Tussen verkiezingen en uitzwaaien

Woensdag 20 maart was de dag van de verkiezingen voor de waterschappen, Provinciale Staten en indirect voor de Eerste Kamer. Ik was vroeg uit de veren om samen met dijkgraaf Hetty Klavers en Commissaris van de Koning Leen Verbeek te stemmen op een bijzondere locatie: het gemaal Wortman. Dit is een van de drie gemalen waarmee Oostelijk Flevoland is drooggemaakt en inmiddels een gemeentelijk monument.

De woensdag stond grotendeels in het teken van de verkiezingen. Ik heb de hele dag door veel stembureaus bezocht (heel fijn dat er altijd weer voldoende mensen zijn die dit belangrijke werk willen doen), mensen gesproken en veel indrukken opgedaan. Ik wil graag complimenten uit laten gaan aan de medewerkers van het verkiezingsbureau. Voor hen was het weer een hele klus om alles goed en zorgvuldig te laten verlopen. ’s Avonds heb ik met hen gegeten en vervolgens heb ik het provinciehuis en het gemeentehuis bezocht in verband met de uitslag en het tellen.

Tussen alle inspanningen rondom de verkiezingen, kwam ook de burgemeesterskring Flevoland bijeen, dit keer samen met de Commissaris van de Koning op het provinciehuis. We hebben nader kennis gemaakt met Harry Dijksma, de nieuwe kamerheer. De kamerheer is een adviseur van de Koning en hij of zij begeleidt en vertegenwoordigt de Koning in zijn ambtsgebied. Iedere provincie in Nederland heeft een kamerheer. Na de burgemeesterskring had ik samen met wethouder van Wageningen een overleg met Georgette Fijneman en Rutger de Vries van het Zilveren Kruis. We hebben aandacht gevraagd voor de situaties die rondom het ziekenhuis spelen.

In verband met een lange verkiezingsavond (ik was rond 3.00 uur. thuis) was negen uur de volgende ochtend wel wat vroeg om aanwezig te zijn bij de ondertekening van het convenant Keurmerk Veilig Ondernemen. Hiermee kreeg Bedrijventerrein Noordersluis het Keurmerk Veilig Ondernemen Basis Samenwerken. In het convenant staan de afspraken over het onderhoud en beheer en de aanpak van overlast en criminaliteit tussen ondernemers, gemeente, politie en brandweer.

De donderdag stond verder in het teken van een mini-conferentie met de verschillende partners op het gebied van zorg en veiligheid, met als onderwerp: overlast in de wijk. Daarnaast was ik bij een lunchbijeenkomst van de Lelystadse Uitdaging (zie www.lelystadsuitdaging.nl) waar ik iets mocht vertellen over maatschappelijke trends en waren er diverse overleggen in het kader van veiligheid.

Vrijdag heb ik een bezoek gebracht aan de voedselbank in het Gildenhof. Het was een zeer informatief bezoek en erg mooi om te zien hoe veel vrijwilligers zich inzetten voor dit goede doel.

Later op de dag heb ik in Den Haag kennisgemaakt met Gita Salden, de voorzitter van de raad van bestuur van de Bank Nederlandse Gemeente, gevolgd door een vergadering in het Vredespaleis in Den Haag. Dit historische paleis, tussen 1907 en 1913 in Neorenaissance stijl gebouwd, is de zetel van onder meer het Internationale Gerechtshof van de Verenigde Naties.

In het weekend heb ik vooral stukken gelezen om de vergaderingen van de week daaropvolgend voor te bereiden en een bezoek aan mijn ouders gebracht, waar ook de nodige klusjes te doen waren.

Op 25 maart werd in een openbare zitting de officiële uitslag van de verkiezingen vastgesteld. Hiermee is dit proces afgerond Er zijn tijdens de zitting geen bezwaren geuit, wat wil zeggen dat er geen aanwijzingen zijn dat de verkiezingen niet goed zijn verlopen. Wat nog wel kan is dat tijdens de vergadering van de Staten van Flevoland tot hertelling wordt besloten (hetgeen d.d. 27 maart ook is gebeurd en waartoe is besloten). Daarnaast had ik de verschillende kennismakingsgesprekken. Allereerst met de nieuwe directeur van Staatsbosbeheer Flevoland, Wout Neutel, met wie ik onder andere heb gesproken over onze samenwerking.

Ook het gesprek met de directeur van Intermetzo, de Justitiële Jeugdinrichting (JJI) was boeiend. De taak waarvoor Intermetzo staat is complex en intensief. Criminele jongeren met ernstige gedragsproblemen zitten als gevolg de ernst van hun delict vaak voor langere tijd in deze inrichting. De JJI Lelystad is landelijk leidend voor wat betreft de expertise op het gebied van Licht Verstandelijk Beperkte jongeren met complexe psychische stoornissen en de daarbij passende behandelingen. In de JJI worden alle jongeren voorbereid op hun terugkeer in de samenleving. Iedere jongere die de inrichting verlaat krijgt ook intensieve nazorg. Daarnaast hebben we de toekomst en positie besproken van Intermetzo. Ze bestaan dit jaar vijftien jaar, hebben unieke waardevolle expertise opgebouwd, maar kijken naar een onzekere toekomst. Ik ben nog steeds niet gerust op de situatie rondom JJI’s, in Nederland en de Haagse besluitvorming daarover.

Daarna ging ik op bezoek bij het echtpaar Harmelen-den Heijer ter gelegenheid van hun zestigjarig huwelijk. Een mooi en blij moment. Het echtpaar komt oorspronkelijk uit Scheveningen en Den Haag en ze hadden elkaar ontmoet in het zwembad. ‘s Avonds heb ik samen met wethouder Peter Schot gesprekken gevoerd met vertegenwoordigers van de Al Iman moskee en Osmanli Mosque in Lelystad.

Dinsdag heeft het college vergaderd op een externe locatie, het bureau van de Metropoolregio Amsterdam (MRA) aan de Strawinskylaan in Amsterdam. In de middag heeft het college het Amsterdamse havenbedrijf bezocht. Met het oog op de ontwikkeling van de overslaghaven in Lelystad, zijn we uitgebreid geïnformeerd over de activiteiten die in Amsterdam/Zaanstad in de haven plaatsvinden. Aan het einde van de dag heeft het college afscheid genomen van de vertrekkend gemeentesecretaris Nico Versteeg. Hij heeft acht jaar voor onze stad gewerkt en is intussen in dienst getreden bij de provincie Overijssel. De collegeleden en ondersteuning hebben Nico een vliegles met een Cessna vanuit Lelystad cadeau gegeven.

We hebben hem met waardering uitgezwaaid.

 

Stemmen

Afgelopen vrijdag en maandag werd de wereld opgeschrikt door twee verschrikkelijke gebeurtenissen. Op Facebook schreef ik daarover: “In wat voor een wereld leven we? Die vraag stel je jezelf als je kijkt naar de situatie in Utrecht en ook denkt aan de recente gebeurtenissen in Christchurch.
Vele slachtoffers; doden en gewonden. Wat een verdriet. Mensen die omgekomen zijn met nog een leven voor zich. Mensen die gewond zijn geraakt. Anderen voor wie het leven nooit meer goed wordt omdat ze naasten, familie, vrienden hebben verloren.
In wat voor een wereld zouden wij willen leven? In een wereld zonder geweld, waar vrijheid en verdraagzaamheid vanzelfsprekend zijn. Een wereld waar we daar samen voor staan.
Heel veel sterkte voor alle getroffenen!”

Ik schreef dit kort nadat ik hoorde van de gebeurtenissen in Utrecht met nog Christchurch in het achterhoofd. Uiteindelijk geloof ik er heel erg in, zonder naïef te zijn, dat verreweg het grootste deel van de mensen goed is en met elkaar wil werken aan die wereld van vrijheid en verdraagzaamheid.

Vandaag- terwijl ik dit schrijf- mag iedereen in Nederland die kiesgerechtigd is zijn of haar stem uitbrengen voor de leden van de provinciale staten en de waterschappen. Een belangrijke dag dus, waarop je mag meebeslissen over in wat voor wereld we met elkaar willen leven. Hier geldt dat letterlijk elke stem telt. Dat is voor ons een vanzelfsprekendheid, maar dat is lang niet overal zo. Laat je stem dus ‘horen’, vandaag en in mei met de Europese verkiezingen. Maak gebruik van dat recht.

Woensdag was er een SAMIJ-vergadering. Op de agenda stond onder andere het jaarplan van het SAMIJ-netwerk. SAMIJ staat voor Samenwerkingsregeling Incidentbestrijding IJsselmeergebied. In het SAMIJ-netwerk zijn veel partijen actief en betrokken: de veiligheidsregio’s en waterschappen rondom het IJsselmeergebied, Rijkswaterstaat, de KNRM, Reddingsbrigade Nederland, de Kustwacht en de Nationale Politie. Zij hebben allemaal een rol in de incidentbestrijding in het IJsselmeergebied en in het voorkomen van incidenten. Daarover zijn in SAMIJ-verband afspraken gemaakt. Daarnaast wordt er ook geregeld met elkaar geoefend en getraind.

 Ook was ik woensdag bij de uitreiking van de Lelyprijs. De prijs is in het leven geroepen door Cultuurfonds Flevoland, de regionale afdeling van het Prins Bernard Cultuurfonds, en wordt jaarlijks toegekend aan een cultureel initiatief of project in een van de Flevolandse gemeenten. Dit jaar ging de prijs naar Stichting Jolpop. Jolpop is een mooi voorbeeld van hoe een initiatief van een aantal buurtbewoners uit kan groeien tot een fantastisch mooi en jaarlijks terugkerend evenement. Jolpop is een begrip. Niet alleen in de wijk, maar in de hele stad en daarbuiten. Dit jaar staat de 19e editie van Jolpop gepland voor zaterdag 13 juli. Het evenement is gratis toegankelijk voor het publiek en start ’s middags met allerlei activiteiten voor kinderen. De Lelyprijs is een mooie kroon op het werk van de vele vrijwilligers van Stichting Jolpop. Want zij zijn het die dit mooie feest voor jong en oud jaarlijks mogelijk maken. Ze kregen de prijs uit handen van Commissaris van de Koning Leen Verbeek, voorzitter van het Cultuurfonds Flevoland. Ik heb ze van harte gefeliciteerd!

Donderdag had ik een bestuurlijk overleg over luchthaven Lelystad op het ministerie van Infrastructuur en Milieu in Den Haag en verder nog een aantal interne overleggen op het stadhuis in Lelystad.

Op de brandweerkazerne in Lelystad was de officiële ingebruikname van zes nieuwe tankautospuiten door brandweer Flevoland. De auto’s zijn uitgerust met de nieuwste technieken en veiligheidsvoorzieningen en helemaal ingericht op de Flevolandse manier van uitrukken. Een mooie aanwinst die bijdraagt aan de verdere standaardisatie van het materieel van brandweer Flevoland!

En ‘s avonds was er een stationsoverleg van de KNRM.

Vrijdag was ik bij de bijeenkomst van de G40 in Dordrecht. Daar stond de verkiezing van de voorzitter en vice-voorzitter van de G40 op de agenda. Paul Depla, burgemeester van Breda, is de nieuwe voorzitter geworden en ik de nieuwe vice-voorzitter. De G40, als netwerk van grote steden met samen zo’n vijf miljoen inwoners, is dé partij bij uitstek om de belangen van de steden bij het rijk en de landelijke politiek over het voetlicht te brengen. In Lelystad hechten wij veel belang aan die samenwerking en ik lever daar zelf natuurlijk ook graag mijn bijdrage aan. Samen met Paul Depla hoop ik de ontwikkeling die de G40 de laatste jaren heeft doorgemaakt, met succes voort te zetten.

Naast de verkiezing werden er die dag natuurlijk ook veel andere zaken besproken. Zo was ik zelf aanwezig bij de themagroep Veiligheid, waar de bevoegdheden van BOA’s (buitengewoon opsporingsambtenaren) een van de gespreksonderwerpen was.

Tevens was vrijdag de dag waarop het vreselijke nieuws van de bomaanslag op de moskee in Christchurch bekend werd. Afschuwelijk.

Vrijdagavond had ik, na al ruim twee jaar niet meer lid te zijn van de raad van toezicht van Omroep Brabant, een afscheidsetentje. Hierdoor had het etentje ook eigenlijk meer het karakter van een leuk weerzien, dan van een afscheid.

Zondag bezocht ik Indoor Brabant, hét paardensport evenement, dat jaarlijks plaatsvindt in de Brabanthallen in ‘s Hertogenbosch. Daar zag ik onder andere een mooie wedstrijd met winnaar Henrik von Eckermann en kon het publiek genieten van een mooi afscheid van Zenith, het paard van Jeroen Dubbeldam.

Maandag waren er de gebruikelijk interne overleggen. Rond 11:00 uur werden we net als iedereen opgeschrikt door het vreselijke nieuws uit Utrecht. Een overleg van de werkgroep van de lokale rekenkamers dat in Utrecht plaats zou vinden, werd om die reden afgelast en in plaats daarvan vond een telefonisch overleg met de deelnemers plaats.

Maandagavond had ik een aantal vergaderingen met vertegenwoordigers van de raad.

Dinsdag was er college en aansluitend een overleg van het college over de Kadernota die momenteel wordt opgesteld. ‘s Avonds was er een raadsvergadering en had ik daaraan voorafgaand een overleg met de fractievoorzitters en een overleg met de Lelystadse moskeebesturen.

 

 

Oefenen op het water en de betekenis van democratie

Het was een afwisselende week met een grote oefening op het water, extra overleggen vanwege niet bezorgde stempassen, een leuke kennismaking met de Democratiefabriek en leerlingen met wie ik de ‘fabriek’ mocht openen, en nog veel meer.

Woensdag had ik diverse overleggen over veiligheidszaken met onder anderen de commissaris van de Koning en vertegenwoordigers van het bureau Regionale Veiligheidsstrategie Midden-Nederland. ’s Avonds ondertekenden we tijdens een diner pensant als regionale bestuurders van gemeenten en waterschap samen met de provincie de nieuwe bestuursbijeenkomst Interbestuurlijk Toezicht. Een van de kerntaken van de provincie is toezicht houden op de uitvoering van wettelijke taken door gemeenten, waterschappen en gemeenschappelijke regelingen. Dit gebeurt zoveel mogelijk op afstand. Gemeenteraden en algemene besturen controleren eerst zelf of hun gemeente, waterschap of gemeenschappelijke regeling het goed doet. De verantwoording daarover wordt vervolgens elk jaar naar de provincie gestuurd.

Donderdag had ik onder andere verschillende overleggen over het ziekenhuis, mocht ik de eed en belofte afnemen bij nieuwe medewerkers van gemeente Lelystad en ging ik op bezoek bij mevrouw Watson. Deze Lelystedelinge vierde die dag haar 104e verjaardag!

Vrijdag had ik wederom diverse overleggen, onder andere over citymarketing en een overleg in het kader van het onderzoek van de werkgroep lokale rekenkamers.

Zaterdag was er een grote oefening van de KNRM. Aan deze grote multidisciplinaire oefening werd deelgenomen door de KNRM-stations Lelystad, Hoorn, Marken, Enkhuizen en Warder & Wijdenes.

Naast de KNRM deden ook de Nederlandse Kustwacht, Brandweer Flevoland, RAV Flevoland (ambulancedienst en meldkamer) en Rijkswaterstaat mee. De oefening vond plaats op hotelschip Prins Willem Alexander, een volgepakt cruiseschip waar (aldus het scenario van de oefening) een grote brand was uitgebroken na een aanvaring met een verdwaalde zeecontainer.

Het doel van de oefening was om met de verschillende hulpdiensten gezamenlijk de brand te bestrijden en gewonden te evacueren van het schip. Daarbij was, naast samenwerking in de directe hulpverlening, onderlinge communicatie natuurlijk ook van enorm belang. Leuk om mee te maken en petje af voor alle vrijwilligers en professionals die die dag meededen!

Op maandagochtend had ik de gebruikelijke interne overleggen. De middag stond in het teken van een bijeenkomst van de regiegroep Lelystad Next Level. En ’s avonds had ik een op ons verzoek ingelast overleg met onder anderen de sales director van Sandd over de bezorging van stempassen. Vorige week werd duidelijk dat in een aantal straten van de Lelystadse wijken Beukenhof, De Scheren, Rozengaard, Jol en Stadseiland geen stempassen zijn bezorgd. Omdat Sandd ons niet exact kan informeren over waar de stempassen nu wel of niet zijn bezorgd en ook niet over wat er met de stempassen is gebeurd, is besloten om voor deze wijken nieuwe stempassen te laten drukken en te laten bezorgen. Op die manier weet je zeker dat iedereen stempassen heeft ontvangen en op 20 maart kan gaan stemmen. Bovendien worden, bij het opnieuw drukken, de eerder uitgegeven stempassen, als ongeldig geregistreerd. Alleen de laatst uitgegeven stempassen zijn dus geldig. De kiesgerechtigden in deze wijken worden hierover per brief geïnformeerd.

Dinsdag was er college. Tussendoor was ik kort in de bibliotheek, om samen met leerlingen van groep 7/8 van ’t Schrijverke de Democratiefabriek te openen. Een leuke en leerzame interactieve tentoonstelling voor jong en oud. De Democratiefabriek daagt bezoekers uit om hun kennis van de democratie te vergroten en hun meningen te vormen. De tentoonstelling gaat over grote thema’s als conflicten, macht en democratie maar ook over eigen idealen, hoop, waarden, houding en gedrag van de bezoeker zelf.

Eigenlijk stond deze opening voor de middag gepland. Maar alle afspraken voor de dinsdagmiddag moest ik verzetten, nadat vorige week mijn ome Kees na een kort ziekbed overleed. Een paar dagen ervoor was ik nog bij hem op bezoek geweest en had ik afscheid kunnen nemen. Dinsdag was zijn uitvaart. Ome Kees was een man die altijd voor iedereen klaar stond, opgewekt en vrolijk was. Tijdens een groot deel van zijn werkzame leven was hij taxichauffeur en het mooiste onderdeel vond hij het vervoer van kinderen met een beperking. En dat de waardering wederzijds was, bleek wel uit de manier waarop ze hem begroetten als ze hem in de stad tegenkwamen. Wat ik me zelf ook nog goed herinner is dat hij altijd meefietste met de 11-stedentocht. In de tijd – jawel- dat er nog geen mobiele telefoon was stonden wij (mijn zusje Marleen en ik) dan in Dronrijp, waar we woonden, aan de kant van de weg te wachten totdat ome Kees voorbij kwam en fietsten dan snel naar huis zodat met de vaste telefoon naar Bolsward kon worden gebeld dat Kees in aantocht was. Mooie herinneringen 🙂

Dinsdag begin van de avond had ik een afspraak met de werkgeverscommissie van de griffie en aansluitend was er een bijeenkomst voor de gemeenteraad over Lelystad Next Level.

 

 

 

Geen gewone week

Vorige week maandag was het de eerste ‘gewone’ werkdag na het reces. Maar het was zeker geen gewone week. Zo gingen, na een weekend waarin met man en macht was gewerkt om alles opnieuw in te richten, op maandag 4 maart de poliklinieken in Lelystad open onder de vlag van St Jansdal. Was er een grote brand, in de nacht van maandag op dinsdag, in het Lelycentre, waarbij ondernemers aanzienlijke schade opliepen. Werd in heel Flevoland op 5 maart al even stilgestaan bij ‘Kiezen in Vrijheid’ het jaarthema van de Nationale Viering Bevrijding, waarvoor de provincie Flevoland dit jaar gastheer is. En stonden we als raad stil bij het plotselinge overlijden op 11 februari van raadslid Wim Raijmakers. Kortom het was een week met bijzondere en ook aangrijpende momenten.

De maandag begon met een overleg met kamerlid Helma Lodders. We bespraken de diverse voor Lelystad belangrijke dossiers en wat de landelijke politiek daarin kan betekenen. Daarna stonden er diverse overleggen met betrekking tot de veiligheidsregio op de agenda.

De middag was er een bijeenkomst die in het teken stond van de verkenning naar de situatie van de zorg in Flevoland. In verschillende sessies, onder leiding van de toekomstverkenner, werden de eerste bevindingen uit het onderzoek dat de verkenner doet naar de situatie van de zorg in Flevoland gepresenteerd. De bij de zorg in Flevoland betrokken personen en instanties kregen daarbij de gelegenheid om in te brengen dat de feiten soms iets anders lagen dan wat er werd gepresenteerd.

Dinsdagochtend had ik al vroeg een overleg met de inspecteur-generaal van de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ), mevrouw Ronnie van Diemen. Het was een goed gesprek, waarin ik onder andere mijn zorgen heb uitgesproken over de situatie in Flevoland en Lelystad in het bijzonder en zij mij vertelde goed op de hoogte te zijn van alle casussen die het actiecomité voor behoud van het ziekenhuis had aangeleverd.

Ook was er dinsdag natuurlijk college en vertrok ik, na diverse andere overleggen, ’s avonds naar Lochem, voor de jaarlijkse burgemeestersconferentie.

De Lochemconferentie van het Nederlands Genootschap van Burgemeesters stond deze keer in het teken van digitalisering. En hoewel ik me er bij het horen van het thema niet veel bij voor kon stellen, moet ik zeggen dat het heel erg interessante en belangrijke informatie opleverde. Vooral ook over hoe kwetsbaar je als overheid kunt zijn met een aantal vitale digitale systemen en hoe je moet handelen in een crisissituatie en zaken kunt voorkomen.

Donderdag had ik het laatste gesprek in de reeks bezoeken die ik in de afgelopen periode bracht aan rekenkamers voor het onderzoek van de Werkgroep Lokale Rekenkamers.

Vrijdag maakte ik met wethouder Van Wageningen, samen met de directie van het St Jansdal, een rondje door het Lelystadse ziekenhuis. De avond daarvoor had St Jansdal de sleutels gekregen en samen met de wethouder heb ik hen veel succes gewenst met de nieuwe start.

Ook ging ik op condoleancebezoek bij mevrouw Raijmakers, echtgenote van Wim Raijmakers.

En verder had ik die vrijdag nog twee kennismakingsgesprekken met nieuwe raadsleden.

In het weekend bezocht ik, vanwege carnaval, Kuussegat en Oeteldonk.

De dinsdag begon met het slechte nieuws, waarvan ik die nacht al op de hoogte was gebracht, van de grote brand die in het Lelycentre had gewoed en waardoor twee ondernemers zijn getroffen.

Na de collegevergadering gingen we als college op bezoek bij de Rabobank Flevoland, locatie Lelystad. Daar hadden we een goed gesprek, waarbij we ook een aantal voor Lelystad en voor de bank relevante maatschappelijke onderwerpen doornamen.

Later die middag mocht ik samen met Musa Fehratovic in ons stadhuis de aftrap geven voor de Nationale Viering Bevrijding. De Commissaris van de Koning en alle Flevolandse burgemeesters plaatsten die dag samen met een medewerker een persoonlijk voorwerp dat symbool staat voor ‘In Vrijheid Kiezen’. Ook inwoners kunnen een voorwerp plaatsen of een gedachte over in vrijheid kiezen kwijt. Dit kan in de hal van het stadhuis, waar een Nationale Viering Bevrijding-zuil staat. Daar ziet u ook welke voorwerpen Musa en ik kozen als symbool voor in vrijheid kiezen.

’s Avonds stonden we voorafgaand aan de raadsvergadering gezamenlijk stil bij Wim Raijmakers. Wim kwam in 2010 voor het eerst in de raad. Dat was toen voor de partij Trots op Nederland die later verder ging als lokale partij onder de naam Lelystads Belang. Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2014 lukte het Wim, ondanks een lijstverbinding niet om opnieuw gekozen te worden. Vier jaar later lukte het wel om, geheel op eigen kracht, een raadzetel in de wacht te slepen. In het verkiezingsprogramma van Lelystads Belang gaf Wim heel duidelijk aan waar hij voor stond: “Als gekozen raadslid zet ik mij in voor alle zaken betreffende Lelystad met in het bijzonder de jeugd, verkeer, recreatie, gehandicapten- en ouderenzorg. Lelystads Belang staat voor eerlijkheid, openheid en inspraak voor alle burgers.”  Vooral de thema’s gehandicapten- en ouderenzorg hadden zijn warme belangstelling. Wim was een hartelijke einzelgänger. In de raad stond hij open voor overleg, maar deed hij de dingen op zijn manier, met een sterke eigen mening. In de raadsvergadering was hij niet altijd nadrukkelijk aanwezig. Dat deed geen afbreuk aan zijn betrokkenheid, want bij de voor hem belangrijke thema’s hoorde je hem des te meer. We zullen Wim missen.