Het leven in 2 weken

Er zijn periodes in het leven dat er niet veel gebeurd. Met een zacht briesje in de rug vaart het leven van de ene aanlegplaats naar de volgende haven, lekker zonnetje erbij. Soms gebeurt er precies het tegenovergestelde in een hele korte periode. Een mens valt dan van het ene hectische moment in het andere, verdriet en blijdschap lopen door elkaar heen en het normale leven gaat ook nog eens een keer door. Dat is mij overkomen en dat wil ik met jullie delen in de laatste blog voor het reces.  

In de nacht van 26 op 27 juni overleed wethouder John van den Heuvel. Dat was een grote schok. Eerder deze week heb ik een in memoriam gepubliceerd, zoals ik die op dinsdag 7 juli heb uitgesproken tijdens de herdenkingsbijeenkomst voor John. Hoe ik dacht over John en hoezeer ik hem waardeerde kan daar worden teruggelezen. Voor hier wil ik jullie laten weten dat ik John als mens en collega zal missen.  

In mijn eigen leven was er iets moois te melden. Vrijdag 3 juli werd bekend dat de Provinciale Staten van Brabant mij als commissaris van de Koning hebben voorgedragen. Als de Kroon instemt met deze voordracht, dan zal ik op 2 oktober worden geïnstalleerd.  Ik volg Wim van de Donk op die rector magnificus wordt bij Tilburg University. Voor mij is dit een mooie stap in mijn loopbaan waarmee ik erg blij ben. Ik wil iedereen bedanken voor de vele hartverwarmende reacties die ik mocht ontvangen. Ik ga Lelystad, deze unieke stad die met niets te vergelijken valt, wel héél erg missen.  

Lelystad heeft sinds afgelopen zaterdag weer een college dat berust op een meerderheid in de raad. Tijdens een extra raadsbijeenkomst werden Madelon van Noort van Mooi Lelystad/Forum voor ouderen, Luc Baaten van de InwonersPartij en Jack Schoone van Leefbaar Lelystad geïnstalleerd als wethouder. Ik wil ze nogmaals feliciteren met hun benoeming en succes wensen met de verdere uitvoering van het raadsprogramma. Voor een stabiel stadsbestuur is dit een stap vooruit.  

Andere zaken die ik graag nog met jullie wil delen.  

Dinsdag 30 juni werd mevrouw Loocks 100 jaar. Ik heb haar een kaartje gestuurd. Nogmaals van harte gefeliciteerd.  

Ten tweede de Markerwadden. Op donderdag 2 juli was ik samen met Janneke Sparreboom bij de opening van de zelfvoorzienende nederzetting op de Markerwadden. Het is echt prachtig geworden op de Markerwadden en de tocht met de Abel Tasman erheen was natuurlijk ook zeer de moeite waard.  

Op vrijdag 3 juli was er de uitgestelde uitreiking van de koninklijke onderscheidingen.  In april had ik alle gedecoreerden aan de telefoon gesproken. Ze waren toen allemaal blij en verrast met de onverwachte erkenning van wat zij als een vanzelfsprekende inspanning beschouwden. De coronacrisis was toen op het hoogtepunt en tot een daadwerkelijke uitreiking kon het toen niet komen. Nu echter wel! Het was een feestelijke gebeurtenis en ik wil iedereen nog een keer van harte feliciteren.  

Maandag 6 juli ontving ik de drie nieuwe wethouders in het stadhuis. We hebben een korte extra collegevergadering gehouden. Formeel is het reces, wat de drie nieuwe wethouders de gelegenheid geeft zich in te werken.  

Dinsdag was een soort ‘jongerendag ’. Ik ontving ’s ochtends 6 jongeren die aan de oproep van minister-president Mark Rutte gehoor hadden gegeven en sprak met hen over hun ideeën om de anderhalve meter samenleving vorm te geven. Het was een heel leuk gesprek en uiteindelijk gaat de gemeente samen met de jonge Lelystedelingen met 2 initiatieven aan de slag om te kijken of het haalbaar is op korte termijn: een openlucht bioscoop en een stadsstrand.  

In de middag bezocht ik het ROC voor de kick-off bijeenkomst over wat er gebeurt als je 18 jaar wordt. Ik mocht de eerste flyer boordevol informatie aan een 18-jarige student overhandigen. Ik heb de jongeren een aantal tips meegeven: zorg voor een goede opleiding, maak geen schulden en geniet van het jong zijn, je vrienden en de ruimte in je leven.  

Deze dag werd afgesloten met de herdenkingsbijeenkomst voor wethouder John van den Heuvel. Daar heb ik al iets over gezegd aan het begin van deze blog. Het was een mooie bijeenkomst waarin John op een passende manier werd herdacht. De komende zes weken zal er geen blog verschijnen en ik wil deze laatste versie voor de vakantie afsluiten met de slotwoorden van het in memoriam.

‘John, wethouder John we zullen je zowel heel erg gaan missen, als de beste herinneringen aan je bewaren.’