Over inaadema

Ina Adema (1968) is burgemeester van Lelystad. In deze blog vertelt zij wat ze van week tot week (van woensdag tot woensdag) zoal meemaakt als burgemeester van Lelystad. Ina Adema is geboren op 3 juni 1968 in Amsterdam. Zij groeide op in Amstelveen, Scherpenzeel en Dronrijp. Ina Adema is sinds 13 september 2016 burgemeester van Lelystad. Zij begon haar politieke loopbaan in Deventer als raadslid. In diezelfde gemeente was zij ruim zeven jaar wethouder. Van maart 2009 tot en met september 2016 was zij burgemeester van Veghel. Voorafgaand aan haar politieke loopbaan was ze werkzaam als jurist in het bedrijfsleven.

Het leven in 2 weken

Er zijn periodes in het leven dat er niet veel gebeurd. Met een zacht briesje in de rug vaart het leven van de ene aanlegplaats naar de volgende haven, lekker zonnetje erbij. Soms gebeurt er precies het tegenovergestelde in een hele korte periode. Een mens valt dan van het ene hectische moment in het andere, verdriet en blijdschap lopen door elkaar heen en het normale leven gaat ook nog eens een keer door. Dat is mij overkomen en dat wil ik met jullie delen in de laatste blog voor het reces.  

In de nacht van 26 op 27 juni overleed wethouder John van den Heuvel. Dat was een grote schok. Eerder deze week heb ik een in memoriam gepubliceerd, zoals ik die op dinsdag 7 juli heb uitgesproken tijdens de herdenkingsbijeenkomst voor John. Hoe ik dacht over John en hoezeer ik hem waardeerde kan daar worden teruggelezen. Voor hier wil ik jullie laten weten dat ik John als mens en collega zal missen.  

In mijn eigen leven was er iets moois te melden. Vrijdag 3 juli werd bekend dat de Provinciale Staten van Brabant mij als commissaris van de Koning hebben voorgedragen. Als de Kroon instemt met deze voordracht, dan zal ik op 2 oktober worden geïnstalleerd.  Ik volg Wim van de Donk op die rector magnificus wordt bij Tilburg University. Voor mij is dit een mooie stap in mijn loopbaan waarmee ik erg blij ben. Ik wil iedereen bedanken voor de vele hartverwarmende reacties die ik mocht ontvangen. Ik ga Lelystad, deze unieke stad die met niets te vergelijken valt, wel héél erg missen.  

Lelystad heeft sinds afgelopen zaterdag weer een college dat berust op een meerderheid in de raad. Tijdens een extra raadsbijeenkomst werden Madelon van Noort van Mooi Lelystad/Forum voor ouderen, Luc Baaten van de InwonersPartij en Jack Schoone van Leefbaar Lelystad geïnstalleerd als wethouder. Ik wil ze nogmaals feliciteren met hun benoeming en succes wensen met de verdere uitvoering van het raadsprogramma. Voor een stabiel stadsbestuur is dit een stap vooruit.  

Andere zaken die ik graag nog met jullie wil delen.  

Dinsdag 30 juni werd mevrouw Loocks 100 jaar. Ik heb haar een kaartje gestuurd. Nogmaals van harte gefeliciteerd.  

Ten tweede de Markerwadden. Op donderdag 2 juli was ik samen met Janneke Sparreboom bij de opening van de zelfvoorzienende nederzetting op de Markerwadden. Het is echt prachtig geworden op de Markerwadden en de tocht met de Abel Tasman erheen was natuurlijk ook zeer de moeite waard.  

Op vrijdag 3 juli was er de uitgestelde uitreiking van de koninklijke onderscheidingen.  In april had ik alle gedecoreerden aan de telefoon gesproken. Ze waren toen allemaal blij en verrast met de onverwachte erkenning van wat zij als een vanzelfsprekende inspanning beschouwden. De coronacrisis was toen op het hoogtepunt en tot een daadwerkelijke uitreiking kon het toen niet komen. Nu echter wel! Het was een feestelijke gebeurtenis en ik wil iedereen nog een keer van harte feliciteren.  

Maandag 6 juli ontving ik de drie nieuwe wethouders in het stadhuis. We hebben een korte extra collegevergadering gehouden. Formeel is het reces, wat de drie nieuwe wethouders de gelegenheid geeft zich in te werken.  

Dinsdag was een soort ‘jongerendag ’. Ik ontving ’s ochtends 6 jongeren die aan de oproep van minister-president Mark Rutte gehoor hadden gegeven en sprak met hen over hun ideeën om de anderhalve meter samenleving vorm te geven. Het was een heel leuk gesprek en uiteindelijk gaat de gemeente samen met de jonge Lelystedelingen met 2 initiatieven aan de slag om te kijken of het haalbaar is op korte termijn: een openlucht bioscoop en een stadsstrand.  

In de middag bezocht ik het ROC voor de kick-off bijeenkomst over wat er gebeurt als je 18 jaar wordt. Ik mocht de eerste flyer boordevol informatie aan een 18-jarige student overhandigen. Ik heb de jongeren een aantal tips meegeven: zorg voor een goede opleiding, maak geen schulden en geniet van het jong zijn, je vrienden en de ruimte in je leven.  

Deze dag werd afgesloten met de herdenkingsbijeenkomst voor wethouder John van den Heuvel. Daar heb ik al iets over gezegd aan het begin van deze blog. Het was een mooie bijeenkomst waarin John op een passende manier werd herdacht. De komende zes weken zal er geen blog verschijnen en ik wil deze laatste versie voor de vakantie afsluiten met de slotwoorden van het in memoriam.

‘John, wethouder John we zullen je zowel heel erg gaan missen, als de beste herinneringen aan je bewaren.’

In memoriam

In de nacht van 26 op 27 juni overleed wethouder John van den Heuvel. Tijdens de herdenking bijeenkomst op 7 juli sprak burgemeester Ina Adema het volgende In Memoriam uit.  

Goed dat jullie allemaal hier zijn om stil te staan bij het leven van John van den Heuvel.  

Laat ik eerst wat van mijn beelden met jullie delen.  

Een kleine man met een hoed die slentert door de winkelstraat van het centrum en belangstellend gadeslaat wat er gebeurt, een praatje maakt met mensen.  

Een werkkamer die altijd open stond met een werktafel waarop een bak gevuld met paaseitjes stond die maar niet leeg raakte tot aan de zomer.  

Een man ontspannen aan tafel met zijn medewerkers, altijd in voor een gemoedelijk grapje. Altijd open voor advies.  

Een bestuurder die zware portefeuilles op zich nam en met zijn collega’s ging zitten om lastige bestuurlijke puzzels op te lossen. Het liefst wel met iets lekkers te eten erbij, dat werkte toch gemakkelijker. Je kon dan goed sparren, lachen en genieten met John.  

Een man met een kleine ‘quilty pleasure’. Hij had er zichtbaar plezier in achter het stuur van zijn toch wel grote auto plaats te nemen en weg te rijden.  

Hij was er één uit ons midden.  

John van den Heuvel was van 2006 tot 2014 raadslid en vanaf 2014 wethouder. Hij werd vanaf 2004 echter al gesignaleerd op de publieke tribune. De SP voerde tijdens zijn raadsperiode constructief oppositie en door slim en deskundig te opereren in een aantal belangrijke dossiers bouwde John de reputatie op van een goed raadslid met verstand van zaken.  

SP’er in hart en nieren zat er wel af en toe een kleine rebel en iets tegendraads in hem. Zo stemde hij voor de eerste gemeentelijke beleidsnota over de drie decentralisatiedossiers in het sociaal domein, terwijl er een landelijke richtlijn van de SP lag om toch vooral tegen te stemmen.  

Het rebelse en ook zijn gevoel voor humor zag je terug in de verkiezingstijd. John had in die periode een 2e Twitter account met een foto van Che Guevara als profielfoto, zodat hij tweets kon versturen die als wethouder niet gepast waren.  

Ook weigerde hij ooit als wethouder een wet uit te voeren omdat het tegen zijn principes inging. Lastig natuurlijk omdat de kern van het wethouderschap over de uitvoering van de wet gaat. In goede samenwerking met zijn collega’s heeft hij van dat voornemen afgezien. Naast een man van principes, was John gelukkig ook een man van realisme en gezond verstand.  

Voor John was het wethouderschap een mooie uitdaging die hij op zijn eigen manier is aangegaan. Rustig, soms scherp in de discussie, inhoudelijk op de hoogte en altijd bereid om professioneel te laveren tussen het belang van zijn eigen portefeuille en het collegebelang.  

John was de man die de Hiswa naar Lelystad heeft gehaald en in de stuurgroep ICL zat. Uit de stuurgroep ICL is Lelystad Next Level voort gekomen. De stip op de horizon waar Lelystad in 2040 wil aankomen.  

John had een groot hart en het zat op de goed plaats. In het bijzonder lag dat hart bij het werkbedrijf dat zich inspant voor mensen die in een kwetsbare positie zitten, zo goed mogelijk te ontwikkelen en te begeleiden naar werk. Werk gaf de mensen, naast middelen van bestaan, zelfvertrouwen en eigenwaarde. Van oorsprong een man die met zijn handen werkte, mocht John graag op vrijdag een gebakken eitje gaan eten op de Wigstraat bij de mannen en vrouwen van de Buitendienst. Mensen die volgens John in tegenstelling tot hemzelf “wel aan het werk”, waren.  

Hij was de laatste twee jaar een hele degelijke wethouder van financiën en begreep het belang van gezonde gemeentefinanciën. Hij had grote affiniteit met het sociaal domein, maar begreep ook dat omwille van die gezonde financiën er een versobering moest worden doorgevoerd.  

Mijn connectie met John was al voordat ik hier kwam werken. Hij zat in 2016 namens het college als adviseur in de vertrouwenscommissie voor de burgemeestersbenoeming. In die rol waren twee zaken voor hem van belang. Hoe zag de kandidaat de relatie met het college en hoe keek de kandidaat aan tegen de inhoudelijke portefeuilles van het college.  

Als je aan hem vroeg. ‘Hoe zou je willen dat mensen je als wethouder zouden herinneren?” Dan was zijn antwoord altijd “als wethouder John’. Die eenvoud tekende John van den Heuvel. Hij was benaderbaar en toegankelijk; een wethouder voor iedereen en van iedereen. En door gewoon te zijn was hij heel bijzonder.  

Toen de coalitieonderhandelingen twee weken geleden waren afgelopen en de contouren van een nieuw college zichtbaar werden, hoorde ik hem tegen iemand zeggen ‘het is een vreemde, maar mooie wereld’.   Ik weet niet of hij daarbij doelde op het proces van coalitievorming of dat hij in een stad woonde die toen hij geboren werd nog water was. Hij had natuurlijk gelijk dat het tegelijkertijd een vreemde en mooie wereld is. Wat John betreft is mij hierover een ding heel duidelijk: hij heeft zich tot het laatst toe ingezet om die vreemde wereld steeds mooier te maken.  

Oud-stadsdichter Marcel van Kersbergen, die John goed heeft gekend, heeft geïnspireerd op John een gedicht geschreven dat hem typeert en recht doet. Ik zou graag hiermee wil afsluiten.  

Het heet de man met de hoed  

De man met de hoed  

De man met de hoed

hij staat stil op straat

Het leven is zoet

waarheen hij ook gaat  

De man met de hoed,

hij deed wat hij kon

en dat deed hij goed.

Hij deed dit als John  

De man met de hoed

Hij tikte hem aan

bij wijze van groet

en ging hier vandaan    

John, wethouder John we zullen je zowel heel erg gaan missen, als de beste herinneringen aan je bewaren.      

De zomer komt

Om nog iets te zeggen over de coronacrisis. We zijn (ook formeel) in de zomer aangeland. Het is lekker weer en mensen mogen alweer naar veel landen op vakantie. De overheidsmaatregelen versoepelen sneller dan de verwachting was. Om ons heen kan iedereen zien dat mensen soms de neiging hebben de 1,5 meter maatregel te vergeten. Dat zal grotendeels zonder opzet gebeuren, maar wees je ervan bewust dat het coronavirus zo maar weer de kop kan opsteken. Blijf opletten, blijf verantwoordelijk.

Is het niet voor jezelf dan voor anderen. Het is de beste manier om onze levens in alle facetten weer op te pakken.   Zoals ik aan het slot van de vorige blog al meldde, hebben de onderhandelingen tussen de politieke partijen geleid tot een nieuwe coalitie. Deze bestaat uit de VVD, SP, Leefbaar Lelystad, de InwonersPartij, Mooi Lelystad en Forum voor Ouderen. De PvdA en D66 verlaten de huidige coalitie, waarbij Nelly den Os en Peter Schot als wethouders aanblijven totdat het benoemingsproces van de nieuwe wethouders is afgerond. Dat vergt enige tijd en in dat proces spelen twee zaken een rol: de invulling van de portefeuilles en screenen van de kandidaat-wethouders. Voor wat betreft het eerste is er sprake van een buitengewone situatie omdat de VVD en de SP met een wethouder (en een portefeuille) vanuit de oude coalitie deelnemen in de nieuwe coalitie. De vorming van de nieuwe portefeuilles concentreert zich rondom de portefeuilles die Elly van Wageningen en Ed Rentenaar onder hun verantwoordelijkheid hadden en Nelly den Os en Peter Schot hebben. Daarnaast is er het screeningsproces. Daarin wordt onderzocht of er bij de kandidaat-wethouders aandachtspunten zijn die van invloed kunnen zijn op het invullen van een publieke bestuursfunctie. Een dergelijk onderzoek moet zorgvuldig gebeuren, want de integriteit van bestuurders is cruciaal voor het vertrouwen in de overheid.  

Tot zover de toelichting waarom er tijd zit tussen de vorming van de coalitie en de invulling van de wethoudersposten. Er was natuurlijk ook een werkweek.  

Daar wil ik beginnen bij het Regionaal Beleidsteam (RBT) waarmee ik woensdag 17 juni bestuurlijk overleg had. De onderwerpen die werden besproken waren onder andere de rol van burgemeesters tijdens een demonstratie, de logica van sommige maatregelen en hoe daarover zo goed mogelijk te communiceren. Relevant om nog te noemen is het handelingsperspectief binnen de noodverordening: eerst eigen verantwoordelijkheid, gebruik het gezonde verstand en uiteindelijk als er van die twee geen gebruik wordt gemaakt handhaving.  

Op donderdag was er een bijeenkomst van de Flevolandse burgemeesterskring. Het was deze keer in Zeewolde en vanzelfsprekend hebben wij de stand van zaken in Flevoland doorgenomen. Later op die dag was er een extra vergadering van het dagelijks bestuur van de G40. Centraal in het overleg staan de financiële verhoudingen tussen het rijk en de gemeenten waarbij richting het rijk duidelijk moet worden gemaakt dat steden een fundamentele en vitale rol spelen in de welvaart van en het welzijn in ons land en dat deze rol, als gevolg van rijksbeleid, zwaar wordt aangetast door de steeds penibeler financiële situatie van de steden. Ook de financiële gevolgen van de coronacrisis drukken op de gemeentelijke begroting en ook daarvoor zal in overleg met het rijk een oplossing moeten worden gevonden. In steden leven en werken de meeste mensen. Het merendeel van de economische, sociale en culturele activiteiten begint hier. De rol van de gemeentelijke overheid is onder andere om deze activiteiten te faciliteren. Als deze rol niet meer vervuld kan worden is dat slecht voor de inwoners van de steden, voor de inwoners van het land.  

Vrijdag heb ik heerlijk gesport. Zaterdag en zondag bestond net als verleden week uit een formeel lege agenda en veel informele overleggen en jawel het lezen van stukken voor de komende week.  

Maandag zoals vaak veel intern overleg. ’s Middags was ik onder andere samen met gedeputeerde Jan de Reus bij de opening van het project Houtribdijk door minister Cora van Nieuwenhuizen. Zie ook Facebook. Belangrijk voor onze waterveiligheid. De dijk is verstevigd en er is ook een natuurgebied aangelegd: Trintelzand. De Houtribdijk is versterkt met zand dat is gewonnen uit het Markermeer. Met het slib dat is vrijgekomen bij de zandwinning is het Trintelzand aangelegd. Een ander deel van dit project is de aanleg van Bataviastrand bij ons aan de kust.  

Collegevergadering op dinsdagochtend. Een van de laatste keren in deze samenstelling en dat is een vreemde gewaarwording. Het spreekt voor zich dat we daar ook met elkaar bij stil hebben gestaan. Hoewel het een risico van het vak is, is het toch niet makkelijk om te moeten aftreden en het is voor het hele college ook lastig van collega’s afscheid te moeten nemen. In de middag werd ik geïnterviewd over integriteit in het kader van een onderzoek naar dit onderwerp van de Nederlands Raad voor de Rechtspraak. Van welk standpunt je het ook benadert, dit is altijd een interessant onderwerp.  

Om de beroemde zin (winter is coming) uit de serie ‘Game of thrones’ met een ander seizoen aan te halen: de zomer komt eraan. Nog twee weken en dan is het reces. We hebben met zijn allen een intensieve tijd achter de rug en verlangen naar rust en ontspanning. Dat is iedereen gegund.

Een nieuwe coalitie

Iedereen heeft het natuurlijk gemerkt. Verleden week heb ik 1 alinea gewijd aan de coronacrisis. Dat is niet omdat ik het niet belangrijk vind, maar vooral omdat de dominante invloed van het coronavirus met de verdere versoepeling van de maatregelen op ons doen en laten afneemt. De cijfers ondersteunen dat ook: In Lelystad zijn helaas 29 mensen aan het coronavirus overleden. De afgelopen twee weken zijn er geen Lelystedelingen aan het virus overleden of nieuwe ziekenhuisopnames gemeld. Dat zijn bemoedigende ontwikkelingen die de basis kunnen vormen voor verdere versoepelingen van de maatregelen. Wel blijven de uitgangspunten eigen verantwoordelijkheid en oplettendheid in gedrag.

Ik begon donderdag met het afnemen van de eed dan wel de belofte van nieuwe medewerkers. Ook digitaal en ik vind het jammer dat de plechtigheid van het moment hiermee niet goed tot zijn recht komt, maar het is niet anders.

Later op de ochtend was ik bij de teststraat van de GGD, gevestigd in de oude brandweerkazerne in het Gildenhof, zie ook Facebook. Het was mooi om te zien dat de doorloop vlot is: je rijdt, loopt of fietst naar binnen en je kunt jezelf laten testen. De gedrevenheid onder de testers is groot, er is ruimte voor 120 tests per dag en tussen 3 en 4 is er een kinderuurtje. Het nummer om je te melden met klachten is 0800-1202 en voor meer informatie kan iedereen terecht bij ggd-flevoland.nl/coronavirus.

In de middag had ik een aantal besprekingen: De bestuursvergadering van de SAMIJ (Samenwerkingsregeling Incidentbestrijding IJsselmeergebied) ging onder andere over het Jaarplan 2020 en de noodhulpverlening op de eilanden die met de komst van de Markerwadden actueel is geworden. Daarna een bijeenkomst over de voorbereiding van de planning en onderdelen van Lelystad Next Level.

Met gedeputeerde Cora Smelik heb ik telefonisch overleg gevoerd over de visie voor Flevoland. Het eind van deze vergadermiddag was een extra overleg van het Dagelijks Bestuur van de G40. Op de agenda stond onder andere de terugkoppeling uit de VNG-Klankbordgroep en de standpunten van de G40 over de gemeentelijke financiën. Zoals ik al vaak in dit blog heb aangegeven, staan de gemeentelijke financiën als gevolg van rijksbeleid zwaar onder druk.

Een van de zaken die ik met heel veel plezier heb hervat is het sporten, zo ook op vrijdagmorgen. Het was er gelukkig een mooie dag voor. De rest van de dag had ik een training en het einde middag driehoek een korte driehoek (overleg openbaar ministerie, politie, burgemeester) over de demonstratie van die avond in Lelystad.

In het weekend was formeel mijn agenda leeg. Over verschillende dossiers was er sprake van veel informeel (lees: geen afspraak in de agenda) overleg. Ik heb voor hun zestigjarig huwelijk op 15 juni een kaartje gestuurd aan het echtpaar Karelse. Ik wil ze nogmaals van harte feliciteren. Op zondag heb ik een bezoek gebracht aan Leeuwarden en heerlijk geluncht op het terras van de Koperen Tuin. Ik weet het niet zeker, maar volgens mij zou het wel eens vernoemd kunnen zijn naar de roman ‘De koperen tuin’ van Simon Vestdijk die zich ook in Leeuwarden afspeelt.

Maandag begon de dag met het sturen van een kaartje naar de heer en mevrouw Lichtenberg. Zij waren op 16 juni zestig jaar getrouwd. Hoewel meestal de maandag in het teken staat van interne (werk)overleggen, had ik nu (weliswaar digitaal) veel externe overleggen. Samen met gedeputeerde Jop Fackeldey, John Bos van Woonzorg Flevoland en de voorzitter van de Zorgtafel Frans van der Broek had ik een overleg over de anderhalve lijnszorg in Lelystad.

Later in de middag de Stuurgroep Veiligheid, waarbij we met de maatschappelijke partners (Centrada, Politie, Brandweer, Welzijn Lelystad, GGD, GGZ Centraal, Brandweer en Openbaar Ministerie) aan de hand van het Intergraal Veiligheidsplan informatie delen over de veiligheid in Lelystad. Onder andere hebben we het veiligheidsbeeld tot en met april besproken en de GHB-problematiek. ’s Avonds had ik nog de Bestuurlijke Klankbordgroep Corona.

Op maandagavond kwam er een eerste signaal dat uit de coalitieonderhandelingen een resultaat was gekomen. Om die reden heb ik besloten toch het college van dinsdag voor te zitten om de situatie te bespreken.

Eigenlijk zou ik met 15 andere burgemeesters in Den Haag aan een bestuurlijke bijeenkomst met het rijk deelnemen. Al deze burgemeesters hebben kwetsbare wijken in hun stad. Voor Lelystad gaat het om Lelystad-Oost. De delegatie van burgemeesters heeft een manifest aangeboden om het rijk op te roepen om sneller en meer werk te maken van deze wijken. Ik ben later op de dag geïnterviewd door RTL nieuws over de Lelystadse situatie. Dat interview was terug te zien op de diverse journaals die dag.

’s Avonds raadsvergadering, waarbij er door fractievoorzitter van de VVD Dennis Grimbergen melding werd gemaakt van de nieuwe coalitie.

Voor wat betreft deze coalitievorming. Er komt een nieuw college waarin de VVD, SP, Leefbaar Lelystad, de Inwoners Partij, Mooi Lelystad en Forum voor Ouderen zullen plaats nemen. Dat betekent dat de PvdA en D66 zullen terugtreden. Afgesproken is vooralsnog dat wethouders Nelly den Os en Peter Schot hun portefeuilles zullen beheren totdat de nieuwe wethouders geïnstalleerd zullen zijn. Hoewel we nog even zullen samenwerken en ik persoonlijk nog van hen zal afscheid nemen, wil ik hen alvast heel erg bedanken voor de grote inzet die zij hebben laten zien.

Veerkracht en gedenken

Zoals jullie gewend zijn zal ik kort iets zeggen over het coronavirus. Het is goed om te zien hoe Lelystad binnen de beperkingen van de coronaregels zijn veerkracht toont. Een periode van hard werken en sober leven begint achter ons te liggen en verschuift langzaam naar een periode van hard werken (nog steeds) en (iets) uitbundiger leven. Ik zal in ieder geval iets vertellen over mijn werkweek.

Donderdag een combinatie van een privéafspraak en werk. Werk betrof onder andere de Taskforce Ondermijning. Ter herinnering ondermijning is lastig in een zin uit te leggen, maar het komt neer op de vermenging van de onderwereld en de bovenwereld en de sluipende bedreiging van de integriteit van het openbaar bestuur, overheidsambtenaren en bedrijfsleven, afpersingspraktijken en de innesteling van criminele fenomenen in buurten en woonwijken. Het is daarmee een maatschappelijk probleem. Zichtbare voorbeelden zijn wietplantages op zolder, dumpen van drugsafval enzovoort. Op de agenda stonden onder andere hoe we elkaar als regio’s het beste konden versterken, mensenhandel en knelpunten in de handhaving.

De volgende dag heb ik gesport en was er een Bestuurlijke Overleg Zorg en Veiligheid. We hebben stil gestaan bij hoe de werkpraktijk voor personen met verward gedrag met verhoogd veiligheidsrisico kan worden verbeterd. Daarnaast kwamen de voortgangsagenda en begroting van het Veiligheidshuis aan bod. Ook is er gesproken over de Persoonsgerichte Aanpak (PGA). Dit is een onderdeel van de lokale veiligheidsaanpak. Het doel is om met preventieve en repressieve middelen hardnekkige patronen van criminaliteit te doorbreken. Aan het echtpaar Jacobs-Sleeboom heb ik een kaartje gestuurd voor hun 60 jarig huwelijk. Vanaf hier nogmaals gefeliciteerd.

Zaterdag kwam er nog in het kader van mijn verjaardag een vriendin op bezoek (natuurlijk hielden we rekening met de RIVM-regels). Zondag heb ik gesport en om de rode draad van de week nog maar vast te pakken: ik heb (héél) veel stukken gelezen.

Maandag interne vergaderdag. Bij mijn eigen werkoverleg onder andere Plan van Aanpak Ondermijning besproken. In de middag overleg van Corona Klankbordgroep waar onder ander werd gesproken over de spoedwet covid-19. ‘s-Avonds het Presidium.

Dinsdagochtend collegevergadering. Dinsdagmiddag had ik een eerste overleg over wat bestuurlijk heet het Interbestuurlijk Programma Leefbaarheid en Veiligheid. Het Rijk, hier de ministeries van BZK, J&V, OC&W, SZW en VWS, is dit programma gestart omdat men constateerde dat de leefbaarheid en veiligheid in een aantal gebieden onder druk staat. Samen met de betrokken gemeenten wil het Rijk een meerjarige en integrale aanpak voor deze gebieden ontwikkelen. Lelystad Oost is een van deze gebieden. Het gaat hierbij om de wijken Zuiderzeewijk, Atolwijk, Boswijk en Waterwijk. Voor Lelystad-Oost ben ik bestuurlijk voorzitter en dinsdag hebben we een eerst stap gemaakt voor het inrichten van een bestuurlijke samenwerkingstafel.

Later die middag had ik nog een overleg met de Actiegroep Behoud Ziekenhuis. We hadden elkaar lang niet gesproken en het was een goed weerzien. We hebben de stand van zaken met elkaar doorgenomen. Ik heb kennisgemaakt met de nieuwe directeur van Lelystad Airport Wilma van Dijk. Het was een goed gesprek waarin we de stand van zaken rondom het vliegveld hebben doorgenomen. Ik heb een kaartje gestuurd aan mevrouw Van Amstel-van Amstel die op 11 juni 101 jaar oud wordt. Gefeliciteerd!

Woensdag was er een mooie bijeenkomst op de Ölandshorst. De begraafplaats bestaat dit jaar vijftig jaar en dat werd op gepaste wijze herdacht. David Keizer speelde op de viool en stadsdichter Juul Baars droeg een gedicht voor waarin de 50 jaar werden gememoreerd en Wethouder Nelly den Os vertelde iets over de ontstaansgeschiedenis van de Ölandhorst. Een begraafplaats die bijna net zo oud is als de stad zelf vertelt in zekere zin ook het verhaal van de stad. Ikzelf heb aandacht mogen geven aan de Lelystedelingen die aan het coronavirus zijn overleden en degenen die tijdens de coronacrisis zijn overleden, betekenisgeven en rituelen. Een mooie ingetogen bijeenkomst.

 

Voorzichtig en energiek

Na 7 weken een blog te hebben geschreven met als kop ‘De burgemeester in coronatijd’ was het tijd voor iets anders. Dat is vooral goed nieuws, want dat betekent dat in toenemende mate de crisissituatie veroorzaakt door het coronavirus voorbij is. We zijn als samenleving door een unieke en lastige tijd gegaan en dit is het moment om de stand van zaken vast te stellen, kijken welke problemen we moeten oplossen en nieuwe plannen maken. Tegelijkertijd wordt de huidige situatie bepaald door de voorschriften in relatie met de bestrijding van het coronavirus. Het vraagt zowel voorzichtig als energiek gedrag. En dat heb ik in de kop terug laten komen.

In mijn werkweek is in ieder geval iets nieuws dat normaal is geworden, maar niet altijd plezierig en dat is digitaal vergaderen. Daar zat deze week vol mee. Donderdag 28 mei begon overigens in die zin ouderwets met een telefoongesprek met burgemeester Arco Hofland van Rijssen-Holten over de VNG. Daarna wel een digitaal overleg met het GGD bestuur. Het ging vanzelfsprekend over de stand van zaken rondom het coronavirus. Voor een stuk overlappend aan de vorige vergadering had ik een overleg van de Stuurgroep Lelystad met het Ministerie van I&W. Daarna een bestuursvergadering van de VNG, gevolgd door het Dagelijks Bestuur (DB) van de G40. Ook bij deze vergadering ging het over de financiële compensatie voor gemeenten van de coronakosten, over de Covid-19 wet die er komt, waarbij als het aan de meeste gemeentebestuurders ligt er weer meer bevoegdheden bij college en gemeenteraad terecht komen in plaats van bij de Veiligheidsregio die deze nu heeft vanwege de crisissituatie. We hebben afscheid genomen van Willemien Vreugdenhil, wethouder uit Ede en 6 jaar lang voorzitter van de pijler Economie en Werk. Met haar enthousiasme en haar oog voor stad en platteland heeft zij altijd een waardevolle bijdrage aan het G40 bestuur geleverd. Daarnaast zijn we als G40 bezig onze kernboodschappen over het voetlicht te brengen bij de diverse programmacommissies van de politieke partijen. Ter herinnering de kernboodschappen van de G40 zijn:

  • Schouder aan schouder voor goed bestuur
  • Iedereen telt en doet mee.
  • De stad is duurzaam, leefbaar, veilig en betaalbaar.

In het kader hiervan sprak de voorzitter van de G40 met de programmacommissie van de PvdA en had ik op vrijdag samen met wethouder Rene de Heer van Zwolle, een gesprek met de programmacommissie van de VVD. Een programmacommissie van een politieke partij is een commissie die het programma schrijft waarmee een politieke partij de verkiezingen in wil. De G40 heeft goed zicht op wat er in de steden leeft en vindt het belangrijk dit te delen en te verduidelijken. Omdat de gevolgen van de coronacrisis nog niet helemaal duidelijk zijn, maar wel groot is het misschien wel nog urgenter de kernboodschappen onder de aandacht te brengen.

’s Avonds had ik nog een netwerkoverleg op het gebied wederom van Binnenlandse Zaken. Alle vergaderingen vanuit huis. Als het iets wel scheelt met het digitale werken, dan is het wel reistijd. Nadeel is wel weer dat reistijd eigenlijk ook wel een soort pauze is. Ik heb me dat nooit gerealiseerd maar ervaar dat nu wel. Nu zijn alle vergaderingen achter elkaar aan.

In het weekend heb ik genoten van het mooie weer. Ik heb mijn moeder gezien en dat is toch wel veel plezieriger dan bellen. Ze maakt het gelukkig goed. Op zondag heb ik buiten gesport en een foto van prachtige pioenrozen, gekregen van Bhola Balgobind, op Facebook geplaatst. Op tweede pinksterdag gingen de terrassen om 12.00 uur open en veel mensen in Lelystad hebben hiervan genoten en gelukkig is alles rustig gebleven. Kees Bakker gesproken voor het interview in de Flevopost. Vanzelfsprekend, ik vermeld het toch maar even, veel stukken gelezen voor deze week.

Dinsdag in de ochtend college en in de middag 3 jongeren van Jong in Lelystad op bezoek: Nicole Pruis, Quincy Disselköter en Thijs Lambooij. Ik heb er een foto van op facebook geplaatst. Keurig op anderhalve meter kwamen zij mij interviewen over mijn mening, ervaring en beleving hoe het is om 18 jaar te zijn. Het interview viel inhoudelijk eigenlijk in twee delen uiteen. Hoe het was toen ik 18 jaar was en hoe het nu is voor 18 jarigen en hoe ik naar hen kijk. Het was leuk en leerzaam. De jeugd heeft tenslotte de toekomst en voor mij is het ook al weer wat langer geleden dat ik 18 was ;-). Ik werd voor mijn verjaardag verrast met asperges uit Mariaheide. In kleine kring is bekend dat ik daar dol op ben, dus ik was blij verrast met dit cadeau.

’s Avonds was er raad. Onder andere is de Kadernota (unaniem, met vaststelling van een forse hoeveelheid amendementen en moties) vastgesteld en heeft de raad mij toegezongen voor mijn verjaardag. Ik heb ze hartelijk bedankt, net als ik iedereen die mij (bijvoorbeeld via Facebook) heeft gefeliciteerd nogmaals wil bedanken.

Woensdag was ik jarig en was mijn agenda gelukkig niet overvol. Het gaf ruimte voor boodschappen, bijlezen. Het RBT vergaderde zoals elke woensdag en er was een wederom een vergadering van het Algemeen Bestuur van de VNG.

Terug naar het begin: Als we iets waardevols zou kunnen halen uit de huidige situatie, dan is het dat we die werkelijkheid met al zijn beperkingen gaan benaderen met het perspectief kijken of het kan. Dat heeft een dubbele betekenis. Aan de ene kant kijk je vanuit verantwoordelijkheid of iets kan volgens de afgesproken regels. Aan de andere kant ga je vanuit de beperking kijken naar wat er mogelijk is, wat er kan. Dat doet een beroep op ondernemingszin, creativiteit, doorzettingsvermogen, oplossingsgerichtheid en nog veel meer eigenschappen die het leven mooi en aangenaam maken.

Burgemeester in coronatijd 7

Laat ik beginnen met de het komend weekend, de volgende stap in de versoepeling van de coronamaatregelen. Op maandag 1 juni om 12.00 uur gaan onder andere cafés, restaurants, bioscopen en theaters onder restricties weer open. Ik zelf ben er blij mee, want ik hou ervan om ergens naar toe te gaan en te genieten. Veel mensen zullen dat gevoel met mij delen en ik hoop dat iedereen die iets op of na 1 juni heeft gepland er plezier aan beleeft en tegelijkertijd de afgesproken regels in acht blijft nemen.

Woensdag 20 mei startte met een overleg met gedeputeerde Jop Fackeldey en John Bos van Woonzorg Flevoland over de vormgeving van de Zorg in Lelystad en vanzelfsprekend ook over de coronacrisis.

De coronacrisis speelt ook een rol bij de de vergadering van het dagelijks bestuur van de G40. Bij alle gemeenten staat een gezonde financiële huishouding zwaar onder druk. Hoewel Lelystad tot nu toe een sluitende begroting heeft, is dat alleen maar gerealiseerd omdat er jaarlijks € 10 miljoen wordt bezuinigd onder meer binnen het sociaal domein. Denk daarbij aan jeugdzorg en welzijn, juist gebieden waarbij een groot beroep wordt gedaan op ondersteuning. En dat was de situatie voor de coronacrisis en deze gaat grote economisch terugval veroorzaken, wat zich ook zal vertalen naar meer faillissementen, banenverlies en schuldenproblematiek bij mensen.

Maar de gevolgen van de coronacrisis betekenen ook hogere financiële lasten voor de gemeenten, zoals bijvoorbeeld meer uitkeringen aan de ene kant en minder inkomsten, denk daarbij onder meer parkeeropbrengsten en huuropbrengsten, aan de andere kant. De situatie die voor Lelystad en andere gemeenten dreigt is dat het vermogen om onze taken goed en adequaat uit te voeren uitgeput raakt, met alle negatieve maatschappelijke gevolgen van dien. Afgesproken is dat de G40 gemeenten richting de ministers Ollongren (Binnenlandse zaken) en Hoekstra (Financiën) een brandbrief sturen. Het bestuur omschreef zichzelf financieel als ‘mager maar gezond’. Als het echter zo door gaat dreigt te mager dus ondervoed en dus ongezond. Dat moeten we voorkomen.

Op 21 mei was het echtpaar Van Deijk 60 jaar getrouwd. Ik heb ze een kaartje gestuurd en hartelijk gefeliciteerd.

Samen met wethouder Nelly den Os heb ik in de middag een petitie in ontvangst genomen van de ouders en kinderen van de basisschool de Fontein. De Fontein wordt, op basis van een ondertal aan leerlingen, met sluiting bedreigd. Er is een signaal afgegeven richting het ministerie om de school open te houden.

Het hemelvaartweekend was zonder veel formele afspraken, al waren er veel informele bestuurlijke contacten. Ik heb prachtige foto’s van mijn eigen tuin kunnen maken en die op Facebook gezet. Het echtpaar Voigt was op 25 mei 60 jaar getrouwd en ik heb ze met een kaartje daarmee gefeliciteerd. Nogmaals van harte geluk gewenst. Ik heb mijn moeder uitgebreid gesproken en het gaat naar omstandigheden goed met haar. Onder leiding van Zoe Evers-Brown heb ik in de buitenlucht gesport. Daar heb ik veel plezier in gehad. Tot slot waren er héél véél stukken te lezen, die soms ook nog eens heel dik waren.

Maandag was een drukke vergaderdag, waarbij de gebruikelijke ambtelijke overleggen zich afwisselden met op die dag geplande bestuurlijke overleggen. Ook heb ik nog een kaartje geschreven voor de heer en mevrouw Hessels. Zij waren op 26 mei 65 jaar getrouwd. Nogmaals proficiat.

Ik nam deel aan de bestuurlijke klankbordgroep VNG, waar ook de impact van de financiële gevolgen voor gemeenten als gevolg van de coronacrisis nadrukkelijk werd besproken. Daarnaast stond op de agenda de reactie van de VNG op het wetsvoorstel Tijdelijke wet maatregelen COVID-19 (Twm). Lokaal maatwerk, het doel van de wet, de democratische legitimiteit en de bevoegdheden van de verschillende overheden kwamen aan de orde. ’s Middags een vergadering van de regietafel Lelystad Next Level en in de avond verving ik Franc Weerwind als voorzitter van het Veiligheidsberaad. Op de agenda stonden verschillende punten uit de model-noodverordening, daarnaast werden de actualiteiten besproken.

Helaas kon ik hierdoor niet bij het Presidium zijn.

Dinsdag collegevergadering en in de middag ben ik op bezoek geweest bij de basisschool de Lispeltuut, zie hiervoor Facebook. De kinderen waren over het algemeen blij dat ze weer naar school konden en daar ben ik als burgemeester natuurlijk erg blij mee. s Avonds raadvergadering. Na de nodige technische opstartproblemen, hebben we gelukkig uiteindelijk constructief kunnen vergaderen.

Woensdag in de vroege ochtend brak er brand uit in het woonzorgcentrum Coloriet de Hoven. De brandweer was de brand snel meester en ongeveer 30 tot 40 bewoners werden opgevangen in het restaurant. Een bewoonster raakte (licht)gewond. Van dit soort incidenten, hier een grote brand, word je als burgemeester op de hoogte gesteld. Omdat het hier een grote groep mensen op leeftijd betrof, ben ik bij hen langs gegaan. Gelukkig ging het met de meeste mensen goed, al waren ze wel geschrokken.

Nou sta ik meestal best wel op tijd op, maar dit keer was het wel héél vroeg en dat merk je door de dag heen. Ik had gelukkig wel een interessante dag met bijeenkomsten van de Stuurgroep Deltaprogramma, Algemeen Bestuur Veiligheidsregio Flevoland en Training bestuurlijke impactanalyse Covid-19. Boeiende zaken in een interessante week. Ik heb een kaartje gestuurd aan het echtpaar Bax die op 28 mei 60 jaar waren getrouwd.

Een goed Pinksterweekend toegewenst allemaal en als jullie dan toch een toost willen uitbrengen op 1 juni, proost dan ook op onze stad die er dit voorjaar, corona of geen corona, in al haar kleuren weer prachtig bijstaat en de moeite waard is om voor te werken.

 

Burgemeester in coronatijd 6

Het kabinet heeft op 19 mei de aangekondigde versoepeling verder ingevuld. Ook nu ga ik niet in op specifieke maatregelen, ze zijn overal terug te vinden. Wel wil ik er nog een keer op wijzen dat het fundament van alle regels, dus ook de versoepeling van regels wordt gevormd door onze eigen verantwoordelijkheid voor ons gedrag. Er komt meer vrijheid, het leven gaat als het ware steeds meer open. Daar willen we allemaal van profiteren en genieten: weer aan de slag, naar de bioscoop, naar restaurants, (niet te vergeten) de kapper…noem maar op. Bij alles wat we gaan doen hebben we een keuze voor wat betreft ons eigen gedrag. Vrijheid is direct gekoppeld aan verantwoordelijkheid. Verantwoordelijk gedrag geeft de grootste kans dat het virus beheersbaar blijft en verdere versoepeling van maatregelen mogelijk wordt en onze vrijheid toeneemt.

Tot zover. Een ding wil ik nog wel zeggen. Vanaf dag 1 van de coronacrisis zijn er talloze (vaak erg) leuke filmpjes e.d. gemaakt. Een aantal is er ook met mij gedeeld en ik heb soms erg gelachen. Deze humor relativeerde en nuanceerde en gaf altijd weer nieuwe energie om de ernstige situatie het hoofd te bieden. Iedereen: bedankt voor het delen.

Op maandag 11 mei had ik vooral veel interne overleggen en het wekelijkse interview met Kees Bakker over de voortgang van de coronacrisis. Ik heb natuurlijk gedacht aan het feit dat op deze dag de gedenksteen voor het bombardement op de Blauwbrug in Amsterdam is onthuld. Een broer van mijn vader kwam daarbij om het leven. De onthulling heeft plaatsgevonden door Job Cohen, voorzitter van het 4 en 5 mei comité Amsterdam, zonder publiek. Op 14 mei was het echtpaar Blaauwgeers-Rengers 60 jaar getrouwd. Ik heb ze een kaartje gestuurd en vanuit de blog, nogmaals gefeliciteerd.

Dinsdag 12 mei was een dag met veel bestuurlijke vergaderingen. ’s Ochtends was er college en ’s avonds raadsessies, waaronder een over de coronacrisis die ik zelf voor mijn rekening heb genomen.

Tussen de bestuurlijke exercities door kwam in de middag Omroep Flevoland op bezoek om een stuk mee te lopen met mijn werkdag. Het was erg leuk om te doen.

De bestuursvergadering van het Nederlands Genootschap van Burgemeesters (NGB) op 13 mei stond ook in het teken van de coronacrisis. Bijvoorbeeld kwam aan de orde de Spoedwet Covid-19, de tijdelijke wet die nodig is geworden doordat maatregelen waarmee het coronavirus wordt bestreden een langere periode gaan bestrijken dan waarop een crisisorganisatie is ingesteld. Op dit ogenblik zijn in de bestrijding van het virus het kabinet en in het verlengde daarvan het Veiligheidsberaad waarin de 25 regioburgemeesters zitting hebben, leidend in het nemen van maatregelen. Dit gebeurt door middel van een Noodverordening die keer op keer wordt verlengd c.q. wordt aangepast. Omdat in een dergelijke noodsituatie de vrijheid en grondrechten van iedereen onder druk staan, moet dit van tijdelijke aard zijn. Verdere overleggen die dag: Interne Stuurgroep Veiligheid, een overleg over Lelystad Airport en het Regionale Beleidsteam (RBT).

Lelystad Airport kwam ook aan de orde op de vergadering die ik donderdag had met minister van Nieuwenhuizen. De huidige stand van zaken werd doorgesproken. Later op die dag was er een extra vergadering van het dagelijks bestuur van de G40. Vanzelfsprekend staat de coronacrisis hierin centraal al is het perspectief inmiddels verschoven van acute crisisbeheersing naar hoe gaan we verder in de nieuw ontstane situatie. De Nederlandse gemeenten staan zowel op economisch als sociaal gebied voor een grote opgave als gevolg van de coronacrisis, in een situatie waar de financiële positie van veel gemeenten al niet rooskleurig is.

Om het standpunt van de G40 te bepalen over bestuurszaken zoals de Spoedwet Covid-19 is er een tijdelijke themagroep Bestuur in het leven geroepen waarin ik zitting heb. De themagroep adviseert de leden van de klankbordgroep van de VNG, samen met Paul Depla, burgemeester van Breda, ben ik lid van deze klankbordgroep. Afgelopen week was minister Ollengren aanwezig bij de klankbordgroep.

Vrijdagmiddag voor de tweede keer contact met Omroep Flevoland: nu voor de rubriek ‘Het gesprek met’ Ik heb een interview gegeven over onder andere hoe het is om burgemeester te zijn tijdens de coronacrisis, de democratie in crisistijd en hoe je als burgemeester binding houdt met de Lelystadse bevolking. Ik heb gewandeld in de Gelderse Hout en de omslagfoto van Facebook bijgewerkt.

Zaterdag en zondag had ik een lege agenda, al is dat bedrieglijk omdat mensen vaak rechtstreeks contact met mij zoeken om iets te bespreken. Ik heb kaartjes gestuurd aan het echtpaar Weel dat op 18 mei 60 jaar getrouwd was en het echtpaar Albracht-Asmussen die hun diamanten bruiloft een dag daarna vierde. Nogmaals van harte gefeliciteerd! Daarnaast met mijn moeder gesproken en stukken, heel veel stukken gelezen voor de komende week.

Op maandag mocht ik alweer een kaartje schrijven voor een 60-jarig huwelijk. Dit keer voor het de heer en mevrouw Sikkema die 60 jaar geleden op 20 mei in het huwelijk traden. Nogmaals gefeliciteerd.

In zekere zin was maandag 18 mei dezelfde als maandag 11 mei met interne overleggen. Dat klinkt saai, maar dat is het niet. Het wil vooral zeggen dat de structuur van de dag min of meer hetzelfde is. In de avond had ik ook nog een overleg met de Bestuurlijke Klankbordgroep Corona en s avonds was ik aanwezig bij het Veiligheidsberaad ter vervanging van Franc Weerwind. Dinsdag college. In het college is er het eerste half uur aandacht voor de coronacrisis. In de nieuwe situatie kan de bestuurlijke verantwoordelijkheid breder gedeeld worden en dat is dan ook onderwerp van gesprek in het college. ’s Avond was er raadsvergadering. Het was de eerste termijn van de behandeling van de Kadernota. Met meer taken, minder middelen en de gevolgen van de coronacrisis nog niet helemaal duidelijk staan raad en college voor een grote bestuurlijke opgave. Het is alle hens aan dek en we zullen de stuurmanskunst van iedereen nodig hebben om Lelystad door het zware weer te loodsen.

Het is Hemelvaartweekend en het wordt mooi weer. Voor de kerken is Hemelvaart een dag van bezinning, voor alle Lelystedelingen een vrije dag in coronatijd. Zondag is het Suikerfeest waarmee het einde van de Ramadan wordt gevierd. Ik wens iedereen met wat voor activiteit dan ook plezier en voldoening toe. Laten we verantwoordelijk invulling geven aan de toenemende vrijheid, zodat iedereen datgene wat hij of zij belangrijk vindt in het leven kan doen. Iedereen een mooi weekend toegewenst!

 

 

 

Burgemeester in Coronatijd 5

Het wordt een blog die een beetje heen en weer springt. Dat komt om dat het alweer meer dan 2 weken geleden is dan ik een blog heb gepubliceerd en ik eerst iets wil schrijven over belangrijke zaken die recent gebeurden en daarna wil ik iets vertellen over wat langer geleden plaats vond. Op 6 mei werd door de regering een versoepeling van maatregelen in de vorm van een stappenplan aangekondigd. Ik ga niet in op de specifieke stappen, want die kunt u overal opzoeken en nalezen, maar ik wil wel wat zeggen over wat het betekent.

In mijn vorige blog schreef ik over de weerstand tegen de coronamaatregelen waar we met zijn allen tegenaan liepen en dat we de bewuste keuze moesten maken deze te blijven naleven. Met het stappenplan is er perspectief gecreëerd richting (veel) grotere bewegingsvrijheid en daar zaten veel mensen op te wachten. Als je daarnaast kijkt naar het stappenplan, dan zie je dat alle maatregelen beginnen met een beroep op de eigen verantwoordelijkheid van de mensen voor hun eigen gedrag. Kijk je dan iets verder terug dan zie je dat vanaf het allereerste begin van de coronacrisis dit beroep op eigen verantwoordelijkheid de basistoon is geweest van de maatregelen die de overheid heeft afgekondigd. Dat besef van verantwoordelijkheid hebben we met z’n allen ingezet door de maatregelen voor de bestrijding van het coronavirus na te leven. Dat is volgens mij een van de redenen waarom het over het algemeen zo goed is gelukt, zeker ook in onze eigen stad. Ik wil mijn stadsgenoten dan ook hiervoor een compliment geven en mijn vertrouwen uitspreken dat we met zijn allen volgens plan de stappen gaan zetten die onze levens weer de ruimte gaan geven. We zullen die weg moeten lopen met het zelfde besef van verantwoordelijkheid dat we tot nu toe het gedaan. Het gaat tenslotte om onze eigen levens.

Op 6 mei was er ook een extra raadsvergadering over de voortgang van de coalitievorming. Zoals bekend behoren de ChristenUnie en de InwonersPartij niet meer tot de coalitie. Deze wordt nu gevormd door de VVD, PvdA, D66 en de SP. De coalitie in zijn huidige samenstelling heeft geen meerderheid in de raad en de afgelopen maanden is door de partijen in de raad veel inspanning geleverd om tot een coalitie met een raadsmeerderheid te komen. Dat is niet gelukt en de raadsvergadering van 6 mei heeft dit perspectief ook niet voldoende opgeleverd. Dit maakt het besturen van de stad moeilijker en de stad is, zeker gezien de opgaven waarvoor wij staan, gebaat bij een stabiel bestuur. Dit is ook de overtuiging van alle partijen binnen de raad. Als burgemeester heb ik vrijwel geen betrokkenheid bij de coalitievorming, dat is aan de door de bevolking gekozen raadsleden. Als burgemeester sta je boven de partijen en vanuit die positie kan je een beroep doen op het grotere belang van de stad – juist nu tijdens de grote Coronacrisis – en aan alle partijen te vragen te kijken naar wat ons verbindt. Die oproep heb ik aan het einde van de raadsvergadering gedaan en donderdag op Omroep Flevoland toegelicht.

Ik geloof dat alle partijen het beste met de stad voor hebben en dat met 15 partijen in de raad de route naar een stabiel bestuur niet gemakkelijk is maar in het belang van de stad moet deze wel worden gevonden.

Terug in de tijd. De laatste blog stond in het teken van de gedecoreerden dus ik pak de gebeurtenissen rondom die tijd op, maar wel in vogelvlucht. Het weekend van Koningsdag is goed verlopen. Ik mocht op 26 april bij Utopodium, in samenwerking met Jongeren maken de stad en Urban Village, RIVM proof #livestream#creatief#mooinitiatiefdoorenvoorjongeren openen. Zie ook Facebook.

Op 28 april was het echtpaar Hoeboer 60 jaar getrouwd en op 29 april het echtpaar Oortwijn. Ik heb ze beiden een kaartje gestuurd en vanaf hier nogmaals gefeliciteerd. Vaste prik is natuurlijk het lezen van de stukken in het weekend. Ook heb ik lekker gewandeld. Dinsdag 28 april college -en raadsvergadering. Allemaal digitaal en dat vergt nog steeds veel aanpassingen. Woensdag gesprekken in het kader van de bestuurlijke adviescommissie MRA.

Op 29 april overleed Theo Angevaren, de vader van Carolien in de leeftijd van 88 jaar. Op 7 mei was de uitvaart in kleine kring. Op facebook het ik ter nagedachtenis aan hem In Paradisum van Fauré geplaatst.

Op 1 mei heb ik kennis gemaakt met Laura van Loon Projectleider bij het Zilveren Kruis. Tijdens het informele gesprek hebben wij over de ontwikkeling van de zorg binnen Lelystad en de impact van de coronacrisis gesproken.

Op 2 mei was het echtpaar Kruiter 60 jaar getrouwd. Ook aan hen heb ik een kaartje gestuurd en nogmaals gefeliciteerd. Wat ook leuk was: er waren in Lelystad 2 mensen die 100 jaar werden. Op 3 mei werd mevrouw Sietses-Parmentier 100 jaar. Ik heb haar via Skype gefeliciteerd. Zij verkeert gelukkig in goede gezondheid. Op 7 mei vierde mevrouw Mos-Brekelmans haar 100e verjaardag, Ik heb haar een kaartje gestuurd.

Vanzelfsprekend heb ik de week voorbereid met het lezen van de stukken.

De dodenherdenking van 4 mei 2020 van vanwege de coronamaatregelen sober in uitvoering, maar daarom niet minder betekenisvol. Met een beperkt gezelschap heb ik namens college en gemeenteraad een krans gelegd. Samen met de voorzitter van het 4-5 mei comité Tony Merckelbach en Rabbi Moshe Stieffel van de orthodox joodse gemeenschap in Flevoland hebben we onze toespraken bij Radio Lelystad gehouden. Herdenken op 4 mei heeft altijd veel betekenis voor mij gehad. Dit jaar zaten er in mijn toespraak 2 verhalen die dicht bij mij stonden en ook dat feit maakte het voor mij een bijzondere herdenking. De toespraak is gepubliceerd op Facebook en in de Flevopost.

Bevrijdingsdag heb ik zo veel mogelijk vrij gehouden en ik heb er erg van genoten, mede dankzij de heerlijke tompouce van bakkerij Prins.

Op 6 mei had ik een voorbereidingsoverleg voor de G40. Vanzelf gaat het bij dit platform ook over de coronacrisis en dan met name de betekenis van de crisis voor de gemeenten richting de toekomst. Samen met de voorzitter van de G40 Paul Depla zal ik deelnemen aan een Klankbordgroep die door de VNG in het leven is geroepen om mee te denken over de gevolgen van de coronacrisis en hoe de VNG haar rol als belangenbehartiger, dienstverlener en (informatie)platform voor de Nederlandse gemeenten het beste kan invullen. ’s Avonds de raadsvergadering waar ik eerder al over sprak.

Donderdag 7 mei was de uitvaart van de vader van Carolien. Vrijdag 8 mei heb ik met mijn moeder gesproken. Het was de trouwdag van mijn vader en moeder en het was de eerste keer dat mijn moeder dit zonder haar man meemaakte. Voor mijn moeder was het een emotionele dag. Het weekend heb ik mijn agenda zoveel mogelijk leeg gehouden, wat niet betekent dat er veel telefonisch dan wel digitaal contact is met mensen. Dat is in deze crisistijd wel meer de norm geworden.

We hebben het tot nu toe met z’n allen goed volgehouden. Daar kunnen we trots op zijn. We weten ook dat er nog grotere uitdagingen aan komen. Ook die moeten we gezamenlijk aangaan.

Burgemeester in coronatijd 4: de gedecoreerden

Voor wat corona betreft is het met mij, denk ik, hetzelfde als met veel mensen. We zijn de uitdaging van de intelligente lockdown vol goede moed aangegaan. We begrepen dat de gezondheid van ons allemaal gebaat was met het pakket aan maatregelen dat ons werd opgelegd. We wisten ook dat het geen korte tijd zou gaan duren en we hebben het tot nu met z’n allen heel goed volgehouden. Maar tijd lijkt mentaal in ons nadeel te werken. We zijn zes weken verder, het weer wordt steeds mooier en de maatregelen worden maar mondjesmaat versoepeld. De weg naar het moment dat alle restricties worden opgegeven is nog lang. We lopen tegen weerstand aan. Die weerstand is herkenbaar en als je alle overwegingen afpelt dan heb je maar één keuze: of je houdt je aan de maatregelen of je stopt ermee. Stoppen heeft nog steeds schadelijk gevolgen voor onszelf en voor andere mensen. Het navolgen van de maatregelen vergt in dit stadium wat extra’s van onze mentale weerbaarheid. Dus dat is helaas geen keuze. Dat moeten we onder ogen zien om vervolgens de keuze te maken om vol te houden en door te zetten. Weet daarbij dat u niet alleen bent. Het is net zo lastig voor uw buren, vrienden en familie. Het is erg moeilijk voor mensen die zich zorgen maken over hun bedrijf en/of baan en wat te denken van de mensen in verzorgingshuizen, die op dit moment geen bezoek mogen ontvangen en mensen met naasten in verzorgingshuizen, die zich zorgen maken over hun naasten, ik kan daar helaas van dichtbij over meepraten. En natuurlijk is er de zorg voor mensen die ziek zijn en het verdriet omdat dierbaren zijn overleden. Steun daarom elkaar! Mocht het u helpen: ik loop tegen dezelfde weerstand aan en heb met mijzelf afgesproken de uitdaging aan te blijven gaan.

In mijn week nemen de meeste zaken hun gewone plaats weer in, maar dan digitaal. Wat ik merk is dat wat je met digitaal werken wint aan reistijd in dit stadium in ieder geval opgaat aan een toename van appen en bellen. Dat heeft zijn eigen belasting omdat er eigenlijk geen stop op zit. Enfin ik neem de week in vogelvlucht met jullie door en ik wil aan het eind van de week een beetje smokkelen omdat ik graag iets wil vertellen over de gedecoreerden.

Ik had woensdag een paar bestuurlijke overleggen, onder andere een vooroverleg over de geborgde zetels bij het Waterschap. Deze adviescommissie, waarvan ik lid ben, buigt zich over de handhaving van geborgde zetels bij het waterschap. Geborgde zetels zijn zetels die niet verkiesbaar zijn bij verkiezingen, maar gereserveerd zijn voor partijen die een belang hebben bij het functioneren van het Waterschap. Denk daarbij aan de agrarische sector of natuurbeheerorganisaties. De vraag die voor ligt is of deze zetels nu gehandhaafd moeten blijven of niet. Hierover brengt deze commissie binnenkort advies uit. Op maandag 20 april was over dit onderwerp de commissievergadering.

Op donderdag vergaderde de stuurgroep Deltaprogramma voor het eerst digitaal. Het Deltaprogramma heeft drie doelen: Nederland nu en in de toekomst te beschermen tegen overstroming, zorgen voor voldoende zoetwater en de inrichting van het land klimaatbestendig houden. Dezelfde dag had ik nog een telefonisch overleg met Relinde Weil, de voorzitter van de Raad van Bestuur van het St Jansdal, We hebben elkaar bijgepraat over de stand van zaken. Het is natuurlijk helder dat er een ongelooflijke prestatie wordt geleverd in het ziekenhuis door de medewerkers, met de forse (IC) bezetting. Goed was wel te horen dat er wel al meer lucht is dan een paar weken geleden toen ik zelf op bezoek was in het ziekenhuis.

In het weekend heb ik weer iets besteld bij een Lelystadse restaurateur. Erg lekker en ik hoor van vrienden en bekenden voor wie dat mogelijk is dat zij dat ook doen. Mooi zo! Vanzelfsprekend heb ik de stukken voor de komende week gelezen en wat langer dan door de week met mijn moeder gesproken. Het was ook lekker weer en daar heb ik van genoten. Zie ook de foto’s op Facebook.

Maandag gaf de nieuwe programmadirecteur van Lelystad Next Level Marijke Andeweg een presentatie over Lelystad Next Level: de stand van zaken en hoe dit project richting de toekomst verder vorm gaat krijgen.

Dinsdagavond had ik een oordeelsvormende sessie over het Gezondheidsbeleid dat ik tijdelijk waar neem. Hier vindt de raad inmiddels zijn digitale weg, al blijft het mijn voorkeur natuurlijk om in de echte raadzaal te vergaderen. Dinsdag hield premier Rutte ook zijn speech over de beperkte versoepeling van de maatregelen. Kleine stappen en dat is lastig zoals ik aan het begin van de blog heb geschreven.

Woensdag, donderdag en vrijdag heb ik de gedecoreerden gebeld. De lintjesregen is natuurlijk altijd iets bijzonders en ik betreur het voor alle mensen die dit jaar een koninklijke onderscheiding hebben gekregen dat zij het ritueel van de plechtige uitreikingceremonie op dit moment moeten missen. Een ritueel in welke vorm dan ook is een krachtige symbolische vorm om een bijzonder moment in een mensenleven speciale aandacht te geven. Om diezelfde reden wil ik er in deze blog wat meer aandacht aan wijden. De gedecoreerden verdienen het. Lelystad kent dit jaar 12 gedecoreerden, 10 Leden en 2 Ridders in de Orde van Oranje-Nassau, zoals het lintje formeel heet. Mensen krijgen deze Koninklijke Onderscheiding voor hun grote maatschappelijke betrokkenheid en inzet. Zij hebben die betrokkenheid vanuit zichzelf, omdat er voor hen een duidelijke noodzaak is zich in te zetten voor wat ‘de goede zaak’ wordt genoemd. Voor de meeste mensen is het dan ook een complete verrassing dat zij geëerd worden met een Koninklijke Onderscheiding. Zo ook met deze Lelystedelingen.

Ik sprak hen aan de telefoon en allen hadden dezelfde mengeling van verrassing en blijdschap. Ineens wordt iemand onverwacht erkend in een inspanning die hij of zij al jaren achter elkaar doet en als vanzelfsprekend beschouwd. Sommige hebben er geen woorden voor, anderen uiten hun gevoelens in heel veel woorden. Alle reacties zijn goed. Het is ze van harte gegund! Om een bijdrage te leveren aan de eer die ze verdienen, noem ik hier hun namen:

Mevrouw M.C. (Ria) Damen-Neve

De heer W. (Willem) van Dijk

De heer H.G. (Henk) Peelen

De heer F.M. (Frans) Joor

Mevrouw Z. (Anje) Levering-Horsman

Mevrouw Ing. Msc. M.E.G. (Margriet) Papma-Renema

Mevrouw J.C. (Hanny) Heidsma-Kruidhof

De heer G.A.M. (Gerard) Pisart

Mevrouw J.S.M. (Joke) Strater-van Grinsven

De heer A. (Ab) Strijker

De heer C.J. (Cees) van Vliet

De heer O.M. (Onno) Vermooten

Ik dank alle gedecoreerden voor hun inzet. Ergens in de nabije toekomst zal er een moment komen voor de ceremonie om alsnog de Koninklijke Onderscheiding op te spelden.

Ik wil iedereen die niet kan mee profiteren met de versoepeling van de maatregelen nog een extra hart onder de riem steken. Voor hen kan de situatie steeds zwaarder gaan wegen. Als burgemeester voel ik met jullie mee. Het is nu niet de tijd om op te geven.

De Ramadan is begonnen, aanstaand weekend wordt het mooi weer en het is maandag Koningsdag. We kunnen daar dit jaar allemaal niet uitbundig bij stilstaan op de manier waarop we dat gewend zijn. Blijf zoveel mogelijk binnen (naar buiten voor een frisse neus kan gelukkig wel), ik kan het niet genoeg benadrukken. Blijf elkaar helpen. We komen er doorheen.