De zorgen van mensen 2

Zoals ik in mijn blog van vorige week al aanstipte zijn de zorgen van mensen in deze tijd grotendeels dezelfde zorgen als die mensen hadden in het verleden. Er zijn accentverschillen, maar laat ik het met een voorbeeld duidelijk maken. Neem gezondheid. Niet zo heel lang geleden werd in dit land gezondheid bedreigd door allerlei ziekten zoals bijvoorbeeld cholera e.d. Daar werd in dit voorbeeld een oplossing voor bedacht door verbetering van hygiëne en het rioleringssysteem. Tegenwoordig maken we ons zorgen over onze gezondheid in de zin dat we door diverse inspanningen de kwaliteit zo hoog mogelijk willen houden. Een van die inspanningen is sporten waar ik deze woensdag helaas niet aan toe kwam vanwege de vergadering van de Taskforce Ondermijning in Baarn. Ondermijning is zeker na de publicatie van het rapport De achterkant van Amsterdam van hoogleraar Peter Tops en journalist Jan Tromp een onderwerp dat steeds sterker in het centrum van de maatschappelijke aandacht en daarmee in de bestuurlijke belangstelling komt te staan. Ook hier hebben de mensen zorgen omdat met vermenging van onderwereld met de bovenwereld, de veiligheid van deze wereld ook wordt aangetast.

Na de Taskforce ben ik terug naar Flevoland gereden voor een bijeenkomst in Biddinghuizen van de burgemeesterskring Flevoland. Hier worden tal van onderwerpen die Flevoland aangaan besproken. Na een telefoontje ter voorbereiding op de tweedaagse van de raad, had ik in het stadhuis een overleg met Koninklijke Horeca Nederland. Het ging onder andere over sluitingstijden. Die avond was er motiemarkt 2019. Zoals ik op facebook al meldde hadden de inwoners 43 ideeën voor de stad. De gemeenteraad gaat nu aan de slag om te bepalen welke ideeën zij omzetten in moties richting de gemeenteraad. Op 15 oktober wordt tijdens de gemeenteraad duidelijk welke ideeën gehonoreerd worden.

Op donderdag een bijeenkomst, het Districtelijk Integrale Stuurgroep (DIS) overleg. Een overleg tussen het Openbaar Ministerie, politie en gemeente. Een overleg waar ik inhoudelijk weinig over kan zeggen, maar waar als het over de zorgen van mensen gaat, veiligheid voorop staat. Daarna ben ik naar mijn ouders gegaan vanwege de zorg voor mijn vader.

Op zaterdag 21 september bereikte mij het bericht dat Martin Maas, veteraan en bestuurslid van het 4 en 5 mei-comité op 56 jarige leeftijd was overleden. Ik wens zijn vrouw en dochter sterkte toe. Martin heeft in 1982-83 onder de vlag van de VN gediend in Libanon. Het was een vredesmissie en hij heeft met inzet de zorgen van mensen in een oorlogsgebied verlicht.

Vrijdag en zaterdag was er tweedaagse van de raad. Aspecten van wat een democratie zo waardevol maakt, zoals samenwerking, professionalisering en transparantie kwamen aan bod. Een waardevolle bijeenkomst, want hoe beter Lelystad wordt bestuurd hoe beter het openbaar bestuur aan de slag kan met de zorgen die mensen hebben over de stad waar ze wonen.

Aangezien de zaterdag opleiding voor raadsleden centraal stond was ik in staat de Raad te verlaten en met Carolien (nu is het een keer andersom ;-)) het 95 jarig bestaan van de brandweer Mijdrecht te bezoeken en naar de landelijke finale van de brandweerwedstrijden in Maarsbergen te gaan.

Op zondag had ik geen afspraken, heb ik genoten van het mooie weer en een wandeling gemaakt in het Natuurpark. De foto’s daarvan heb ik gedeeld op facebook. (En stukken, veel stukken, gelezen natuurlijk).

Maandagochtend mochten wij, wethouder Sparreboom en ik, de burgemeesters en wethouders uit Amstelveen, Aalsmeer en Haarlemmermeer ontvangen op Lelystad Airport voor kennismaking en uitleg over de betekenis van het vliegveld voor hun gemeenten. Als ergens de zorgen van mensen wel zichtbaar worden dan is het rondom de ontwikkelingen van Lelystad Airport. Lelystad zelf omdat het zo’n belangrijke stap is in de ontwikkeling van de stad, de gemeenten in het oosten omdat ze overlast vrezen en de gemeenten rondom Schiphol omdat Lelystad Airport voor ontlasting van Schiphol moet zorgen.

Terug in het stadhuis had ik politieoverleg. Zoals bekend kan ik weinig delen over de inhoud van het overleg, maar wat ik wel wil zeggen is dat ik met mensen aan de vergadertafel zit die ‘dedicated’ zijn hun werk – zorgen voor een veilige stad-zo goed mogelijk uit te voeren.

De middag stond in het teken van het afscheid van Mike van der Meulen die op 46 jarige leeftijd is overleden. Mike heeft zich samen met zijn vader William van der Meulen jarenlang ingezet voor het slagen van de Nationale Oldtimerdag in Lelystad. Het was een indrukwekkende bijeenkomst.

S Avonds was het presidium. Tot slot van de dag was er nog de midterm-review door de vertrouwenscommissie. Een burgemeester wordt voor een termijn van zes jaar benoemd en op 13 september was ik 3 jaar burgemeester van Lelystad en dan is het tijd voor een evaluatiemoment. Vanzelfsprekend kan ik hier verder niets over zeggen.

Op dinsdag college en raad. Het college heeft zich de hele dag over de concept-programmabegroting 2020-2023 gebogen. College en raad staan voor de grote uitdaging om onder druk van de onvermijdelijke financiële maatregelen het voorzieningenniveau van de stad zoveel mogelijk overeind te houden. Ik weet dat de inwoners van Lelystad hier zorgen over hebben. Die zorgen zijn begrijpelijk en terecht. De zorgen die mensen hierover hebben zijn ook van alle tijden, al is de zorg van vroeger niet die van vandaag. Ik weet ook dat het bestuur van onze stad zich tot het uiterste inspant om die zorgen zo acceptabel mogelijk te houden.