achteruit moet doen. Lelystad, de stad die vele kansen en een aantal bedreigingen kent. Lelystad de stad met inwoners uit alle windstreken en steeds meer geboren en getogen Lelystedelingen, Lelystad, stad en ook zeker platteland. De kracht van de stad, haar inwoners en bedrijven, die gaan er samen voor zorgen dat de stad vooruit blijft gaan. Daar geloof ik in.

Lelystad mijn stad, Lelystad onze stad.

Voordat ik echt afsluit wil ik graag nog even terugkomen op 2018.

2018, het jaar dat wij het honderdjarig bestaan van de Zuiderzeewet vierden. Een wet die een einde moest maken aan onze eeuwenlange strijd met het water. En aan de basis lag van de Zuiderzeewerken en daarmee het ontstaan van Flevoland. Met ingenieur Lely als grote genius achter de plannen. Lely, die de wet als minister van Waterstaat eigenhandig door de kamer loodste.

Dit jaar verscheen er een mooi boek over de naamgever van onze stad: ‘Cornelis Lely, ingenieur van het Nieuwe Nederland’. Initiatiefnemer en mede auteur van dit prachtige boek is de heer Ed Voigt.

En ik kijk even rond, want, meneer Voigt, ik zou u graag uit willen nodigen om naar voren te komen.

Want, meneer Voigt, beste Ed, al vele jaren promoot je Lelystad op een geweldige wijze. Hier in Flevoland maar ook ver daarbuiten en speciaal in het jubileumjaar 2018 met de Zuiderzeewet-activiteiten.

Zo was je mede initiatiefnemer van de Tulpenroute 2018 die door Dronten, Lelystad en Zeewolde ging, organiseerde je zo’n beetje door het hele land tal van lezingen en exposities over de grondlegger van onze stad, was je betrokken bij de opening van het nieuwe Lely-Lyceum in Amsterdam en de werkkamer van ingenieur Lely in het Zuiderzeemuseum. En ben je betrokken bij projecten als het Waddencentrum in Kornwerderzand en het werkeiland Lelystad.

Het boek mocht je, met de nodige publiciteit, overhandigen aan onder anderen minister Cora van Nieuwenhuizen, minister president Mark Rutte, waarvoor je was uitgenodigd in het torentje, en de hoofdingenieur-directeur van Rijkswaterstaat.

Je gaf interviews aan talloze dag- en weekbladen. Zo was een interview te lezen in Elsevier Weekblad, het Noord Hollands Dagblad, de Wieringermeerbode en natuurlijk onze eigen Flevopost en was je meer dan eens te zien op regionale en landelijke televisie.

En dan heb ik het alleen nog maar gehad over de activiteiten in het afgelopen jaar. Waarbij je elke gelegenheid aangreep om met passie over onze stad en haar ontstaansgeschiedenis te vertellen. Maar feitelijk doe je dat al vele jaren.

Iedereen die je al wat langer kent en ook geregeld raadsvergadering bezoekt, weet hoe betrokken je bent bij onze stad. Niet alleen bij haar ontstaansgeschiedenis, maar eigenlijk bij alles wat hier gebeurt.

Meneer Ed Voigt, vanwege die enorme en niet aflatende betrokkenheid en buitengewone inzet voor onze stad heeft het college van Lelystad besloten u de Stadhuispenning toe te kennen.

Van harte gefeliciteerd!

 

 

 

 

 

Advertenties