Zakenvrouwen, een huwelijk en hitte

Om met het goede nieuws te beginnen, ik ben de blogweek begonnen met het verzilveren van een goed voornemen: ik ben gaan sporten. Ik heb het wel eens eerder in mijn blog erover gehad dat fysieke fitheid een ondersteuning is voor het uitoefenen van mijn vak, dus ik was blij dat ik er tijd voor hebt vrijgemaakt. Ik kan het iedereen aanbevelen, ook de mensen die geen burgemeester zijn ☺. Daarna ben ik afgereisd naar mijn ouders in Friesland om met mijn vader mee te gaan naar het ziekenhuis voor onderzoeken.

Op donderdag een bijeenkomst van het bestuurlijk netwerk klimaatadaptatie en water, dit maal in Zwolle vlak bij de Grote Kerk, een kerk in de Gotische bouwstijl. De agenda was boeiend. Vanuit Zwolle met de trein naar Amersfoort voor de Taskforce Georganiseerde ondermijnende Criminaliteit. Het opzetten en inrichten van organisatieonderdelen en werkprocessen om deze vorm van criminaliteit te bestrijden nadert zijn afronding. Er is hard gewerkt en met het eindresultaat kunnen de verschillende organisaties hun samenwerking doorontwikkelen.

Aan het einde van de middag was ik weer terug bij onze mooie stad aan zowel het Markermeer als het IJsselmeer en na een kort moment van rust en een hapje eten op weg naar de verkiezing van de Flevolandse Zakenvrouw van het Jaar in het Aviodrome. Ik mocht de avond openen. De genomineerden waren in drie categorieën onderverdeeld: ZP, MKB en Manager. Zoals ik op facebook al zei, allemaal sterke vrouwen met een missie, allemaal vrouwen die een felicitatie verdienen. Uiteindelijk kan er natuurlijk maar 1 winnen en dat was Nasima el Bachiri. Gefeliciteerd!

Vrijdag had ik een vergadering van het begeleidingscollege van het Planbureau voor de Leefomgeving (PBL). Om het een en ander te verduidelijken: Het PBL is een overheidsinstantie die strategische beleidsanalyses maakt op het gebied van milieu, natuur en ruimte. Het Begeleidingscollege heeft tot taak toezicht te houden op zowel de wetenschappelijke kwaliteit als de maatschappelijke relevantie van het PBL. Het college bestaat uit leden die voor vier jaar worden benoemd. Ik ben daar, sinds 2016, lid van. Op de agenda stond onder andere het werkplan voor 2020.

De vergadering was aan het Bezuidenhout in Den Haag. Nu weten mensen die mijn blog regelmatig lezen dat ik, mede door mijn familiegeschiedenis, interesse heb voor de Tweede Wereldoorlog (zie blog Weer aan de slag van een paar weken terug, waarin ik schrijf over het ‘vergeten bombardement’ op de Blauwburgwal in Amsterdam) en van het Bezuidenhout weet ik dat op 3 maart 1945 ‘per ongeluk’ is gebombardeerd door de geallieerden die als doel hadden V-2 installaties. Er waren zeker 550 dodelijke slachtoffers en meer dan 2200 gebouwen en huizen door brand verwoest of onherstelbaar beschadigd. Ik ben altijd onder de indruk van zo’n verhaal, als ook de inzet en vitaliteit waarmee de stad deze wijk heeft hersteld.

Na de lunch snel terug naar Lelystad voor een gebeurtenis waarbij je niet te laat mag komen, namelijk het voltrekken van een huwelijk. Op speciaal verzoek van het bruidspaar mocht ik hun huwelijk voltrekken. Het was een mooie gebeurtenis en ik wens John en Monique heel veel geluk!

De rest van de vrijdag heb ik agenda en mails bijgewerkt en telefoontjes gepleegd

De enige afspraak die ik had in het weekend was bij de JOVD, hier nam ik samen met de burgemeesters van Breda en Hardenberg deel aan de discussie over het belang van de gemeente als bestuurlijke laag. Ik bedacht nog wel dat het leven van een burgemeester bestaat uit een rijke schakering van gebeurtenissen, waarin eigenlijk nooit iets saai is.

Maandag nam ik overdag deel aan de bestuursconferentie Veiligheidsregio Flevoland. We hebben uitgebreid gesproken over waar we als Veiligheidsregio staan en gekeken welke koers er moet worden gevaren op de verschillende gebieden van de organisatie, zoals leiderschap en strategische personeelsplanning. Als je op een bijeenkomst van de Veiligheidsregio bent, ben je heel snel op de hoogte van een dergelijke storing bij de KPN die het hele land maandag rond 15.00 trof en waardoor o.a. het alarmnummer 112 niet bereikbaar was. De Veiligheidsregio Flevoland heeft adequaat gereageerd op de situatie. In de avond had ik nog enkele interne overleggen.

Op facebook heb ik nog een mooi artikel over Lelystad gedeeld, wat recht doet aan de aantrekkelijkheid van onze kust met zijn jachthavens, strandjes en open water.

In de Volkskrant verscheen dinsdag een artikel met de titel: Lelystad wacht al decennia op een glorieuze toekomst als het beloofde land. De strekking ervan is dat Lelystad, mede als gevolg van veranderend rijksbeleid, als stad nooit helemaal van de grond is gekomen in combinatie met dat inwoners van Lelystad klagen over hun stad. De journalist heeft ongetwijfeld zorgvuldig zijn werk gedaan, het beeld dat echter wordt geschetst herken ik slechter deels. In de bijna drie jaar dat ik hier burgemeester ben, heb ik bij heel veel mensen grote betrokkenheid en inzet voor deze stad meegemaakt. Een stad waar ze met plezier wonen en werken en die ze graag steeds mooier willen maken. En een stad waar ik energie van krijg om ervoor te zorgen dat we met elkaar telkens vooruit blijven gaan. Ook al gaat dat niet altijd makkelijk.

Dinsdag staat altijd in het teken van het college en vaak ook de raad. Zo ook op deze bijzonder warme dag, de warmste 25e juni ooit gemeten in Nederland. Het college heeft zich onder andere voorbereid op de presentatie van de conceptrapportage van de verkenner over de toekomst van de zorg in Flevoland die op dinsdagmiddag plaats vond. De status van het rapport is nog vertrouwelijk, dus inhoudelijk kan ik er niets over zeggen.

Tussen college, raad en deze presentatie door mocht ik nog wel de felicitaties overbrengen aan het van oorsprong uit Suriname afkomstige echtpaar Idu-William. Zij zijn 60 jaar getrouwd, nogmaals van harte gefeliciteerd. Altijd hartverwarmend om te zien en een van de leukste taken van het mooie vak van burgemeester.

 

 

 

Advertenties