Burgemeester in coronatijd 4: de gedecoreerden

Voor wat corona betreft is het met mij, denk ik, hetzelfde als met veel mensen. We zijn de uitdaging van de intelligente lockdown vol goede moed aangegaan. We begrepen dat de gezondheid van ons allemaal gebaat was met het pakket aan maatregelen dat ons werd opgelegd. We wisten ook dat het geen korte tijd zou gaan duren en we hebben het tot nu met z’n allen heel goed volgehouden. Maar tijd lijkt mentaal in ons nadeel te werken. We zijn zes weken verder, het weer wordt steeds mooier en de maatregelen worden maar mondjesmaat versoepeld. De weg naar het moment dat alle restricties worden opgegeven is nog lang. We lopen tegen weerstand aan. Die weerstand is herkenbaar en als je alle overwegingen afpelt dan heb je maar één keuze: of je houdt je aan de maatregelen of je stopt ermee. Stoppen heeft nog steeds schadelijk gevolgen voor onszelf en voor andere mensen. Het navolgen van de maatregelen vergt in dit stadium wat extra’s van onze mentale weerbaarheid. Dus dat is helaas geen keuze. Dat moeten we onder ogen zien om vervolgens de keuze te maken om vol te houden en door te zetten. Weet daarbij dat u niet alleen bent. Het is net zo lastig voor uw buren, vrienden en familie. Het is erg moeilijk voor mensen die zich zorgen maken over hun bedrijf en/of baan en wat te denken van de mensen in verzorgingshuizen, die op dit moment geen bezoek mogen ontvangen en mensen met naasten in verzorgingshuizen, die zich zorgen maken over hun naasten, ik kan daar helaas van dichtbij over meepraten. En natuurlijk is er de zorg voor mensen die ziek zijn en het verdriet omdat dierbaren zijn overleden. Steun daarom elkaar! Mocht het u helpen: ik loop tegen dezelfde weerstand aan en heb met mijzelf afgesproken de uitdaging aan te blijven gaan.

In mijn week nemen de meeste zaken hun gewone plaats weer in, maar dan digitaal. Wat ik merk is dat wat je met digitaal werken wint aan reistijd in dit stadium in ieder geval opgaat aan een toename van appen en bellen. Dat heeft zijn eigen belasting omdat er eigenlijk geen stop op zit. Enfin ik neem de week in vogelvlucht met jullie door en ik wil aan het eind van de week een beetje smokkelen omdat ik graag iets wil vertellen over de gedecoreerden.

Ik had woensdag een paar bestuurlijke overleggen, onder andere een vooroverleg over de geborgde zetels bij het Waterschap. Deze adviescommissie, waarvan ik lid ben, buigt zich over de handhaving van geborgde zetels bij het waterschap. Geborgde zetels zijn zetels die niet verkiesbaar zijn bij verkiezingen, maar gereserveerd zijn voor partijen die een belang hebben bij het functioneren van het Waterschap. Denk daarbij aan de agrarische sector of natuurbeheerorganisaties. De vraag die voor ligt is of deze zetels nu gehandhaafd moeten blijven of niet. Hierover brengt deze commissie binnenkort advies uit. Op maandag 20 april was over dit onderwerp de commissievergadering.

Op donderdag vergaderde de stuurgroep Deltaprogramma voor het eerst digitaal. Het Deltaprogramma heeft drie doelen: Nederland nu en in de toekomst te beschermen tegen overstroming, zorgen voor voldoende zoetwater en de inrichting van het land klimaatbestendig houden. Dezelfde dag had ik nog een telefonisch overleg met Relinde Weil, de voorzitter van de Raad van Bestuur van het St Jansdal, We hebben elkaar bijgepraat over de stand van zaken. Het is natuurlijk helder dat er een ongelooflijke prestatie wordt geleverd in het ziekenhuis door de medewerkers, met de forse (IC) bezetting. Goed was wel te horen dat er wel al meer lucht is dan een paar weken geleden toen ik zelf op bezoek was in het ziekenhuis.

In het weekend heb ik weer iets besteld bij een Lelystadse restaurateur. Erg lekker en ik hoor van vrienden en bekenden voor wie dat mogelijk is dat zij dat ook doen. Mooi zo! Vanzelfsprekend heb ik de stukken voor de komende week gelezen en wat langer dan door de week met mijn moeder gesproken. Het was ook lekker weer en daar heb ik van genoten. Zie ook de foto’s op Facebook.

Maandag gaf de nieuwe programmadirecteur van Lelystad Next Level Marijke Andeweg een presentatie over Lelystad Next Level: de stand van zaken en hoe dit project richting de toekomst verder vorm gaat krijgen.

Dinsdagavond had ik een oordeelsvormende sessie over het Gezondheidsbeleid dat ik tijdelijk waar neem. Hier vindt de raad inmiddels zijn digitale weg, al blijft het mijn voorkeur natuurlijk om in de echte raadzaal te vergaderen. Dinsdag hield premier Rutte ook zijn speech over de beperkte versoepeling van de maatregelen. Kleine stappen en dat is lastig zoals ik aan het begin van de blog heb geschreven.

Woensdag, donderdag en vrijdag heb ik de gedecoreerden gebeld. De lintjesregen is natuurlijk altijd iets bijzonders en ik betreur het voor alle mensen die dit jaar een koninklijke onderscheiding hebben gekregen dat zij het ritueel van de plechtige uitreikingceremonie op dit moment moeten missen. Een ritueel in welke vorm dan ook is een krachtige symbolische vorm om een bijzonder moment in een mensenleven speciale aandacht te geven. Om diezelfde reden wil ik er in deze blog wat meer aandacht aan wijden. De gedecoreerden verdienen het. Lelystad kent dit jaar 12 gedecoreerden, 10 Leden en 2 Ridders in de Orde van Oranje-Nassau, zoals het lintje formeel heet. Mensen krijgen deze Koninklijke Onderscheiding voor hun grote maatschappelijke betrokkenheid en inzet. Zij hebben die betrokkenheid vanuit zichzelf, omdat er voor hen een duidelijke noodzaak is zich in te zetten voor wat ‘de goede zaak’ wordt genoemd. Voor de meeste mensen is het dan ook een complete verrassing dat zij geëerd worden met een Koninklijke Onderscheiding. Zo ook met deze Lelystedelingen.

Ik sprak hen aan de telefoon en allen hadden dezelfde mengeling van verrassing en blijdschap. Ineens wordt iemand onverwacht erkend in een inspanning die hij of zij al jaren achter elkaar doet en als vanzelfsprekend beschouwd. Sommige hebben er geen woorden voor, anderen uiten hun gevoelens in heel veel woorden. Alle reacties zijn goed. Het is ze van harte gegund! Om een bijdrage te leveren aan de eer die ze verdienen, noem ik hier hun namen:

Mevrouw M.C. (Ria) Damen-Neve

De heer W. (Willem) van Dijk

De heer H.G. (Henk) Peelen

De heer F.M. (Frans) Joor

Mevrouw Z. (Anje) Levering-Horsman

Mevrouw Ing. Msc. M.E.G. (Margriet) Papma-Renema

Mevrouw J.C. (Hanny) Heidsma-Kruidhof

De heer G.A.M. (Gerard) Pisart

Mevrouw J.S.M. (Joke) Strater-van Grinsven

De heer A. (Ab) Strijker

De heer C.J. (Cees) van Vliet

De heer O.M. (Onno) Vermooten

Ik dank alle gedecoreerden voor hun inzet. Ergens in de nabije toekomst zal er een moment komen voor de ceremonie om alsnog de Koninklijke Onderscheiding op te spelden.

Ik wil iedereen die niet kan mee profiteren met de versoepeling van de maatregelen nog een extra hart onder de riem steken. Voor hen kan de situatie steeds zwaarder gaan wegen. Als burgemeester voel ik met jullie mee. Het is nu niet de tijd om op te geven.

De Ramadan is begonnen, aanstaand weekend wordt het mooi weer en het is maandag Koningsdag. We kunnen daar dit jaar allemaal niet uitbundig bij stilstaan op de manier waarop we dat gewend zijn. Blijf zoveel mogelijk binnen (naar buiten voor een frisse neus kan gelukkig wel), ik kan het niet genoeg benadrukken. Blijf elkaar helpen. We komen er doorheen.

 

 

Burgemeester in Coronatijd 3

De nieuwe werkelijkheid van mijn werk is vooral digitaal. Dat is even wennen, maar dan gaat het wel redelijk. Er is een duidelijk voordeel aan deze manier van werken en dat is als ik niet aan het spreken ben, ik makkelijker een mail kan versturen zonder dat iemand het idee heeft dat ik tijdens de vergadering iets anders aan het doen ben ;-), maar dat moet je natuurlijk niet teveel doen. Er zitten in mijn optiek meer nadelen aan digitaal vergaderen dan voordelen. Bijvoorbeeld mis ik als deelnemer aan een vergadering veel non-verbale informatie die een groot deel (de schattingen lopen uiteen) uitmaakt van de manier waarop we communiceren en met elkaar omgaan. Ik heb ook minder gevoel bij de sfeer van een vergadering en ik kan ook niemand in bijvoorbeeld de pauzes aanschieten. En het is simpelweg erg vermoeiend. Tot slot vind ik het gewoon ook minder leuk, maar goed voor deze situatie is het gewoon niet anders en is het een prima alternatief.

 Om praktisch aan te haken: op woensdag had ik via Skype overleggen over ondermijning. Zelf ben ik lid van de Taskforce Georganiseerde Ondermijnende Criminaliteit (GOC) en had overleg met Ad van Breukelen hoofd van het Regionale Informatie en Expertise Centrum (RIEC), Bo Bremmers Accountmanager van het Districtelijk Team Ondermijning Flevoland (DTO Flevoland) en Leen Verbeek, Commissaris van de Koning Flevoland. Deze overleggen gingen over de voortgang in de strijd tegen ondermijning en de monitoring daarvan. Ook de Flevolandse norm kwam ter sprake. Dit is een gezamenlijke aanpak tegen ondermijning die we met alle Flevolandse gemeenten en de provincie aan het ontwikkelen zijn. Het RIEC ondersteunt de Taskforce hierbij. Andere deelnemers aan de Taskforce zijn vertegenwoordigers van de Belastingdienst, de Politie en het Openbaar Ministerie. Vanzelfsprekend kwam het effect van de maatregelen als gevolg van het coronavirus ter sprake. Veel ondernemingen zijn gesloten en de verslechtering van hun financiële positie maakt hun kwetsbaarder voor ondermijnende activiteiten zoals witwassen en drugshandel. Dit heeft vanzelfsprekend de aandacht van de Taskforce en ook in dit verband is het goed dat de regeling Tijdelijke Ondersteuning Zelfstandige Ondernemers (TOZO) in het leven is geroepen.

 Op donderdag voor een overleg in het kader van de G40 gezoomd. Allereerst digitaal kennis gemaakt met Leonard Geluk, de nieuwe directeur van de VNG, waarbij we de onderlinge relatie tussen de G40 en de VNG beschouwden. Bij iedere bijeenkomst of vergadering speelt de coronacrisis wel een rol op de agenda. Zo ook bij de G40 en de kernboodschappen die de G40 voor de verschillende maatschappelijke terreinen wilde formuleren. Door de Coronacrisis komen er fundamentele vraagstukken op ons af op de gebieden van economie, maatschappij, zorg en financiën. Omdat de antwoorden op die vragen anders zullen zijn dan een paar maanden terug zal dat ook effect hebben op onze kernboodschappen.

 Op 12 april vierde het echtpaar Bos-Schoutrop hun 60-jarig huwelijk. Ik heb op donderdag alvast een kaartje geschreven. Ik vind het jammer dat ik niet bij hen op bezoek kan en wil hen ook in deze blog van harte geluk wensen met hun diamanten huwelijk.

Op vrijdag kreeg ik van een goede kennis asperges van De Wit uit Mariaheide. Een traktatie en een gerecht dat ik vaak bij de Wit haalde toen ik nog burgemeester in Veghel was.

 De meeste mensen hebben zich in het paasweekend heel goed aan de regels gehouden. Met name op zaterdag was het druk bij de bouwmarkten. Er moest opgetreden worden om de zaak beter te regulieren, daarnaast zijn er in het paasweken diverse boetes uitgedeeld aan mensen die zich niet aan het samenscholingsverbod hielden. Mensen, nogmaals wil ik jullie op het hart drukken. De maatregelen zijn er voor de gezondheid van ons allemaal.

Ik hoop echt dat alle mensen ondanks de beperkingen die de maatregelen met zich mee brengen, mooie dagen hebben gehad. Ik heb met mijn moeder gebeld en zoals ik jullie verleden week al heb verteld, ook weer een lekkere maaltijd bij een Lelystadse restaurateur besteld. Voor de rest, jullie raden het vast, stukken gelezen ter voorbereiding op de collegevergadering en de raadsvergadering.

 Dinsdag ontving ik de ontslagbrief van Ed Rentenaar. Omdat de InwonersPartij zich heeft teruggetrokken uit de coalitie, moest Ed Rentenaar zijn wethouderschap opgeven. Hij heeft deze positie bijna zes jaar vervuld en ik wil hem heel erg bedanken voor zijn inzet en bijdrage aan de stad.

De onderhandelingen om een nieuw meerderheidscollege te vormen zijn inmiddels zonder resultaat gestopt. Het college zal – zo zijn we geïnformeerd – als minderheidscollege uitvoering geven aan het raadsprogramma. Er zal nog wel gezocht worden naar een wethouder, om de zo goed mogelijk invulling te geven aan datzelfde raadsprogramma.

 Die avond was er de eerste besluitvormende vergadering van de raad. Ik heb die vanuit de raadzaal voorgezeten om in ieder geval met de griffier en de regisseur van de vergadering te kunnen overleggen. En als u mij tijdens die vergadering heeft zien appen: dat is de enige manier waarop college en raad mij aandacht voor iets kunnen vragen tijdens de vergadering en daarnaast vindt ook advisering plaats via de whatsapp. Het was wel erg leeg (zie foto op Facebook). Met de leegte in de raadzaal en de leegte op veel plekken in Lelystad zullen we het nog een poosje moeten doen. Het coronavirus is nog niet voorbij en we moeten ons van onze beste kant laten zien voor ieders gezondheid. Veel sterkte gewenst en we komen hier doorheen.

 

 

Burgemeester in Coronatijd 2

Het blijft een wonderlijke reis die we met zijn allen aan het maken zijn. Net als de meeste mensen heb ik dit nog niet eerder meegemaakt en met alles wat we voor de eerste keer meemaken, moeten we gaandeweg ontdekken hoe het werkt en wat het beste bij ons past. Een van de zaken die heel goed werken tot nu is dat de meeste Lelystedelingen, net als de rest van Nederland, zich aan de voorschriften van het RIVM en GGD houden. Natuurlijk zijn er helaas incidenten, maar de grote lijn is toch dat mensen zich aan de afspraken houden. Dat verdient een compliment, want we hebben intensieve weken achter de rug die van iedereen veel hebben gevraagd. Daarnaast zijn we er nog niet en misschien nog wel lang niet. De eerste ijkdatum is 28 april en dat is over een kleine drie weken.

Wat eerst een crisiswerkelijkheid was, wordt langzaamaan de werkelijkheid van alledag. In een dergelijke situatie lopen we het risico iets gemakkelijker met de regels om te gaan. Niet doen! Onze gezondheid staat nog steeds op het spel. De eerste uitdaging ligt vlak voor ons: het paasweekend. Van oudsher een weekend vol activiteiten. Mijn oproep is. Hou u aan de regels en geniet van wat wel mogelijk is.

De tijd van alleen waarschuwen is voorbij, de afgelopen week zijn er al diverse boetes uitgedeeld.

Op woensdagavond had ik een overleg van het Regionaal Beleidsteam (RBT). De onderwerpen op de agenda waren onder meer de werking van de Noodverordening, de situatie in de Flevolandse plaatsen en de inzet van de BOA’s. Overal tekent zich een nieuwe werkelijkheid af.

De volgende dag nog meerdere digitale overleggen gehad. Tijdens het G40-overleg hebben we gesproken over wat de gevolgen van de coronacrisis zijn voor de toekomst van de steden. Er zijn vanzelfsprekend geen afgebakende perspectieven, maar het is verstandig om er nu al over na te denken. Aan het einde van de middag nog een overleg met de Stuurgroep Lelystad Airport over het uitstel van de opening van het vliegveld. Het spreekt voor zich dat het uitstel voor iedereen een teleurstelling is, maar ook hier moet toch ook worden nagedacht over hoe nu verder.

Op donderdagavond hadden we een testbijeenkomst voor het digitaal vergaderen van de raad op dinsdag 7 april. Dat was in eerste instantie wettelijk niet mogelijk en het kabinet heeft dat op 27 maart via de Spoedwet Digitaal vergaderen besloten en intussen hebben de 2e en 1e Kamer het geaccordeerd. Het is goed dat dat dit is geregeld omdat uit heel het land signalen waren gekomen dat de besluitvorming dreigde te stagneren. De testen zijn succesvol afgesloten en bij deze kan ik dan ook zeggen dat we op de bewuste dinsdagavond als Lelystad een primeur beleefden met de eerste digitale raadsvergadering in Flevoland. Er waren 4 beeldvormende sessies en wat ik zelf heb gezien en terug heb gehoord is alles goed verlopen. De vergaderingen zijn via internet te volgen. Ik ben er blij mee, want het is van groot belang voor de continuïteit van bestuur en rechtmatigheid van besluitvorming.

Ik bel vaak met mijn moeder, zeker in het weekend. Zij heeft ook een dagritme gevonden. Ze gaat vroeg boodschappen doen en leest veel boeken. Dinsdag was mijn zus jarig en zij heeft samen met mijn moeder op afstand een gebakje gegeten. Om de lokale restaurateurs in deze voor hen lastige tijden te ondersteunen, bestellen Carolien en ik een keer in de week eten. Ik mag natuurlijk geen reclame maken, maar ik heb een lekkere driegangen maaltijd gegeten. Natuurlijk heb ik op zondag stukken voor de komende week gelezen.

Maandag had ik digitaal ambtelijke overleggen en heb ik een kaartje geschreven aan het echtpaar Bakker-Kremer voor hun 60 jarig huwelijk. Jammer genoeg kon ik niet op bezoek, maar nogmaals van harte gefeliciteerd. Met Kees Bakker gesproken voor een interview in de Flevopost en in de middag had ik een telefonisch overleg met Julia Mendlik, President van de Rechtbank Midden-Nederland. We hebben onder andere gesproken over de mogelijkheden voor de rechtbank om weer zitting te houden.

De GGD heeft in een lege loods in de Schroefstraat een testlocatie ingericht voor zorgpersoneel.  Sinds maandag kan zorgpersoneel dat in direct contact staat met hun patiënten en cliënten getest worden op Covid-19. Het gaat hierbij om medewerkers met recent ontstane klachten passend bij Covid-19. Een goed initiatief om verdere besmetting te voorkomen en zo de continuïteit van zorg voor kwetsbare personen te borgen.

Dinsdagmiddag heb ik een rondje langs het veld gemaakt, dat wil zeggen dat ik een bezoek heb gebracht aan de afdelingen binnen het stadhuis die vanuit de aard van hun werk op het stadhuis aanwezig moeten zijn. Zie ook facebook. Denk daarbij aan burgerzaken, maar ook het Zelfstandigenloket Flevoland die de grote hoeveelheid aanvragen in het kader van de Tijdelijke Ondersteuning Zelfstandige Ondernemers (TOZO) moet verwerken. Het stadhuis was voor het grootste gedeelte leeg en dat geeft toch een vreemd gevoel. Wel ben ik blij dat het ‘huis van de stad’ ondanks de beperkingen van de coronacrisis gewoon open is. In de avond beleefde het digitale stadhuis zoals gezegd zijn primeur: de eerste digitale raadsvergadering van Flevoland.

Waar ik nog niets over gezegd heb, maar toch heel graag wil noemen. Ik ben heel blij met het mooie weer en dat ik iets meer tijd heb om daar van te genieten. De tuin is nog nooit zo onkruidvrij geweest en ik maak mooie wandelingen in de buurt. Een meevaller is lastige tijden!

Ik blijf vooral mijn grote waardering uitspreken naar iedereen die met inspanning en zorg zijn of haar werk in de vitale beroepen uitvoert. Heel mooi. Ik wil nogmaals mijn complimenten uitspreken aan de inwoners van deze stad die zich houden aan de afspraken. We leveren met ons allen een indrukwekkende prestatie. Hou vol, een ding weten we zeker: ook deze crisis gaat voorbij. En al is daar niet een vaste tijd en datum aan te hangen, het gaat zeker een keer gebeuren. Zorg goed voor jezelf en voor elkaar en ik wens iedereen, met alle beperkingen die er zijn, een prettig paasweekend toe.

Burgemeester in coronatijd

Burgermeester zijn in een tijd als deze geeft een nieuwe invulling van iedere dag. Net als bij iedereen in het land en de stad staat mijn werkzame leven op z’n kop. Ik schreef daar verleden week al over. De structuur van de dag, zoals ik die kende, is verdwenen. Het is hard werken zonder strakke agenda indeling. Waar ik kan communiceer ik met de inwoners van Lelystad. Dat is bijvoorbeeld via facebook, maar ook via filmpjes aan de mensen in de zorg en ook andere beroepen zoals (veelal jonge) medewerkers van supermarkten. Beroepen die doorgaan in deze tijd van crisis, maar die ook een veel grotere inspanning leveren dan in de gewone uitoefening van hun werk. Ik blijf vooral mijn grote waardering naar hen toe uitspreken.

Woensdagochtend had ik een bestuursoverleg van de Veiligheidsregio Flevoland. Vanzelfsprekend digitaal. In de middag een bestuurlijk overleg van het Nederlands Genootschap van Burgemeesters (NGB). Het was een overleg met reguliere onderwerpen zoals een begroting, een jaarrekening en de waarde van het burgemeestersambt. Bij dat onderwerp heeft de Argumentenfabriek (de organisatie die ons ondersteunde) in opdracht van de NGB een waardeanalyse gemaakt van het burgemeestersambt: welke waarden willen mensen nu terugzien bij een burgemeester. Interessante analyse en ik vond het ook prettig om over iets anders te vergaderen dan zaken verbonden aan de coronacrisis.

Op donderdag was ik op uitnodiging van de directie op werkbezoek in onze eigen ziekenhuis St Jansdal, locatie Harderwijk. Ik liep de route van een patiënt, allereerst via de triage tent naar de intensive care en vervolgens naar de afdeling. Op facebook heb ik een aantal foto’s geplaatst. Ik was heel erg onder de indruk van de inzet en zorg van deze mensen. Nogmaals alle respect hiervoor

Vooruitlopend op het persbericht van dinsdag 31 maart en de daadwerkelijke inrichting in de leegstaande vleugel van het St Jansdal Lelystad ben ik blij met het feit dat er een tijdelijke zorglocatie komt in ons ziekenhuis. St Jansdal Lelystad, Woonzorg Flevoland, Zorggroep Oude en Nieuwe Land, Coloriet, Icare, Talma-Urk en GGD/GHOR Flevoland hebben de krachten gebundeld om het ziekenhuis hiervoor geschikt te maken. Door te zorgen voor extra bedden kan er op korte termijn versneld uitstroom plaatsvinden uit de ziekenhuizen. Hierdoor komt er ook ruimte voor reguliere zorg. Als alles goed is dan is het aan het einde van de week klaar.

De vergaderingen van het Regionaal Beleidsteam (RBT) zijn nu nog een keer per week. Tussendoor wordt er natuurlijk hard doorgewerkt. Het resultaat was een nieuwe Noodverordening op 26 maart. Op 30 maart volgende opnieuw een aangepaste verordening. Ik heb ze ook op facebook geplaatst. Nogmaals hierbij de oproep: hou u aan de regels. Het is in ieders belang.

Digitaal had ik die middag nog een overleg over het digitaal vergaderen van de raad. Als alles goed gaat dan vindt dat op 14 april voor het eerst plaats.

Het college vergadert in deze tijd van sociale distantie twee keer in de week digitaal. Op de agenda staat op vrijdag vooral de coronacrisis. We ‘zoomen’ dan met elkaar en hoewel het minder makkelijk ‘spontaan’ van gedachten te wisselen is, is het wel een goed hulpmiddel. Wel is het zo dat ik het gewoon vergaderen met elkaar begin te missen. Het is toch prettiger om met elkaar in een ruimte te zitten en zo tot een besluit te komen.

De coronacrisis heeft nog een bijzonder effect op mijn leven. Ik kijk meer televisie, zeker in het weekend. Ik kan me niet, sinds ik in het openbaar bestuur zit, herinneren daar veel tijd voor te hebben gehad. Maar nu iets meer. Ik heb naar de Designated survivor gekeken, een serie over een lid van de Amerikaanse regering die ‘aangewezen als overlevende’ bij een aanslag waarbij heel de regering omkomt, ineens president wordt. Nu kijken Carolien en ik naar The Team. In de serie werken politieteams uit verschillende landen samen om grensoverschrijdende misdaden op te lossen. Van kennissen, vrienden en collega’s heb ik al Ozark, Brot, Breaking Bad en nog veel meer, aanbevolen gekregen. Zoveel tijd heb ik nu ook weer niet over, maar het is zo in het weekend zeker aardig om naar te kijken.

Zondag natuurlijk wel gewoon mijn stukken gelezen voor de komende week. In tijden van crisis moet alles wel gewoon door. Sterker nog, we moeten al vooruitkijken richting de tijd na de coronacrisis.

Op maandag had ik het wekelijkse interview met Kees Bakker voor de Flevopost. Ook nu verwijs ik naar het artikel. Het gaat altijd over een bepaald aspect van de coronacrisis. ‘s Avonds het Presidium. Ook hier een digitale vergadering.

Op dinsdag was er college en natuurlijk het nieuws dat de opening van Lelystad Airport (LA) met een jaar wordt uitgesteld. Het is de vierde keer dat dit gebeurd. Met dit keer als hoofdreden het verminderde vliegverkeer als gevolg van de coronacrisis waardoor de overloopfunctie van LA voor Schiphol niet nodig is dit jaar. Daarnaast moet het rijk voor wat betreft de stikstof de berekening over doen. Het mag duidelijk zijn dat voor Lelystad dit een forse tegenvaller en tegenslag is.

Op dinsdagavond vertelde premier Mark Rutte dat de coronamaatregelen tot 28 april worden verlengd. We zijn nog een tijd tot deze situatie veroordeeld. Het aantal besmettingen, ziekenhuisopnames en sterfgevallen neemt nog steeds toe, al zijn er ook voorzichtige optimistische geluiden door het verloop van de pandemie. Nogmaals: Laat iedereen zich aan de regels en voorschriften houden, ook als het dit weekend mooi weer wordt, en help elkaar waar het kan. Sterkte met alles en we gaan het samen redden!